Sztrik und szik

Nadzwyczajna pamięć

2011-12-13T05:38:00.001-08:00

Wczoraj, dzięki Waszej pomocy udało mi się zrobić warkocz!

A dzisiaj już nie pamiętam jak go zrobiłam bo wyszedł mi zupełnie inny…

Tak czy inaczej będzie przestój w robótce bo kordonek mi się kończy i trzeba będzie zamówić nowy motek. Może w międzyczasie napocznę tę samą robótkę w jasnoszarym kolorze (bo przesyłki z e-dziewiarki nadal nie ma :( )

Kolejna sukienka

2011-12-12T08:35:00.001-08:00

Zieloną w zasadzie skończyłam, czekam na tę chwilę, kiedy zarówno światło jak i ja nadamy się do robienia zdjęć.

Tymczasem opóźnia się przesyłka z e-dziewiarki, w której były motki na kolejną sukienkę, żeby mi się ręce nie trzęsły rzuciłam się na to:

Jak na razie robię ją ze zdjęcia, chociaż jest wątek na Osince jej poświęcony. Złapałam resztę kordonka Clea1000 i próbuję na szydełku 3 (nie wiem czy to naprawdę trzy – to takie podwójne szydełko Tulip które z jednej strony ma 3 z drugiej 5 (które na mój gust jest mniejsze od plastikowego 3,5 ). Zabawne to, bo tę nitkę przerabiałam dotychczas szydełkiem 1,6 – ale robótka wygląda w porządku i jest bardzo miękka.

Od wczoraj wydumałam tyle:

Ten ostatni element do będzie to duże koło z boku sukienki. Niestety utknęłam na czymś co wygląda jak warkocz:

Na osince jest nawet rozpiska jak go zrobić ale chyba jej nie rozumiem, bo warkocz mi z niej wychodzi mizerny (w ogóle te pęczki nie układają się jak trzeba). Jeśli ktoś to rozumie, albo ma jakiś inny opis bardzo proszę o linka. W najgorszym razie zastąpię ten element innym.

Moje elementy są mniejsze, bo pewnie nitka dużo cieńsza. Myślałam nad kupnem kordonka Monika, który jest jeszcze dostępny w Inter-Fox’ie ale z koloru który sobie upatrzyłam zostały tylko dwa motki – i tu drugie pytanie – co można zrobić z dwóch motków kordonka Monika? Sukienkę? Tunikę czy tylko bluzkę (rozmiar – powiedzmy na przełomie 36 (lub 38 w rozmiarówce Orsay).

Fotka tej sukienki leży u mnie w katalogu już z rok ale nie brałam się za nią bo na podobnym projekcie rozłożyłam się już kiedyś. Widać przyszedł czas zmierzyć się z problemem ponownie.

Dziękuję w imieniu Pszczoły za komplementy (znowu odebrała cały splendor sweterkowi ) oraz za pamięć. A co do nauczenia się od nowa – podobno nawyk wyrabia się około miesiąca – zobaczymy

Oduczyłam się…

2011-12-09T03:18:00.001-08:00

…pisania na blogu. Bo dziergam dalej aż do mdłości Dziergam, pruję, dziergam, znowu pruję i tak w kółko (nieszczęsna alpaka Schachenmayr’a została już spruta 4 razy).

Coś tam jednak od czasu wakacji pokończyłam. Postaram się wrzucać zaległości o ile miłościwie nam panująca aura jesienna pozwoli (w moim internecie zapowiedziano przebłyski słońca na sobotę).

Tymczasem Pszczoła w sweterku z włóczki Ideal:

Włóczkę nabyłam eksperymentalnie w sklepie Na dodatek.

Trochę się na przesyłkę naczekałam (bo też rozpuszczona jestem szybkością działania przetestowanych pasmanterii netowych) straciłam nawet nadzieję gdzieś tam po drodze (czyli po około tygodniu) – ale jak już paczka przyszła !

Dorzucono katalog Bergere de France oraz próbnik większości oferowanych włóczek tego producenta (dla każdej włóczki próbki wszystkich kolorów) – dla takiego rarytasu warto poczekać

Wzór sweterka Olearia nabyty na Ravelry – bardzo wdzięczny model do wykorzystania i jako sweterek i jako kamizelka i być może tunika. Z pewnością można go łatwo zrobić i bez wzoru (opis dosyć drobiazgowy) ale ja leniwa się zrobiłam potwornie

Sweterków dla Majki naprodukowałam jeszcze kilka. Jednemu robiłam nawet kiedyś fotkę:

Jest to wersja mini Not So Shrunken Cardigan w stanie płaskim. Na Pszczole pokażę jak słońce dopisze. Włoczka również Ideal, kolor danseuse i odrobina cendre.

Również z Ideala zrobiłam Majce (na podstawie opisu Effciowego Szalomka) – jestem w trakcie poszukiwania fotek, które gdzieś się zapodziały

Poza tym wykorzystałam w końcu BC Garn Silkbloom Fino i resztkę Manos del Uruguay Lace i wydziergałam kolejny Not So Shrunken.. dla siebie. Z Manosa zrobiłam falbanki bo jakimś cudem obie włóczki dopasowały się kolorystycznie, a Manos jest znacznie lżejszy i efekcie falbanki nie ciążą tak jak w tym samym modelu wykonanym z Australa.

Fotki są, ale beznadziejne, kolor wyszedł trupi więc poczekam na lepsze czasy

Jestem w trakcie wykańczania kolejnej sukienki z Clea1000 kolor emerald green – wzór motywu taki sam jak w fioletowej, ale zamiast prostej siateczki zrobiłam jakąś beztroską improwizację. Sukienka ma szersze ramiączka (lepiej utrzymują ciężar bawełny), jest węższa i szalenie zielona.

Czy jeszcze coś popełniłam hmmm, miał byś obszerny sweter z Illusion Katii ale zabrakło mi jednego motka a głupio zamawiać jeden motek – czekam aż mi się większa potrzeba wykluje.

A i tunikę z resztek Florii dla Pszczoły wg wzory Oriental Lily (w wersji bez rękawów bo w przedszkolu grzeją). Właściwie dwie tuniki ale jedna się nie liczy bo podgryza ;)

Tyle zaległości, jak mi się coś przypomni, to uzupełnię

Ps. No tak, jeszcze na wykończenie czeka od wakacji ta poszewka Something-pretty

Liczy się kolor

2011-07-06T11:57:00.001-07:00

Pamiętacie rykliwy motek ze Sweet Georgia Yarns ? Taki turkusowy, którego trochę się bałam jak go wyjęłam z paczuszki. W rzeczywistości był dużo bardziej intensywny niż na fotce.

Podchodziłam z nim do turmalinowych kropli, ale wzór mnie męczył więc całość poszła w odstawkę na długo.

Zapragnęłam czegoś, co będę częściej nosić (z szalami wychodzenie z domu jakoś mi nie idzie) – udziergałam zatem coś maksymalnie prostego, w czym pierwsze skrzypce gra kolor:

Koloru nie zdołałam idealnie odwzorować – jest dużo mocniejszy. Jest w nim miejscami zieleń, miejscami bardzo mocny turkus.

Szukałam fotek po sieci, i najbardziej zbliżona jest tu chociaż mój motek ma dużo intensywniejsze kolory.

Nosiłam go już kilka razy - o dziwo w upalne dni nie czuje się go na sobie (co prawda w nitce jest jedwab ale jest też merino). Jest bardzo komfortowy w noszeniu.

Kolor przykuwa uwagę, naprawdę trudno coś podobnego spotkać na ulicy. Dekolt jak na mnie nieco śmiały ale bardzo mi się podoba, najwyżej koledzy zrobią kilka błędów więcej w kodzie

Na sweterek zużyłam niecały motek. spokojnie mogłabym jeszcze dorobić z 10 cm – może machnę z niego broszkę albo inny barwny akcent do mniej barwnego stroju.

Dziergałam od góry, na oko, drutami 4 mm. Wykończenie dołu I rękawów zrobiłam metodą – na łatwiznę – rządek oczek lewych następnie kilka rządków oczek prawych.

Nie podszywałam żeby uzyskać porządne wykończenie tylko tak zostawiłam – roluje się tylko do rządka lewych oczek.

Dekolt obrobiłam oczkami rakowymi – sweterek jest leciutki i pewnie chętnie by się rozciągnął gdyby mu na to pozwolić

Lubię go i na pewno zrobię sobie jeszcze jeden w innym intensywnym kolorze. Jakiś czas temu można było zamówić sobie próbnik kolorów w Sweet Georgia Yarns co też uczyniłam – mam zatem z czego wybierać. Jeżeli chodzi o sam próbnik – ciekawe że kolory które mam w domu są na nim inne – albo rodzaj włóczki ma tak duży wpływ na odcień albo też kolory w partiach tak mocno od siebie odbiegają.

Z nienacka

2011-06-29T11:32:00.001-07:00

Znienacka piszę i znienacka wzięło mnie ostatnio na szydełko. Znienacka i nieoczekiwanie złapałam wieczorem za aparat i uwieczniam:

Inspirację i wzory zaczerpnęłam z Osinki. Pokazuję bez wkładu bo okazuje się, że łatwiej i szybciej da się wydziergać sukienkę szydelkiem 1,6 niż uprosić krawcową o uszycie halki w terminie krótszym niż 2 tygodnie.

Trochę narzekam, bo odebrałam dzisiaj halkę do innej sukienki, którą uszydełkowalam wcześniej i chociaż krawcowa mnie mierzyła i widziała jaka to sukienka, to halka jest tak obszerna, że wszystko się marszczy. Że też ja nie mam nerwów do szycia

Na sukienkę zużyłam ciut ponad 1,5 motka nitki Clea100 w kolorze dark violet, zakupionej na ebay’u. Sukienka jest ciut za kolano a ponieważ nitki mi zostało rozważam wydłużenie jej do kostek. Dziergałam szydełkiem 1,6.

To chyba tyle. Tak długo nie pisałam, że się odzwyczaiłam. Naprawdę

Wpis uzupełniający

2011-01-31T05:34:00.001-08:00

Bo sweter dla Pszczoły powstał dawno temu, w okresie mojego milczenia blogowego. Nic w nim szczególnego ale Pszczoła podoba mi się w nim ogromnie, Wydziergany bezszwowo, z niewielkiej części kłębka Ultra Kasmiru na drutach 5 mm. Mięciutki I leciutki. Golf rozciąga się ale to dodaje mu uroku górskiego powyciąganego swetrzyska

Pszczoła w wersji ugładzonej, tuż przed wypadnięciem dziesiątka spinek utrzymujących jej włosy w fazie przejściowej zapuszczania.

Wypuściłam z drutkowego warsztatu jeszcze jeden sweterek dla Majki, odpatrzony od Effci Shalomek w wersji wiśniowej. Obfocę przy najbliższej okazji. Tymczasem dumam nad czymś nadającym się na “różowe balety”. Albowiem Pszczoła zaczęła uczęszczać na tańce a ja zapowiedziałam że prędzej trupem padnę niż jako n-ta dziewczynka na zajęciach założy baletowy mundurek nabyty w decathlonie.

Protestów nie ma. Majka w nosie ma w czym tańczy (z czego jestem dumna) a ja dumam nad baletową wersją Campanellino.

Ogoniasty II postępuje – zostało jeszcze półtora rękawa, którego nie zakończę na pewno do piątku kiedy to trzymajcie za mnie kciuki. Egzamin mam!

Ogoniasty

2011-01-02T07:45:00.001-08:00

Jakby nigdy nic zacznę Tak owszem zdarza mi się robić na drutach, ale nic do tej pory nie podobało mi się tak bardzo jak mój (właśnie zakończony I jeszcze ciepły) Ogoniasty.

Geneza Ogoniastego jest taka – kiedy te sweterki królowały w sklepach – wcale mi się nie podobały. Kiedy zniknęły z wieszaków – zachorowałam na nie.

Pierwszy egzemplarz zaczęłam robić wg opisów – od boku do boku. Włóczka nie podeszła, była za ciężka, źle się układała – sprułam całość. Później nastąpiła seria Featherweightowa (leniuch straszliwy się ze mnie zrobił). Zaczęłam dumać czy nie dałoby się go jakoś od góry bezszwowo wydziergać.

Trafiłam na Ravelry na ten model.

Poknułyśmy trochę z Fiubzdziu na ten temat, zamówiłam Manos Lace w e-dziewiarce I pierwszy raz od dawna zabrałam się ochoczo za dzierganie.

Wydzierganie tej poważnej płachty dzianiny zajęło mi połtora tygodnia z czego większa część przypadła na l4 I święta

Po tym przydługim wstępie zamieszczam foty mocno rasowane, w sporej części nieostre, ja w nastroju raczej odstręczającym (słońce się chowa, Pszczoła nie chce spać, psy znów mają ten dzień, kiedy szczególnie potrzebują pieszczot). Nieważne – to wdzianko jest cudowne w noszeniu, można się nim otulać na wiele sposobów, Na pewno wydziergam jeszze co najmniej jeden egzemplarz

Panie, Panowie – przedstawiam Ogoniastego (więcej ujęć na Ravelry):

Na sweterek nabrałam tyle oczek ile nakazuje opis Featherweight Cardigan, z tym że zamiast 2 oczek na każdy przód nabrałam ich po 100. Kilkanaście rzędów przerobiłam prosto następnie zaczęłam dodawać oczk normalnie na rękawy jak wg opisu. Kształtowalam talię “na oko” jak zwykle przy sweterkach robionych od góry. Mniej więcej w takich samych odstępach, jak dodawanie.odejmowanie oczek na talię – robiłam rząd skrócony (prawe do lewego końca pleców, powrót do prawego konca pleców, lewe do lewego końca rzędu) w ten sposób na plecach uzyskałam więcej rzędów niż z przodu – różnica między tyłem a wiszącymi przodami jest dzięki temu mniejsza.

Dół I rękawy zakończyłam 8-mioma rzędami ściągacza 2 x 2.

Dziergalam drutami 4 mm. Zużyłam 3 całe motki Manos Lace (kolor Nerida Teal) z czwartego motka wykonałam ostatni rękaw. Myślę, że gdyby na przody nabrać mniej oczek, może z 80 wówczas 3 motki wystarczyłyby w zupełności.

Na kolejny egzemplarz ogoniastego zamówiłam popielatą Lucca Extra Fino.

Co teraz? trzymam kciuki za ogrzewanie w pracy, nie mogę się doczekać kiedy będę mogła w tym wyjść między ludzi

Ściskam wszystkich gorąco, dziękuję za dowody pamięci I z góry I z dołu usprawiedliwiam swoje milczenie – o ile na dzierganie czas jeszcze daje się wykroić to drugie życie (to witrualne) znacznie już trudniej. Do przeczytania!

Featherweight Cardigan

2010-06-22T09:14:00.001-07:00

No dobrze, w końcu nauczyłam się to pisać. W końcu skojarzyłam z piórkiem i wszystko stało się proste ;)

Zdjęcia pocięła cenzura, której nie chce się drugi raz przebierać :)

Wzór – wiadomo Featherweight Cardigan, włóczka – wiadomo Fyberspates Merino Silk Lace (w motku było 1200 metrów i całkiem sporo zostało, będzie z tego co najmniej szal jeszcze). Drutki 4mm. Zapięcie póki co na dwa palce ale poszukuję odpowiedniej zapinki :) Rolowanie sprawia, że przód znika po “ rozpięciu” ale też wcale mi to nie przeszkadza.

Tak mi się wzór spodobał (leniwa jestem straszliwie i wszystko od góry bym teraz robiła), że machnęłam jeszcze jedną wersję z Kidsilk Haze. Brakuje mi jednego rękawa, ale to kwestia meczu lub dwóch. Z tym kidsilkowym Featherweight’em szybko mi poszło – dwa upalne dni urlopu i prawie cały był gotowy, a teraz leży i czeka na zmiłowanie (a raczej na rękaw. Drugi egzemplarz ma plisę ściągaczową, więc się nie będzie rolować, ale też wygląda przez to stateczniej.

Czy Featherweight’a nosić będę? Już nosze :)

Calm

2010-06-20T05:55:00.001-07:00

Oto przepis na szybką i satysfakcjonującą robótkę: 5 motków Easy Soft (dla rozmiaru S, M-ka podobno wymaga 6 motków), druty nr 8 i 4 dni roboty (dla niepracujących zdecydowanie mniej) i oto mamy Calm:

Czy będę nosić? Już noszę! Fotki strzelone po powrocie z wyborów :)

Dziergałam rozmiar S, podwójną nitką i bałam się, że włóczki braknie (wydedukowałam, że skoro na M potrzeba 6 motków to na mnie zejdzie mniej). Wystarczyło :)

Dziergałam od dołu, bezszwowo. Pod pachami zamknęłam przepisową ilość oczek w korpusie i pod pachami a następnie dalej leciałam bezszwowo. Żeby było śmieszniej prawe oczka idą mi szybciej więc robiłam prawymi, dopiero na etapie ażuru wywracając wszystko bebechami na wierzch i wtedy plisę robiłam już wg opisu – nie na okrętkę. Według opisu plisę nabiera się z zamkniętych oczek, bo przód i tył się różnią – ja robiłam wolną amerykankę, kształtowałam dekolt na oko robiąc dookoła, nie dam rady tego czytelnie opisać, ale jak już będziecie w trakcie dacie radę.

Ja nie zamykałam oczek, dobrałam tylko kilka ze skosów które wynikały z różnicy między tyłem i przodem.

Włóczkę kupiłam na ebayu, przy okazji kupowania Korelli. Wyjątkowo tanio mi się trafiło, nawet z przesyłką wyszło taniej niż w Polsce (obie włóczki dostępne są w sklepie Świat Haftu). To mieszanka moheru, akrylu i kaszmiru. Oczywiście jak się bardzo do niej szyją przytulić delikatnie podgryza. W tym swetrze w ogóle się tego nie czuje.

Jedna zasadnicza uwaga – ten sweter pogrubia. Obejrzałam właśnie z uwagą pierwowzór i modelka wygląda w nim zdecydowanie szczuplej. Może to kwestia puchatości włóczki?

Zachęcam do zawłaszczania reszty włóczek z poprzedniego posta. Jeśli nie ma nowych chętnych proszę o zastanowienie osoby, które już sobie włóczki zaklepały – mogę dorzucić do paczuszki przy jednej wysyłce :)

Teraz wrzucam na drutki Korellę, osobliwa to włóczka, miewa takie niteczki jak sznurek do snopowiązałek;) Dziergała któraś już z włóczki z lnem? Toto się po praniu rozciąga? zbiega?

Czyszczenie szuflad

2010-06-19T03:41:00.001-07:00

Robię porządki w szufladach z włóczkami. Machnęłam ręką na akryle, leżą u mnie od dawna i się kurzą. Chętnie odstąpię je za symboliczną opłatą lub za samo porycie kosztów przesyłki. Osoby zainteresowane proszę o przysyłanie propozycji na maila, na pewno się dogadamy. Zależy mi na tym, żeby zostały w końcu użyte (a ja zrobię sobie miejsce na nowe motki;)). Alergików ostrzegam – mam dwa psy a ich sierść jest wszędobylska (chociaż do pokoju z włóczkami nie wchodzą). Przejdźmy do konkretów:

Około 7 – 8 motków Elian Classik w kolorze, w jakim robiłam Darcy’ego – dobrze udaje tweed. Włóczka nienoszona. Próbowałam z niej zacząć sweterek ale mi nie podszedł. Część motków nie w całości, jak widać. Około 7 motków, jeden w częściach. Za symboliczną opłatą, proszę o propozycje na maila.

Zarezerwowana – Lucyna.

Puchatka w kolorze naturalnym. Mój pierwszy zakup. Próbowałam z niej zacząć wiele sweterków, żaden mi nie podszedł. W motkach moją być supełki i wiązania. Robiłam na niej tak dawno, że już nie pamiętam – może jeszcze się komuś przyda. Mniej więcej 4, 5 motka. Za pokrycie kosztów przesyłki.

Zarezerwowana – Teresa.

Puchatka w kolorze atramentowym (ciemniejszy i żywszy niż na zdjęciu) – w stanie takim jak puchatka ecru. Mniej więcej 5,5 motka. Za pokrycie kosztów przesyłki

Zarezerwowane – Teresa.

Cieniowana Pearl- jeden motek. Przerobiona raz i spruta. Za pokrycie kosztów przesyłki.

Zarezerwowane – Maria.

Mniej więcej malinowy kotek – 4 motki. Nie kojarzę ile teraz kosztuje, Przerobionych kilka metrów na próbkę. Czekam na propozycje na maila.

Zarezerwowane – Maria.

Oliwkowe Merino – 2 motki. Nie ruszane. Czekam na propozycje na maila.

Zarezerwowana – Lucyna.

Sasanka w kolorze bladego różu. 2 motki w tym jeden częściowo przewinięty na wool winderze. Sądzę, że na sweterek wystarczy bo metrów w sasance dużo :) Za pokrycie kosztów przesyłki.

Zarezerwowane - Gosia

2 motki herbatnikowej Florii. Czekam na propozycje na maila,

2 motki bezowej Samary. Spokojnie starczy na sweterek. Z trzeciego robię szal i nie potrafię wykończyć motka. Czekam na propozycje na maila.

Zarezerwowane – Małgorzata.

Darling w kolorze Lila – jeden motek. Przerobiony na próbkę i spruty. Za pokrycie kosztów przesyłki.

Kocurek bordo. Nie ruszany. Za pokrycie kosztów przesyłki.

Zarezerwowane – Maria.

Elian Evelyn. Piękna czerwień. Zagubiony motek po ostatniej sprzedaży. Jeżeli zagląda tu nabywczyni pozostałych motków proszę o kontakt – doślę. Czekam na propozycje na maila.

Zarezerwowane – Maria.

Otrzymany w spadku moher (100%) alkryl. Podkurzony i mnie gryzie ale może komuś się przyda (na próbkę robiłam z niego moherowe wypychane kule dekoracyjne). Czekam na propozycje na maila.

Liwia w kolorze ciemnej czekolady (robiłam z niej wdzianko a la Eva i Ruffled Edge Cardigan. Czekam na propozycje na maila.

Będę jeszcze wystawiać fotki, ale raczej już zbieraniny. Postaram się niedługo wystawić kolejne fotki.

Rene – mam ten sklep w okolicy! Dziękuję za informację i pamięć – przy najbliższej okazji się tam wybiorę:)

Magdo – Z turmalina będę robić kardigan, więc raczej zejdzie mi wszystko. Na drugi motek Merino Silk na razie nie będę się zasadzać. Zostało mi tylko pół. Półtorej motka na sweterek to za mało, a na dwa motki na razie nie będę się rujnować :(

Ten, z którego nazwą mam problem

2010-06-05T02:22:00.001-07:00

Nigdy nie pamiętam, jak się go wymawiało, jeszcze gorzej z napisaniem nazwy ;) Od dawna jest na etapie bardzo zaawansowanym. Od tygodnia brakuje mu zaledwie połowy rękawa i nie daję rady go skończyć. Czas zarówno w pracy jak i poza nią intensywny. W domu woła ogródek i porządki (wiosna przyszła – zaraz idę robić porządek we włóczkach). Człowiek nie wie czy sprzątać dom czy kosić trawę.

W pracy roboty po łokcie i zero oddechu. Zarówno Marcin jak i ja oddajemy systemy Klientowi, mamy roboty po łokcie. Nawet w długi weekend po położeniu Majki spać, siadamy do spraw służbowych i siedzimy nad nimi co najmniej do północy. Mieliśmy mieć teraz tydzień wolnego a z trudem wyżebraliśmy dwa dni (ja nie mam zasięgu ale Marcin pewnie będzie wisieć na telefonie).

Właściwie nawet mnie to nie dobija, jestem w ciągu (wyczytałam, że to określa się mianem “Flow”?). Tyle że rozedrgana, rozdarta między tym wszystkim co muszę, chciałabym zrobić niczym książkowa sosna.

Dość wynurzeń, teraz fotki:

Głucha na ostrzeżenia tych, którzy trąbili o tym jak się plisa zwija, robiłam jak w oryginale. Plisa zwija się, jak obiecano. Nie spięta właściwie roluje się cała. Albo spruję i zrobię ściągaczem (tego akurat mi się nie chce), albo będę nosić spiętą, jak na zdjęciu bo mam obsesję na punkcie podkreślania talii (pewnie stąd ciągle wychodzi mi rozmiar 34 ;))

Robię z włóczki kupionej na Fyberspates (Update: link jest do innego koloru –ja kupiłam kolor jasny mech, którego w tej chwili nie ma) – motek miał 1200 metrów nitki i wcale nie maleje. Starczy pewnie jeszcze na jeden sweterek albo ze dwa szale :) Włóczka miękka, cieńsza niż Zephyr Jaggerspun, milutka na ciele. Kolor bardzo mi się podoba. Zdecydowanie będę nosić (buhahaha).

Wczoraj przyszła paczuszka z moimi ostatnimi nabytkami. Zakupiłam na allegro od sprzedawcy odziezowaszafa bawełenki po 5 złotych za motek (no nie mogłam się powstrzymać):

Obie to 100% bawełna. Z zapachu sądząc z jakichś zapasów długo leżących w sklepach albo ciucholandowych. Nowa, w stanie idealnym. Będę miała tego sprzedawcę na oku :)

Pierwszej (kolor to podobno spokojny fiołek ale ja w nim widzę tylko szarość) mam 8 motków, Zapewne pójdzie na Arielle. Pewnie zostanie, ale grubość jest idealna więc chyba się nie powstrzymam.

Z drugiej (kolor mniej intensywny, niż na fotkach) chciałam jakieś kuse wdzianko zrobić. Takie do narzucenia na top na ramiączkach, do pracy. Może takie (fotka Theyarnyiad):

Jedyne co mi w tym sweterku przeszkadza to brak dekoltu w szpic (wyczytałam gdzieś, że w serek bardziej do mnie pasuje i utkwiło mi to w głowie).

Update: za to ten (Oriel Lace Cardigan) sweterek ma dekolt w serek i też jest sympatyczny:

Tyle na dziś. Towarzystwo wyruszyło na zakupy, mam w planie przetrzebienie szuflad włóczkowych i wywleczenie z nich wszystkiego, czego nie ruszyłam od dawna a chomikuję nie wiadomo po co. Obfocę i wystawię niedługo – może ktoś będzie tego potrzebował bardziej ode mnie?

W kolejnym poście napomknę o zakupach włóczkowych, które popełniłam dzisiaj >:)

Do przeczytania!

Bilans

2010-06-03T10:16:00.001-07:00

Obawiam się, że załamię Was moim bilansem. Niejednokrotnie wspominałam o tym, że głownie robię a mało noszę. Teraz dowód zbrodni. Ikonki będą małe bo towarzystwa dużo. Nie dzielę na totalne niewypały i faworyty bo takich noszonych na okrągło rzeczy nie mam. Błagam, nie bijcie :(

- mój prawie pierwszy, szydełkowy top. Założony raz. Nie dlatego, że mi się nie podoba. Raczej dlatego, że okazji do noszenia mało.

Tunika robiona w ciąży. Nie przepadam za czystą bawełną. Oddałam cioci.

- namordowałam się nad tym wdziankiem :) Sprułam falbankę, leży. Mam ochotę wdzianko reaktywować.

-chusta z Falki wg Phildara chyba. Nie noszę i nosić nie będę.

-tunika robiona w ciąży. Jak wszystkie dzieła z czasu ciąży przyciasna, za to długie rękawy. Sądzę że wyszedł rozmiar 34. Nigdy nie założyłam. Chętnie się jej pozbędę.

- topik robiony wg wskazówek z Osinki. W ciąży. Czyli rozmiar 34 :) Chętnie się jej pozbędę.

- wdzianko kombinowane na wzór jakiegoś katalogowego sweterka. Kuse, tak do pępka. Niedokończone, tak uważam. Nie nosiłam ani razu.

-też robiony w ciąży. Też rozmiar 34. Nie nosiłam oczywiście, ale tak mi się podoba, że trzymam. Dla Majki może, kto wie :)

- j.w , nie noszony, chętnie się pozbędę :)

- jeden z pierwszych sweterków na drutach. Ładny, ale zdecydowanie przestałam być fanką akryli (chociaż Floria to miły akryl). Założyłam raz. Oddałam.

- mój pierwszy sensowny na drutach :) Zaczynałam w ciąży, kończyłam już z Pszczołą :) Włoczka Star. Za sztywna jak dla mnie – oddałam koleżance.

- kolejny z serii – w ciąży (zawiodłam się na moim manekinie – miał mieć rozmiar 36, a ma rozmiar “optymistyczne 36”). Z sonaty. Miły ale znowu rozmiar 34. Nigdy nie założyłam. Chętnie się pozbędę ":)

-sweter ładny, ale akryl. Założyłam raz. Teraz leży i czeka, aż się go pozbędę.

- akryl, nie nosiłam, pozbyłam się.

- nie mój kolor, leży (dla tej bluzki nauczyłam się robić na drutach :))

- nie mój kolor. Założyłam ze dwa razy.

- zrobiłam z ciekawości. Zdecydowanie na mnie nie leżał – oddałam.

- nigdy go nie skończyłam :)

- o tak, Pszczoła nosiła tę czapkę często :)

- za luźny, nie założyłam ani razu. Chętnie się pozbędę.

- niby ładny ale jakoś tak nie bardzo się w nim czuję. Ale byłam w nim aż ze trzy razy. jak do tej pory rekord ;)

- byłam raz. Merino było pierwszą nie akrylową a mięciutką włóczką jaką miałam w łapach. A jednak zdaje mi się niemiłe. A szkoda bo płaszczyk nadal mi się podoba.

- sweter – wyzwanie. Zrobiony z ciekawości. Okropnie czuję się w bieli a fason za cukierkowy. Chętnie się pozbędę.

- tym razem Pszczoła nigdy nie założyła :)

- założony raz. Z powodu Merino ( no i strasznie podjeżdża do góry)

- lubię tę chustę. Nosiłam ze dwa razy (zawsze cierpię, że nie widać wzoru) ale chwilowo minęła mi miłość do bordo.

- hmmmm chyba nosiła :)

- nigdy nie założony. Rozmiar jednak 34 :) Jeśli ktoś takie lubi chętnie się pozbędę :)

- oo w tym byłam kilka razy w pracy. Idealny, kiedy nie dogrzewają :)

- nosiłam ze dwa razy, ale doznałam objawienia – zdecydowanie będę nosić!

akryl, paskudny. Nie nosiła.

- ostatnio założyłam do pracy (wogóle nosiłam kilka razy to bolerko) i mocno się zdziwiłam – podoba się dziewczynom! Chyba będę nosić :)

- oj w tej czapce Maja dłuuugo chodziła

- noszę, śmieją się ze mnie w pracy, że wyglądam jak kloszard, ale ręce mi marzną :) Zrobiłam identyczne koleżance.

- nosiłam kilka razy. Gryzie ale rozjaśnia czarny płaszcz :)

- humm Marcin chętnie go zakłada do kurtki…. i zostawia na tylnym siedzeniu auta bo mu za gorąco :)

- bardzo go lubię, zwłaszcza z paskiem w talii. Niestety rękawy kłopotliwe – zimą wchodzą do mało której kurtki, wiosną za ciepły. Ale i tak go lubię :)

- wyszedł ciasny jak 150. Znalazłam kogoś chudszego ode mnie (!!!) i oddałam.

- niestety Oliwia to nie to. Z długością przesadziłam. Zmierzam sprzedać.

- niezły. W końcu musze pochować nitki i kiedyś go założyć.

- założyłam kilka razy ale akryl mnie w nim drażni.

- założyłam raz. Podobał się ale ja się z tym błękitem dziwnie czuje :)

- oddałam bez żalu.

Założyłam raz, ale będę częściej :)

- wstyd mi trochę tego rykliwego koloru, ale zamierzam nosić do szarych, bawełniano lnianych spodni :)

- za ciasny był, jak wiecie. Sprułam. (Chcę zrobić jeszcze raz, tym razem w dobrym rozmiarze).

- noszę (nie oznacza to, że miałam go na sobie więcej niż 10 razy – może koło 5)

- byłam raz, ale uwielbiam i nie oddam za nic :)

- lubię go, ale nie miałam okazji założyć. Zamierzam tego lata.

- założony raz. Będę nosić :)

- byłam kilka razy :) Ładnie wygląda ale trudno nad nim zapanować :)

Zrobiłam jeszcze ze 2 chusty. Szarą lubię nosić. Bordo czeka na mój nawrót na czerwień.

Anais

2010-05-30T09:06:00.001-07:00

W końcu fotki :) Podrasowane, bo sesja została po 2 minutach brutalnie przerwana oberwaniem chmury z piorunami i błyskawicami :)

Robione z włóczki Rowan Cotton Glace, około 4,5 motka. Druty 3,23 – 3,5 mm. Rozmiar, o ile pamiętam, o jeden rozmiar mniejszy od xs. Modelowanie od talii w górę, pachę i wysokość całości kombinowałam na czuja, bo próbka wychodziła mi kompletnie inna. Rękawy też robione “na oko”.

Początkowo byłam pewna, że guziki zmienię na inne, mniej rzucające się w oczy. Teraz już mi tak nie przeszkadzają.

Planuję jeszcze jeden egzemplarz, w bardziej neutralnym kolorze (pewnie padnie na szarość;)).

Tymczasem kończę kadriganek o nazwie, na której łamię sobie język (zorientujecie się po pasku postępu – to ten zielony). Mam już plisę, zostało pół rękawa. Robiłam plisę jak w oryginale, zatem, pięknie się zwija. Przy najbliższej okazji zrobię fotkę i poproszę o głosowanie – zostawić jak jest czy pruć plisę :).

Jeszcze tylko wrzucę najświeższą fotkę Pszczoły, która na chwilę została podobno króliczkiem:

Mój pierwszy sweter na drutach zaczęłam robić w ciąży. W sierpniu zatem miną 3 lata z hakiem, odkąd siedzę po uszy w tym szaleństwie :)

Update: Dla zainteresowanych - Rowan Cotton Glace jest bardzo podobny do dostępnej u nas bawełny Camilla

Woda dotarła…

2010-05-18T05:33:00.001-07:00

… do mojego miejsca pracy. Jeszcze nie wdarła się do środka ale brakuje jej zaledwie metra. W związku z powyższym jestem w domu (sprzęt wyniesiony na piętro, prądu od dawna nie ma). Do Gliwic jadę kwadrans, przez Gliwice przedzieram się 45 minut. Nie wiadomo jak będzie jutro bo opady nie ustają. Czekamy na sms-y dyżurujących w budynku.

Żałuję, że posadziłam leśne rośliny – mogłam ryż.

Anais skończona od niedzieli. Nie chcę wystawiać jej fotki na manekinie bo traci na niej urok. Nie znalazłam do tej pory bluzki, która by do niej pasowała. Fasony królujące w sieciówkach tego sezonu doprowadzają mnie do rozpaczy – jakieś wory ogumowane na dole, żadnej podkreślonej talii, jakieś bawełniane tuniki z przejrzystej bawełny, która rozleci się od pierwszego mocniejszego dmuchnięcia, kosztujące ponad 70 złotych. Oblatałam całe centrum handlowe i nic nie znalazłam.

Rozpaczam nad włóczkami od tygodnia, kolejny raz robię mocne postanowienie zamówienia włóczek na kolejne modele Kim. Guzik z tego wychodzi bo na pastele ciężko mi się przestawić. Zaczęłam dłubać fuksjowego Blossom, ale tak naprawdę widzę go w fiolecie. Już miałam szalony pomysł udziergania go ze śliwkowego Australa ale co będzie jeśli nadejdą UPAŁY? (buhahaha).

Nadal nie mam pomysłu ani na kolor ani na włóczkę na Lucy. Co do Arielle – miotam się podobnie, chociaż kusi mnie Sirdar Luxury Soft Cotton. Znalazłam sklepy, gdzie kosztuje 2,5 funta (mniej więcej) a ma 200 metrów w motku. Rozważam kolor Cream, Calico lub Raspberry (dokładnie w tej kolejności).

W trakcie tych rozterek przybyła włóczka z Fyberstpates. Odkryłam ten sklep niedawno – ceny wydały mi się wyjątkowo przystępne. Zamówiłam mieszankę merino i akrylu w kolorze jasnego mchu:

1200 metrów w motku – zamierzam (po raz kolejny) wydłubać z niego Featherweight cardigan. Kolor dokładnie taki jak na zdjęciu. Czeka mnie mozolne (ale i rozkoszne) przewijanie na motek :) Jak się sprawia w dzierganiu i noszeniu – doniosę później :)

Przesyłka szła około 2 tygodni. Myślę, że skuszę się jeszcze na jakąś mieszankę jedwabiu, może coś z kaszmirem. Ten ich kaszmir chyba trochę gorszego rodzaju (po cenie wnoszę) – jakiś mongolski, ale chętnie zapoznam się i z takim :)

Na koniec jeszcze moje odkrycie Ameryki – rzadko mam ostatnio okazję szperać po blogach ale kilka razy mi się zdarzyło i co zauważam – coraz więcej “zachodnich” włóczek w naszych łapkach, coraz więcej Knit Picksów i Addików, coraz więcej ciekawych informacji o nowych motkach. Cieszy mnie to ogromnie, bo chociaż nasze kieszenie nie do końca przystosowane są to zamorskich cen to jednak odchodzę powoli od częstszego nabywania akryli do kupowania co prawda rzadziej, ale czegoś lepszego gatunkowo. A skoro wydaję więcej, chcę zakupu dokonać rozważniej, wywiedzieć się zawczasu i na Ravelry i na znajomych blogach. Dziękuję Ci Magii66 za podesłane ostatnio próbki fantastycznych włóczek z wyższej półki. Dziękuję Edi za propozycję (nie mogę znaleźć Twojego maila). Dziewczyny – mam u Was dług wdzięczności:)

Anais

2010-05-10T10:55:00.001-07:00

Tak wyglądają plecy mojej Anais:

Kolor jest mniej intensywny niż na zdjęciu motka. Czy na fotce taki jak w rzeczywistości?Sama już nie wiem :) Światło płata takie figle że hej.

Miałabym i przód ale wdepnęłam na Ravelry i zobaczyłam piękne łańcuszkowe wykończenie takiej samej plisy w Arielle Zipi. Spojrzałam na moje (robione dokładnie tak jak w opisie) i już czuję, że je spruję. Próbowałam zrobić tak samo jak Zipi, ale nie wychodzi tak ładnie. Pewnie spruję przód i zrobię jak w opisie, tylko lepiej podociągam nitkę.

Anais robi się relaksacyjnie. Wzór nie jest skomplikowany. Nawet opis (u Kim opisy zawsze mnie irytowały) jest prosty (aczkolwiek nie dobrnęłam jeszcze do końca ;)). Sweterek kusy, więc robótka leci szybko – polecam do dziergania przy tv.

Edi, pisałaś o Medusie – ona jest grubsza od Virginii? Myślałam że to podobna grubość. Dużo włóczek ostatnio się pojawiło w sklepach, zdecydowanie nie jestem na bieżąco :) Piszcie o ciekawych nowościach, bo chociaż nie udzielam się ostatnio w komentarzach śledzę wszystkie wpisy niestety nie doszperałam się informacji o bawełnianych nowościach.

Nie wyobrażacie sobie jakim ten ciąg robótkowy napawa mnie optymizmem :) Grzebanie w ziemi też. To ostatni nałóg. Wiedza póki co nie dogoniła zapału, ale na szczęście do wydzierania trawy z ziemi nie jest to potrzebne ;)

Teraz gonię do drutków bo wieczory krótkie (chociaż wiosenne) a ja chcę jak najprędzej dowiedzieć się, czy starczy mi motków, czy będę musiała na gwałt coś domawiać.

Chwilowe natchnienie

2010-05-09T04:43:00.001-07:00

Nic nie pokażę (bo się moczy) ale pochwalę się tym, że w końcu zapełniła mi się kolejka rzeczy do wydziergania!

Żadna rewelacja to nie będzie – wszystkie modele pochodzą z albumu Misty (prawie wszystkie do dłubią więc chcę mieć i ja ;)

Aktualnie jestem w trakcie Anais:

Dłubię go z Rowan Cotton Glace, z którego onegdaj próbowałam udzierać Lotosa:

Miałam w planach stworzyć dwa egzemplarze – drugi z jasnoszarej (a może srebrnej )Brisy niestety w InterFoxie chwilowo jej nie ma :( Stalowy wydaje mi się za smutny na lato.

Drugi model to oczywiście Arielle:

Tutaj jeszcze nie zdecydowałam. Widzę, że dziewczyny robią go z Yarn Art Jeans’u. Niestety tej włóczki w szarościach nie ma, skazana będę zatem na biel albo ecru.

Podoba mi się ogromnie Inter-Fox’owe Supreme w szarości (kolor 07) ale też go w tej chwili nie ma (buu). Nie wiem konkretnie czy na ten model czy na Lucy, w każdym razie jak się tylko pojawi zamierzam go kupić.

No właśnie – Lucy:

Ją chyba jednak zrobię w ecru (waham się bo za anielski dla mnie ten kolor) – ogromnie podoba mi się strukturalność wzoru. Luźny krój nieco mniej, aczkolwiek w noszeniu na co dzień modele blisko ciała mniej się sprawdzają ;)

Na koniec Down:

Przeglądam sobie właśnie wzornik Adriafilu i pasowałby mi do niego Kid Mohair w kolorze 82 (jasna szarość). Mam wątpliwość czy jednak nie będzie za cienki ale czy to może zaszkodzić sweterkowi? (Dagmaro, liczę tu na Twój podszept) Sweter robi się to dwie nitkami to jedną, na drutach 3,4 – 4,5 mm – da radę?

Widać, że ciągle poddaję się sugestiom. Tak mnie rozbielił, “rozpastelował” ten album, że na chwilę odrzuciłam fiolety, fuksje i zielenie.

Trzymajcie się ciepło, niech deszcz Was omija (taaaa….)

Abrazo

2010-04-27T10:56:00.001-07:00

Pomysł zerżnięty bezczelnie od Inki, z którą do spóły grzeszyłyśmy zakupami włóczki w SweetGeorgia Yarns. Szal wykonałam dokładnie z tej włóczki która jest w linku. Wzór to Abrazo do zakupienia tutaj, albo na Ravelry. Druty 5mm.

Kocham ten szal. Najmniejszy jaki zrobiłam. Płaczę że została mi prawie połowa włóczki (pewnie na niecałe drugie Abrazo;)) ale to takie łzy pro forma bo będzie to mój najulubieńszy szal. Lekki, nic zbędnego nie wisi, nie wymyka się. Można co omotać wokół ramion na bluzce na ramiączkach (kiedy nie wypada pokazywać ramion), można omotać nim fioletowy golf (ta zieleń fantastycznie się dogaduje z fioletem i fuksją) co daje niesamowity efekt. Dzisiaj byłam w nim w pracy i zebrałam moc komplementów co dodatkowo kładzie grube plastry miodu na moją duszę ;)

A jak się go robi? Relaksacyjnie! Dużo oczek do naprania z samego początku ale to wszystko – ażur banalny i łatwy do zapamiętania, rzędy skrócone robi się prościutko bez drobiazgowego liczenia oczek. Ledwo skończyłam jeden mam ochotę zacząć drugi ;)

Nie obyło się bez dramatów – na wczoraj został mi jeden rządek – zamykający. Przy ostatnim (dosłownie) oczku pociągnęłam nie za tę nitkę, coś tam spadło i z dziur ażurowego listka zrobiła mi się plątanina nitek. Załamałam się. Później zamknęłam na godzinę w najdalszym kącie domu i udało się plątaninę doprowadzić do porządku – byłam już wtedy nieźle zmęczona i zniechęcona. Później okazało się, że zamykałam oczka dosyć ściśle i szal wyszedł o 20 cm krótszy. Odczekałam (w niewesołym nastroju) do wyschnięcia i okazało się, że jest w sam raz :)

Fotki w różnym otoczeniu – ganiałam po domu za słońcem a za mną Pszczoła (zaczyna się wciskanie w kadr ;))

Żadna fotka nie odda piękna tego koloru i cieniowania, jestem nim zachwycona. Gdybym miała podobną w grubszym wydaniu natychmiast robiłabym z niej Myrtle (do zobaczenia cudowna, cieniowana wersja na blogu Inki właśnie :))

Ps. Szal robiłam tydzień. Taki zwyczajny tydzień z siedzeniem w pracy, powrotami po 17tej, pracą w ogródku etc… Niesamowicie szybko się go robi!

Turmalinowe krople

2010-04-18T11:56:00.001-07:00

Fotka będzie straszna, cóż – słońce było dzisiaj piękne ale się nie wyrobiłam. Musiałam focić przy sztucznym świetleniu.

Na pierwszy ogień poszła jednak turmalinowa nitka. Wpadł mi w oko wzór, który mi do niej idealnie pasował – oto pierwszy motyw:

Kolor włóczki oczywiście od czapy kompletnie – w rzeczywistości jest mocny, dlatego zresztą chcę go złagodzić mocnym ażurem. Drutki 4 mm.

Ta robótka będzie się wlokła. No chyba że jednak opanuję ten wzór pamięciowo i minie mi obsesja na punkcie leśnego ogrodu (zaraz uderzam na allegro robić kolejne zamówienie).

Wczoraj (przy cudnej pogodzie) zrobiłam kilka, w przyszłości historycznych, fotek. Tak jest:

To posadziłam w zeszłym tygodniu (dlaczego po tygodniu się nie rozrosło???) – runianka japońska i na drugim planie marzanka wonna (linki do fotek, które pokazują jak to ma docelowo wyglądać ;):

kopytnik pospolity i parzydło leśne:

Barwinek nieco wcześniej:

Pszczoła z Marcinem (tatuś tylko pomagał) odpalili system nawadniający:

Skoro już przy potomstwie jesteśmy - chcę przy okazji przedstawić nowych domowników:

Trzecia sztuka przygnieciona rodzeństwem gdzieś na spodzie. Cudowne dzieci dwóch chomików Roborowskiego (samców, jak twierdziła pani weterynarz ;)) Czyż nie _prawie wszystko_ co małe jest słodkie? :)))

SweetGeorgia Yarns

2010-04-12T11:36:00.001-07:00

Dzisiaj przyszły :) Są inne, niż sobie wyobrażałam (zawsze tak jest) ale cudne :) Łapałam ostatnie promienie słońca. Od razu zastrzegam, że zdjęcie turkusowego motka absolutnie nie oddaje koloru włóczki – w rzeczywistości to bardzo mocny, ciemny turkus wymieszany, z morskim, przebłyskami błękitu i zieleni – na fotce tej zieleni w ogóle nie widać :(

Dość gadania – prezentuję Merino Silk Lace w kolorach (od lewej) Tourmaline (absolutnie nie wygląda jak na tym zdjęciu, Savory i Goldmine

Żółty motek należy do Inki – już jutro zamierzam go wyekspediować pocztą. Reszta jest moja :) Już żałuję, że nie mam dwóch motków zieleni – zrobiłabym z niej Featherweight cardigan :)

Robótkowo nie próżnuję, chociaż nie mam nic ciekawego do pokazania. Od dłubię nadal bolerko dla koleżanki. Dłubię drugi szal (tym samym wzorem którym robiłam szal z bordowego kidsilka) w najnudniejszym kolorze pod słońcem – beżu (wybaczcie zwolennicy beżu – kolor mojej Samary kojarzy mi się ze sznurkiem do snopowiązałki).

Wczorajszy dzień spędziłam na szydełkowaniu ciasteczek, kulek lodów, sadzonych jajek, kromek chleba, plasterków sałaty i pomidora. Wszystko to na przyjęcia odprawiane codziennie na nowej zastawie(nie mogłam się oprzeć) kupionej w Ikei:

Poza tym wiosna (różnie z nią bywa, ale generalnie wiosna czasem za oknem bywa ;)) Co za tym idzie – praca w ogrodzie :) Nie znamy się na niej zupełnie ale postanowiliśmy w tym roku zagospodarować “leśną” część naszej działki. Ma być naturalnie i leśnie. Dotarły już sadzonki runianki japońskiej i marzanki wonnej. Posadziłam parzydło leśne i kopytnika. Węszę za kolejnymi roślinami. Na pewno będą paprocie (moja mama wytępiła je u siebie) funkie i bluszcz. Kusi mnie języczka i pluskwica. Mam nadzieję, że mimo kompletnego braku doświadczenia damy sobie jakoś radę z tym wyzwaniem :) Co tu wiele mówić – potrzebuję takich wyzwań, bez nich życie jest monotonne ;)

Szal z Kidsilk Haze

2010-03-28T01:37:00.001-07:00

Skończyłam w czwartek, w piątek już w nim paradowałam :) Leciutki jak mgiełka i chociaż brakuje mi doświadczenia w wykańczaniu podoba mi się :)

Słońce bawiło się ze mną w ciuciubabkę, wychodziło kiedy odkładałam aparat. Prognozy pogody nie zapowiadają jednak słońca w najbliższym czasie, pokazuję zatem to co mam:

Update – na szal zużyłam 3 motki Kidsilka (druty 4,5), a wzór zakupiłam tutaj

Teraz czekam na dotarcie zamówionych włóczek i w międzyczasie dłubię bolerko dla koleżanki zgapiono od Bean :

Próbka zrobiona szydełkiem 2 (z białą rączką) nitka Perle 5.

Szal z Angela

2010-03-14T04:42:00.001-07:00

Kiedyś nadeszło dziś. W międzyczasie wyprodukowałam nieskomplikowany szal z włóczki Angel:

Wzór taki sam jak na Jagienkowych szalach z kidsilka, druty 4 mm, 2 i troszkę motka włóczki Angel Bergere de France.

Od początku miałam co do niego wątpliwości. Włóczka miała nie ten odcień szarości, do tego szarość oplatana była czarną nitką (niewątpliwa zaleta – nie gryzie nic a nic). Szal wydawał się nijaki, wzór nie za bardzo widoczny. Brnęłam jednak powtarzając sobie w głowie “możesz zacząć coś nowego dopiero jak skończysz to co robisz” (Laura domyślasz się skąd to? ;))

Dobrze zrobiłam bo szal nosi się świetnie. Byłam już w nim w pracy (kto czyta mnie dłużej wie że robię głównie do szuflady) i zamierzam nosić go często. Motam się nim na sposób podpatrzony u Herbatki, z tym że nie muszę się niczym spinać bo moher sam się na sobie świetnie trzyma:

Tak, to prawda, szal-eństwo dopadło i mnie. Tak naprawdę jednak czuję się jak rekonwalescentka, która po długiej przerwie chorobowej ( bo jak inaczej nazwać niechęć do drutowania) wraca powoli do zdrowia. Prócz aktualnego szala z Kidsilka na pewno wyprodukuję jeszcze dwa – z zamówionej przed chwilą włóczki :) Prócz Savory wzięłam wybierny przez większość z Was Tourmaline i mam nadzieję, że pięknie będzie mienił się na niebiesko i zielono. Podejrzałam wczoraj z sklepie naszyjnik z zestawieniem zieleni, fioletu, fuksji i właśnie takiego turmalinu i doszłam do wniosku, że szal w tym kolorze świetnie zgra się z resztą garderoby :)

Tak przy okazji – czy nie wydaje Wam się, ze wiosenne propozycje kolorystyczne sieciówek są jakieś takie mdławe? Ja się w tych wyblakłych pastelach kompletnie nie widzę :/

Ps. Jak się nazywa po angielsku zapinki do szali moherowych? Jagienko? Ty chyba coś takiego wyprodukowałaś?

Szal z kidsilka

2010-03-13T06:17:00.001-08:00

Jednak skusiłam się na ten wzór i od piątku dłubię szal.

Zdecydowałam się na Kidsilka Haze w kolorze Liqueur. Tej zimy wyrosłam z koloru bordo i nie jestem do końca przekonana do tego koloru ale…. dokończę i wtedy zdecyduję. Marzy mi się taki w jasnoszarym kolorze – może Majestic?

Podobnie nieprzekonana byłam zresztą do szala z szarego Angel’a (skończony i obnoszony w zeszłym tygodniu), ale opłacało się zmusić i skończyć – teraz mi się podoba mi chętnie będę go nosić. Fotki kiedyś tam wystawię :)

Szal z kidsilka wyjdzie dosyć szeroki, spokojnie mogłam zrobić o dwa motywy węższy (będzie z 60 cm szerokości) – oto kawałek z jednego motka:

Wzór dwustronny, po przerobieniu kilku motywów zapada w pamięć i nie sprawia takich kłopotów jak kiedyś frost flowers ;)

Od dwóch tygodni siedzę nad stronę SweetGeorgia Yarns i nie mogę się zdecydować na drugi kolor. Bo na pewno będzie ta zieleń:

Ale że jednego motka przy tej cenie wysyłki nie ma sensu kupować muszę wybrać drugi kolor – cóż za cierpienie!

Ta zieleń pasowała mi idealnie do Forest Path Stole ale na razie nie mam odwagi brać się za tę technikę :)

Prośba

2010-03-09T06:58:00.001-08:00

Czy ktos ma / wie skąd można wziąć taki cudny wzór?

http://www.flickr.com/photos/30983413@N03/3022606674
http://www.flickr.com/photos/8647751@N05/2967078617

Post pisany na kolanie bom jeszcze Windows Live Writera nie zainstalowala po reinstalacji systemu :)

usciski!

Popełniłam…

2010-02-06T03:07:00.001-08:00

… dwa Majowe sweterki:

Oba z Freedom Spirit, oba robione bezszwowo (lenistwo męczy mnie tej zimy okrutnie). Zapinany w kolorze 504, tunika w kolorze 502, albo 420 sama już nie wiem, bo motek w kolorze 502, który domawiałam był jaśniejszy (dlatego dół tuniki jest jaśniejszy) ale poza tym kolory nie odbiegały od siebie.

Fotek na Pszczole nie należy się domagać. Pszczoła jak na te warunki oświetleniowe jest za szybka ;)

Co dalej? Dalej leniwo. Kompletnie nic mi się nie chce. Gromadzę wzory ale ciężko unieść mi drutek ;)

Od dawna miałam ochotę na to wdzianko z ostatniego numeru Knitscene:

Zdaje mi się, że z Australa dałoby się to wydłubać (chociaż oryginał jest z czegoś znacznie cieńszego). Kwestia decyzji, czy z ciemnego fioletu, czy z fuksji :)

Na szybko, na mrozy

2010-01-24T06:18:00.001-08:00

Wydziergałam sobie takie dwie “etole”:

Włóczka Freedom Wool, zakupiona w Inter-Fox, druty 10 mm. Na fioletową wyszło równo 4 motki, na morską 3,5 (ten morski jest dużo piękniejszy niż na zdjęciu, bardziej zbliżony do koloru motka w moim poprzednim poście.

Wczoraj sprułam szal, ponadł połowę miałam. Nie wiem gdzie miałam głowę, ale pozjadłam gdzieś oczka po drodze i szal w połowie był o 10 centymetrów węższy!

Teraz biję się z myślami – dziergać coś grubaśnego (to co za oknem mocno nastraja). Czy trzymać się wiśniowego cuda, które już napoczęłam (nie bardzo mi się chce, ale też przyznaję, że ostatnio chce mi się wyłącznie spać).

Jestem

2010-01-10T05:07:00.001-08:00

Tak mnie naszło. Do tej pory, przyznam szczerze, nie miałam pociągu do pisania, do siadania przy komputerze na tyle, żeby cokolwiek napisać. W przelocie zaglądałam na blogi (widzę, że sporo znajomych odpuściło robótkom na drutach na rzecz innych zainteresowań). Na powrót dziergam. Tempem ślimaczym ale jednak ;)

Nie wiem jak częstobędę pisać, być może kolejnego posta wyskrobię za miesiąc lub dwa – uprzedzam i dziękuję wszystkim, którzy szturchali mnie i dopytywali się czy żyję *

No to do konkretów przejdźmy – wydziergałam w międzyczasie ( i noszę z zadowoleniem) drugiego Endless Knittef Cardi Shawl’a – tym razem z jasnośliwkowego Ideala. Włóczka cieńsza więc i sam Cardi mniejszy i łatwiejszy do opanowania na ciele. Do tego znacznie lżejszy. Z włóczki jestem zadowolona, chociaż nie d razu ją pokochałam. Chyba z powodu koloru – w marnym świetle ciągle kojarzył mi się bardziej z bordo niż ze śliską. Na szczęście w praniu jasna śliwka okazała się pięknym kolorem :)

Fotki nie ma i nie wiem kiedy będzie – sami wiecie co za oknem :)

Oto sam jasnośliwkowy Ideal w towarzystwie fioletowego i fuksjowego Australa:

Ideal jest ciemniejszy (chyba), na pewno ciemniejszy od fuksji Australa.

O ile co do fuksjowego Australa planów nie mam, to z fioletowego powstaje (w żółwim tempie) Point-edge wrap.

Wzór jest darmowy ale po angielsku. Prościutki, w sam raz do filmów (niestety nadal nie potrafię dziergać bez patrzenia na ręce więc do filmów z lektorem:)) Te ozdobne rożki u mnie wywijają się w każdym możliwym kierunku ale mam nadzieję, że zblokowanie pomoże. Próbowałam z tą włóczką startować do ażurowego wrapka z Vogue Knitting ale w tym ciemnym fiolecie gubił się cały wzór.

Prócz pokazanych wyżej włóczek kupiłam jeszcze takie:

Z tych grubaśnych mam zamiar wydziergać coś w rodzaju etoli na ramiona, coś w stylu pętli moebiusa. Co do angela nie mam jeszcze pomysłu (zwykle tak u mnie bywa z moherami) Pewnie coś s krótkimi rękawami i golfem dzierganego bezszwowo :)

Do tego dziergam dla Majki sweterek z Freedom Wool, którą kiedyś kupiłam “na spróbę”. Już drugi raz będę musiała dokupić motek, mam nadzieję, że tym razem wystarczy i skończę sweterek przed końcem zimy ;) Namiar na wzór dam jak tylko przypomnę sobie skąd go wzięłam (prosty , bez zszywania, robiony od góry).

Na etapie ukończenia, a jednocześnie wypadnięcia z łask jest Gallery Jacket, który mnie osobiście spodobał się (pewnie ze względu na modelkę) w tym wykonaniu:

Robię go z wrzosowej Futury (mięciutka mieszanka z Merino). Robi się nudno, wzór zdecydowanie nie dla Fiubzdziu – nie dość że ściągacz 1/1 to jeszcze co drugie oczko robi się przekręcone. Wlecze się niemiłosiernie. W tej chwili został ni skrawek przodu od pachy w górę i nie mogę się przemóc albowiem…

…zaczęłabym coś nowego :)

Na przykład to:

albo jeszcze prędzej to:

Co do pierwszego modelu - jeszcze nie zlokalizowałam źródła. Drugi model pochodzi z Benissimo, próbka ma 24 oczka na 10 cm i pasuje mi jak ulał do Ideala dlatego dziwuję się niezmiernie, że zalecają druty 5 mm! Nie wiem czy ten typ kołnierza będzie mi odpowiadał ale ten model w czerwieni wyjątkowo mnie urzekł.

Inspiracji po drodze miałam więcej ale muszę sobie coś zostawić na kolejne posty ;)

Zapomniałabym o pieczątkach. W końcu zebrałam się i kupiłam porządne narzędzia do dłubania – oto efekty:

I ptak i pióro zrobione wg wzoru Gennine. Dłubanie w gumie to świetla zabawa, szkoda tylko że materiał tak szybko się kończy :) Muszę zamówić kolejne gumy nim mnie skręci ;)

Jeszcze raz dziękuję za wszelkie życzenia i z góry przepraszam za maruderstwo w odpowiadaniu na maile i komentarze. Taki czas, nie ma na to rady.

Endless Knitted Cardi Shawl

2009-10-25T06:32:00.001-07:00

Skończyłam koło wtorku, po drodze zaliczyłam kilka ataków serca (jak to przy blokowaniu), wczoraj zdobyłam stosowny pasek – i oto jest:

Podoba mi się. Nic nie poradzę. Zrobiła się z tego wielka płachta, żyje toto na ciele własnym życiem, wymyka się spod kontroli. Chyba tylko Francuzki potrafią takie rzeczy nosić z wdziękiem – ale i tak mi się podoba!

Wczoraj zaliczyłam pierwsze publiczne wyjście, jutro w nim idę do pracy – no chyba bardziej już nie mogę pokazać że mam do tego wdzianka słabość? :)

Zużyłam niecałe 8 motków Merino 2000 (to szare, które leżakowało u mnie od roku. Ściągacz robiony na 3,5 mm, reszta na 4 mm. Stąd zresztą moje stany przedzawałowe – jak sobie całośc pięknie zamoczyłam w płynie do płukania (życie mnie niczego nie nauczyło;)) to mi się pięknie ściągacz wyrównał z resztą wdzianka i przestał pełnić swoją funkcję.

Miałam ochotę draństwem rzucić w kąt, a co najmniej spruć. Wzięłam jednak szydełko i obrobiłam brzeg – nie wygląda to tak samo jak w oryginale ale i tak mi się podoba :)

Całość robi się banalnie prosto – to po prostu długi pas, który w ostatnim rzędzie sprytnie się łączy (bez szycia) w literę T. Nie umiem niestety tego klarownie opisać. Lepszy byłby rysunek, ale sami rozumiecie – pogonili by mnie za publikację takich treści :)

Teraz dumam, czy nie zrobić sobie jeszcze jednej wersji - z jasnośliwkowego Ideala, na drutach 3 – 3,5 mm :)

Przy okazji pytanie jak myślicie – co nadałoby się na takie wdzianko? To model Kaino z albumu Berroco: Norah Gaughan Vol 1. Szczególnie podoba mi się taka lekko mechata wersja, jak na załączonym linku (acha – podają próbkę 20 x 26)

Na koniec dziękuję pięknie za wyrożnienia, które ostatnio otrzymałam. Przykro mi, że tak rzadko ostatnio się udzielam – powód jest prosty – mnóstwo różnych spraw zwaliło mi się na głowię, nie mam głowy do tego, by siąść przy komputerze, często nie mam ochoty spojrzeć na druty. Po prostu taki czas. Będę pisać zdecydowanie rzadziej, będę dziergać zdecydowanie dłużej dopóki, nie uda mi się wypłynąć na spokojniejsze wody. Dziękuję za każdy wspierający komentarz – dzięki nim wiem że ciągle jestem częścią tej małej (???) społeczności :)

353 oczka na drucie ;)

2009-10-12T09:52:00.001-07:00

Koticzka rzuciła inspiracją – zaraziłam się tak bardzo, że nie czekam na włóczkę (zamówiłam jasnośliwkową Ideal powinna być koło środy) tylko kupiłam od razu wzór, wytargałam szarą Merino 2000 i lecę z tym koksem :)

Mniej więcej wiem jak się to wdzianko będzie robić (zaczyna się od krawędzi i drutuje,zdaje się, do środka), nie mam za to pewności jak w takim luźnym nietoperz będę wyglądać. Robię go z czystej ciekawości :) Mam w planie nabycie grubego paska i spinanie się nim w talii. Jak wdzianko wyjdzie fajne to zrobię jeszcze wersję śliwkową (oczywiście nie gwarantuję, że nie zmienię zdania;)). A kiedyś….hmm kiedyś może zaliczę też wersję z jedwabiu? ;) Spójrzcie jakie piękne ma kolory.

Przy okazji szperania po modelach StitchDivy trafiłam na fajną stylizację znanego wdzianka (podoba mi się, ale z doświadczenia wiem, że takie rękawy mnie wkurzają):

Przed dostaniem w szpony wzoru na Endless Knitted Cardi Shawl zaczęłam robić kolejną wersję Featherweight Cardigan (każda z wcześniejszych wersji skończyła marnie) – tym razem z Kidsilka Haze w kolorze Trance. Liczyłam na to, że będzie to robótka wieczorna – przytelewizyjna. Okazuje się jednak że i Endless Knitted Cardi Shawl stworzony jest do dłubania przy telewizorze (jak inaczej strawić te ponad 300 oczkowe rzędy?) – tak, że kidsilk odstawiony został na drugie miejsce. Również z powodu pogody za oknem. Szykuję się do mocnego obniżenia temperatury w biurze – będzie mi potrzebne coś w co można się zawinąć.

Zajrzałam dzisiaj do rosjanek, żeby zobaczyć co też jest na topie, no i okazało się, że jednak będzie co dziergać. Niniejszym zamieszczam listę rzeczy, które wpadły mi w oko, żeby mieć gdzie zerknąć, kiedy skończy mi się wena:

Wdzianko z Vogue Knitting Holiday 2008 – nie mam pojęcia, jak mogłam je przeoczyć. Marnie tutaj widać wzór, zainteresowanym podaję zatem linka na Ravelry.

Po raz kolejny wraca do mnie model z Sabriny (szary kardigan w warkocze). Zapomniałam o nim na długo, trafiłam jednak dzisiaj na kilka jego realizacji na Ravelry i zachwycił mnie na nowo.

Niewykluczone, że pozwolę sobie na taki biurowy żart:

Nie pytajcie skąd jest ten model, bo jeszcze nie ustaliłam :)

Na koniec pochwalę się w końcu moimi śliwkowymi butami z Baty (fotki pochodzą ze strony Baty, moje buty już są intensywnie eksploatowane):

Buty są ciemnośliwkowe (nie dajcie sobie wmówić, że niebieskie, jak podają na stronie). Tak ciemne, że prawie czarne. Kolor nie jest równomierny, jakby lekko cieniowany. Niesamowicie wygodne . Najważniejsza jest jednak podeszwa:

Obłędna prawda? :) Odkąd ją zobaczyłam, wiedziałam że muszę je mieć :)

Ps. Wracam do spacerów z psami. Tym razem wersja stresująca bo wychodzimy na wieś (akcja socjalizacja) . Okazuje się, że najmniej agresywnymi uczestnikami ruchu wieczornego są psy właśnie. Nie brak za to przechodniów, którzy z radością postrasza spanikowanego nową sytuacją psiura i dorzucą kilka życzliwych komentarzy, kiedy ten w popłochu przylega do ziemi. Wypożyczę chyba kiedyś ogromnego czworonoga i z przyjemnością zaobserwuję odwrotną sytuację.

Ps2. Naprawdę na jutro zapowiadają śnieg????

O włóczkach i niezdecydowaniu

2009-10-06T10:49:00.001-07:00

O raju, jak ja dawno nie pisałam. Trochę trudno zacząć po tak długiej przerwie. Będzie krótko (zawsze to obiecuję) i konkretnie.

Otóż powoli zaczynam odczuwać potrzebę powrotu do drutów. Nie chce mi się jeszcze główkować nad skomplikowanymi wzorami. Trochę mało sypiam i wcześnie padam na nos odpadają zatem skomplikowane wzory.

Kupiłabym nowych włóczek bo kuszą strasznie kolorami (jedna to nawet namacalnie kusi bo mi ją Dagmara na pokuszenie przysłała). Tyle że nie mogę się zdecydować na model.

Konkretnie kusi Ideal w kolorach (bardziej ta lewa, zwana jasną śliwką – mnie osobiście trąci na zdjęciu fuksją):

Włóczka podoba mi się i tyle. Nie mam kompletnie pomysłu co z tą cienizną zrobić. Szperam po modelach Kim ale nic pasującego nie znalazłam, co mnie irytuje niezmiernie bo zamówiłabym coś na gwałt :)

Dalej Lima, ale ją zostawię na później, bo kojarzy mi się z tym włosem z Ultra Kasmir (który mam jeszcze zachomikowany w zapasach)

Na koniec Angel, który na szyi przetestowałam, nie gryzie i jest milutki. Tyle że się zdecydować co do koloru nie mogę:

Szary – bo dokonuję drastycznych zmian w szafie. Pilnuję kolorów i tego, żeby wszystko dało się maksymalnie z sobą mieszać. Rano bywam nieprzytomna a to niesamowicie ułatwia życie. Zresztą uwidziało mi się, że pasowałby do tego modelu:

Wyniuchałam że nie samym Angelem ten sweterek wydziergany, ale podwójną nitką może coś podobnego dałoby się stworzyć? Schematu nie mam niestety (bom leń do potęgi n-tej).

Fioletowy - bo mam czerwony płaszcz i wymyśliłam sobie że z fioletem będzie ładnie wyglądać. Tyle że ten fiolet na fotkach motków strasznie jasno wychodzi. Gdyby był taki jak na tym modelu:

noo, to to już zupełnie inna historia – piękny odcień :)

Jest jeszce jeden ciekawy kolor, który trochę mnie skołował bo na modelu wygląda ciekawiej niż na fotkach motka:

Nie noszę w zasadzie granatu, ale na modelu to on mi takim niebiesko zielonym kolorem trąci. Po zachodniemu to chyba petrol nazywają? Być może jednak widzę na tym sweterków więcej zieleni niż jest w rzeczywistości :)

Skoro już przy modelach jesteśmy – jak to już kilka dziewczyn na blogach zauważyło – trzeba się trzymać jakiegoś planu. I z moich robótek większość leży nienoszona. Jakoś okazuje się, że chociaż ładne, ciekawe i wiele frajdy z robótkowania było, to jednak w codziennym użytku nie sprawdzają się.

Pracuję w nowoczesnym budynku. W praktyce oznacza to, że latem jest potwornie gorąco (bo klima _podobno_ jest), zimą potwornie zimno (bo to samo szkło i metal). Nie dopytałam jeszcze czy cały czas zimno ,czy też do czasu kiedy sobie nachuchamy (to wielki open space, ja siedzę na antresolce, pode mną cały tłum parujących programistów i nie tylko – należy odczytywać to w ten sposób: rano zimno, od 13tej nie ma czym oddychać)

Czyli trzeba ubierać się na cebulkę i stopniowo zdejmować z siebie warstwy kiedy atmosfera się robi gorętsza. Czyli trzeba się zaopatrzyć w kardigany. Czyli trzeba naprodukować sobie mnóstwo prostych, funkcjonalnych wdzianek a takie wdzianka kojarzą mi się z nudą podczas dziergania :) Chociaż znacie moją skłonność do przyciasnych sweterków, jesień nastraja mnie odmiennie – mam ochotę na coś, czym można się otulić. Tymczasem przypomniałam sobie o tym modelu:

To Ivy z albumu Amber:

Coś w sam raz na moje biurowe potrzeby. Niestety za diabła nie wiem, z czego go wydziergać. Ideal będzie pewnie za cienki. Jak na złość Kim nie podaje próbki dla wzoru gładkiego :(

Dziękuję wszystkim, którzy w tak zwanym międzyczasie sprawdzali czy żyję i dopytywali się, czy wszystko u mnie w porządku. Nie odzywałam się przeważnie, miło mi jednak było mieć świadomość, że po miesiącu człowiek nie znika jednak z myśli innych. Duży buziak dla pamiętających *

Tymczasem znikam bo Pszczoła domaga się uwagi – a w domaganiu się jest coraz lepsza ;)

Ps. Wszystkie fotki włóczek oraz modelu wykonanego min z Angel’a pochodzą ze strony Inter-Fox.

To chyba jeszcze trochę potrwa

2009-09-12T03:46:00.001-07:00

Zdaję sobie sprawę z tego, że po tak długim czasie wypadałoby się odezwać. Niestety nie bardzo wiem co napisać. Przepraszam wszystkich tych, którym odpowiadam z opóźnieniem albo (czego nie zarejestrowałam ale mogło się tak zdarzyć) nie odpisałam w ogóle. Jestem takim typem, który odcina się, kiedy mu źle. Dobre rady nic mi nie dają (nie potrafię sobie sama przemówić do rozumu), wygadanie się tylko rozgrzebuje wszystko i pogarsza sprawę. Czy coś się strasznego zdarzyło? Nie. Czy pozbierałam się po tych wszystkich zmianach? Nie. Miotam się między żalem za tym co się skończyło, a strachem przed głęboką wodą, na którą rzucono mnie po długiej przerwie. Zaczęłam przesypiać noce ale nadal mi źle. O drutach mowy nie ma, za dużo przy nich myślę.

Jeśli chodzi o rękę, podobno nic poważnego. Wg lekarza, w moim zawodzie w końcu do tego dochodzi, dostałam jakieś przeciwbólowe proszki i tabletki na uzupełnienie mazi w torebkach stawowych. Mam ograniczać wszystko co nadgarstek nadwyręża. Rzeczywiście drutowanie z umiarem ręce nie szkodzi.

A teraz wybaczcie, muszę wrócić do kątka, żeby jeszcze jakiś czas podesperować w samotności. Co nie zabije to wzmocni, niedługo im wszystkim pokażę.

Ps. Pszczoła ostatniego dnia wakacji skończyła 2 latka. Kiedyś zamieszczę foto relację.

Ps2. Jedyny promyk w tym jeziorze smutku jest taki, że wymienią mi służbową komórkę. Wybrałam taką co ma moc bajerów. A co!

Przerwa techniczna

2009-08-23T10:42:00.001-07:00

Na jakiś czas muszę przerwać robótkowanie. Kilka dni dziergania zrobiło swoje, nadgarstek tak dostał w kość, że mam w tej chwili problemy nawet ze stukaniem w klawiaturę. Ortopeda najbliższy wolny termin ma dopiero 15-tego września. Do tego czasu będę chyba musiała dać sobie radę z jedną ręką (tą od myszki;)) Pisać za bardzo nie dam rady, odezwę się jak ręka dojdzie do siebie. Pozdrawiam, do przeczytania!

Daisy2

2009-08-16T06:28:00.001-07:00

Moje psy niechętnie uczestniczą w sesjach zdjęciowych. Kropka najchętniej tuli się rankiem i wieczorem (kiedy jest już zbyt zmęczona by dokazywać):

Nie będę pisać zbyt wiele, tak się ostatnio poukładało że nie mam chęci ani do pisania ani do dziergania ( o pozowaniu nie ma co wspominać). Pokonuję kolejne BabySteps w programie FlyLady znajdując zapomnienie w sprzątaniu. Drutowanie bowiem sprzyja rozmyślaniom. Czas biegnie szybko. Niedługo ostatni sierpnia, drugie urodziny Pszczoły i ostatnie chwile mojego pobytu w domu. Brrr. Pomyślę o tym jutro albo najlepiej postaram się nie myśleć w ogóle. Zbyt dużo czasu spędziłam w domu, boję się powrotu między ludzi.

Wygląda na to że mam skłonności do życia wg list, tabelek i linijki. Uspakajają mnie codzienne rutynowe czynności, codzienna lista rzeczy do zrobienia (zwłaszcza kiedy mogę je sobie odhaczać po kolei). Lubię znaleźć rano w skrzynce listę wytycznych na dzień bieżący. Odpadają lęki, że czegoś zapomniałam, że przepuściłam czas przez palce.

Czas wskoczyć w biurowy mundurek, odłożyć dres i spodenki. Zapomnieć o chodzeniu na bosaka. A ponieważ ja lubię wg listy poszperałam i wyszperałam coś takiego. Od dwóch dni nie mogę się zdecydować na kolor bazowy. Czarny mnie odrzuca ale jest taki bezpieczny. Szary lubię ale szare buty i torebki wcale mi się nie podobają. Że nie trzeba się trzymać kurczowo wytycznych? Ale ja tak lubię :)

Zrobiłam kilka pieczątek. Wszystkie zostały podarowane nim je zdążyłam obfotografować. Pozostały tylko testowe odbitki na przypadkowych kartkach papieru:

No i sama Daisy2. Muszę pozszywać trochę dziurki bo zrobiłam z rozpędu wersję na większe guziki. Poza tym podoba mi się tak samo jak poprzednia. Bałam się ciemnego koloru ale jest bardzo ładny (na zdjęciu wychodzi jaśniejszy):

Całość zrobiona na drutach 2,5 mm. Kolor Sonaty “głównej'” oraz guziki identyczne, jak u Effci (dziękuję Effciu za guziki). Sonata wrzosowa wyszperana z zapasów.

Z kolekcji jesiennych podobają mi się wyłącznie modele z Precious Kim Hargreaves. Konkretnie Maggie:

Effie:

i Vivienne:

Wszystkie modele odgrzewane ale i tak mi się podobają. Podejrzewam, że lwia część sukcesu modeli to klimat zdjęć w albumach Kim :)

Nareszcie :)

2009-07-30T05:27:00.001-07:00

Nareszcie rzucili coś z podkreśloną talią! Model pochodzi/pochodził będzie stąd:

Coraz bardziej załamują mnie kolejne numery pisemek robótkowych. Być może modele mają ciekawe wzory ale trudno mi je docenić ma workowatych fasonach. Czasem mam wrażenie, że wracają lata 80-te. Brak tylko poduch na ramionach (a słyszałam że tego sezonu mają wrócić). Rękaw 3/4 szalenie niepraktyczny tego typu wdzianku ale wygląda uroczo :)

Z Jagodową / Śliwkową Daisy sięgnęłam półmetka i już wiem, że trzeba będzie dokupić włóczki. Nie chciałam tym razem kupować z zapasem więc mam za swoje. Ale czy kogoś męczyły dodatkowe zakupy włóczkowe? ;)

Przez chwilę zastanawiałam się, czy nie zestawić fioletu z zielenią ale Marcin skłaniał się ku wrzosowym dodatkom – będzie więc dokładnie tak samo jak u Effci.

Na koniec moja kolejna fiksacja, trafiłam na taką stronę (nie jest to Perfekcyjna Pani Domu ale podobno bardzo zorganizowana Pani Domu). No to sobie czytam i eksperymentuję, zobaczymy ile tym razem wysprzątam ;)

Jagodowa Daisy

2009-07-27T07:37:00.001-07:00

Wrzuciłam ją dzisiaj na drutki. Miałam w planach sprzątanie ale Pszczoła nieoczekiwanie zamiast snu zafundowała sobie łóżeczkową balangę (były monologi oraz śpiewy, była spontanicznie skomponowana piosenka temat bardzo aktualny – Pszczoła kontra nocnik).

Wrzuciłam zatem jagodową Sonatę (identyczna jak ta u Effci, sama nie wiem na ile moja fota oddaje kolor). Dłubałam dłubałam i kiedy już miałam wyjąć Pszczołę z łóżeczka ta nieoczekiwanie ucięła sobie drzemkę. No to focę szybko co jest i wrzucam na bloga bo zaraz obiad:

Sonata jest ciemniejsza niż sobie wyobrażałam. Nie zdecydowałam jeszcze czy zestawię ją z wrzosem (nie mam takiej pasownej spódniczki jak Effcia chociaż widziałam coś podobnego chyba w Monnari). Dłubię tę jagodową Daisy z przyjemnością bo włóczka nowa, prościutka – od razu robótka jakoś porządnie wygląda. Nie to co kardigan z Australem z odzysku. Wymięty, oczka nierówne (włóczka była prostowana ale i tak nie jest to to samo co nówka nieśmigana) no i sporo nitek wisi, bo kilka wersji Joya sprawiło że zamiast 6 ładnych motków mam chyba z 9 pomniejszych.

Kroowko – spontanicznie zazdroszczę fototapety i dziękuję za pomysł z pikowaniem. Nie pomyślałabym o tym wcale. Oczywiście pikować nie umiem ale trzymam się wersji że im mniej równe tym bardziej na hand made wygląda (a hand made w końcu droższy jest;)). Dopiero teraz odpowiadam bo mi gmail gdzieś dwa ostatnie komentarze (Twój i Myszopticy) zapodział i pokazał dopiero teraz :)

Starsza jestem od soboty ale i bogatsza. W finanse :) Wygląda na to że wystarczy i na minerały i na włóczkę jakąś wypaśną (byle nie w dużej ilości) i może na jakiś ciuch jeszcze? Musiałam być bardzo grzeczna w tym roku. Z drugiej strony lepiej mi się wydawało pieniądze jak ich nie miałam. Teraz mam węża w kieszeni i kręce nosem na wszystko. Bo jak się rozejdzie to wiadomo – nie będzie;)

Update:

Ano właśnie u Brahdelt cud rozdawajka!

Najchętniej nic bym nie wspominała żeby mieć większe szanse ale mus to mus ;)

Featherweight Cardigan

2009-07-24T05:49:00.001-07:00

Nadal nic mi się nie chce.

Nie będę więc pisać o tych wszystkich robótkach które w międzyczasie zaczęłam, i których nie chciało mi się skończyć. Mam jednak coś aktualnie na drutach i coś konkretnego w planach na najbliższą przyszłość.

Klamka zapadła. Wybadałam teren w pracy (czy mnie tam jeszcze pamiętają, a konkretniej czy jest do czego wracać) – nadal mnie tam chcą więc od września szykuje mi się kolejna rewolucja w życiu. Również garderobiana. Muszę zaopatrzyć się w kilka nudnych, wielofunkcyjnych sweterków. Wrzuciłam na druty Featherweight Cardigan. Tutaj można sobie obejrzeć wiele wersji tego sweterka. Podobnie na Ravelry. Plisa może być gładka, może być ryżowa, może być ażurowa. Ja swoją wersję będę pewne robić z wcięciem w talii, chociaż nie takim jak mnie zawsze korci, to ma być luźny (buhahaha) sweterek. Robię go na drutach 3,5 mm z Australa odzyskanego z Joy’a. Włóczka niby prostowana ale aktualnie robótka wygląda jak krowie z gardła wyjęta.

Sam sweterek robi się bardzo podobnie jak Not-So-Shrunken-Cardigan. Od góry, z tym że na plecy i ramiona nabiera się więcej oczek (dojdzie przecież dosyć gruba plisa), na przody po 2 oczka. Później tradycyjnie co 2 rząd dodaje się oczka jak w raglanie bezszwowym. Oryginał zdaje się jest zupełnie prosty, bez wcięć. Leniwa się ostatnio zrobiłam więc same takie projekty mi w oko wpadają. Zresztą idealnie się je przerabia przy Tv (wczoraj na TVN Style puścili ostatni odcinek Jane Eyre nad czym ubolewam :( ).

Kolejną robótką będzie Daisy 2 – podpatrzona u Effci. Dokładnie ta sama wersja kolorystyczna z takimi samymi guzikami (które Effcia sama dla mnie kupiła i przesłała – pięknie dziękuję:) ) Może kontrastowa nitka będzie się minimalnie różnić bo moja wrzosowa Sonata pochodzi jeszcze z ery mięsistej.

To w zasadzie tyle. Namazałam w międzyczasie jeszcze jeden bohomaz ale pójdzie do kasacji (zamalowania) bo zieleni w pokoju zdecydowanie za duzo już mamy (poza tym wyjątkowo mi się nie podoba).

Jeśli chodzi o kolory świec, na które poluję to w takich odcieniach fuksji i zieleni jakie są na poniższych zdjęciach (w zielonym zestawie świec pierwsza z lewej , fuksjowym pierwsza i ewentualnie 3-cia).

Almi Dekor mnie zawiodło i parę innych sklepów w pobliżu również, Pozostaje mi czekać na zmianę asortymentu. Poluję na Ebayu na odpowiedni materiał na brakujące powłoczki, trudno mi jednak ocenić grubość sprzedawanego materiału. Z tego co zrozumiałam, upatrzone materiały przeznaczone są na paczworki ( pierwszy i drugi) , więc chyba dosyć cienkie? Na pomysł cieniowanej powłoczki wpadłam po obejrzeniu tego postu. No szkoda że nie zdecydowałam się swego czasu na fototapetę ;)

Daisy

2009-07-15T05:53:00.001-07:00

Od razu uprzedzam że kolor jest kompletnie od czapy. Cierpię z tego powodu okrutnie bo ciemnoczerwona/bordowa Sonata ma kolor obłędny. Kocurek będzie wiedział o czym mówię bo próbkę ma :) Wiecie ile dzisiaj stopni na zewnątrz? Perfekcjonizm perfekcjonizmem ale nic mnie nie zmusi do ponownego wyjścia na zewnątrz:

Jednak z kwiatkiem, aczkolwiek kwiatek pójdzie do przeróbki Za duży jest, a właściwie za sterczący. Kojarzy mi się z z takim sterczącym stanikiem Madonnny w którymś z jej teledysków;) Poza tym jest uroczy i bez niego ani rusz.

Guzików nie przeszywałam jeszcze więc nadal się rozchodzą (nie jest najgorzej i tak będę coś pod Rosie wkładać). Jak się dzisiaj w lusterku obejrzałam w tym zestawieniu stwierdziłam że na pewno będę go nosić do pracy i koniecznie potrzeba mi kilku takich egzemplarzy. Muszę tylko zdecydować w jakich kolorach. Niestety morski odpada – zrobiłam próbkę i wygląda bardzo mdło. Poza tym musiałabym przeliczać (włóczka jest grubsza) a mi się bardzo nie chce :)

Podpowiedź dla tych, którzy chcą Rosie dziergać w jednym kawałku – dziurki przypadają równomiernie co drugi pasem ryżowy. Dokładniej rzecz biorąc rząd nad paskiem ryżowym ale to niewielka różnica. Jeśli chcemy mieć gęściej guzików (i większą pewność że sweterek się nie będzie rozchodzić) wystarczy dać dziurki mniej więcej tam gdzie przypadają paski ryżowe.

Nie pamięta, czy pisałam już ile zeszło mi włóczki – niewiele ponad dwa motki (przerabiałam na drutach 2,5 mm). Robiłam rozmiar s – nie musiałam robić żadnych przeróbek – wszystko pasuje idealnie.

Ginny leży chwilowo odłogiem. Skończyłam plecy, zaczęłam jeden z przodów i kręcę teraz nosem. Część ryżowa wydaje mi się kusa (jak wszystkie modele Kim). Myślę teraz czy pruć i robić dłuższą czy zostawić jak jest. Mierzenie do ciała nie daje mi jakoś poglądu na sprawę. Poza tym w tym upale nie mam ochoty łapać się za akryle.

Robię kolejne podejście do zmiany wystroju dużego pokoju. Pamiętacie akcję przemalowywania z żółci na kość słoniową. Obowiązywała wtedy koncepcja maksymalnego rozjaśnienia pokoju (wpływ blogów wyszperanych przez Qlkową). Kupiliśmy białe poszewki na poduszki, białe ramy do zdjęć – rozłożyłam to wszystko i niestety – wyglądało nijako. Koncepcja upadła, a ja nie miałam żadnego planu awaryjnego. Męczyłam się z tym dosyć długo aż przypadkowo trafiłam na taką fotkę (znalazłam ją na blogu Desire To Inspire):

Chodzi konkretnie o obraz. Wydawało mi się, że to jedyny kolor który zgra się z moim pomarańczowo-rdzawym wypoczynkiem (Nie wiem gdzie ja miałam głowę, kiedy zachorowałam na ten akurat kolor. Trudny jak diabli i do tego kompletnie nie w moim stylu).

Pojechaliśmy do Leroy Merlin, nakupiłam pigmentów (zawsze bohomażę sobie pigmentami mieszanymi z białym akrylem do ścian). Pierwszy raz w życiu rozstawiłam sztalugi (turystyczne, darowane, chwiejne – nigdy wcześniej nie udało mi się ich rozstawić), wpakowałam na nie wieki temu zagruntowane płótno i zaczęłam mieszać kolory. Najpierw próbowałam pędzlem. Na wielkiej przestrzeni (nie biorę się za płótna mniejsze niż 140 x 80 ;)) nie bardzo to szło. Przerzuciłam się na gąbkę do mycia naczyń (prawda jak profesjonalnie? :)). Na podstawkę doniczkową wycisnęłam po trochu pistacji, żółcienia i malachitu ( ten ostatni pigment z Magnata – przepiękny). Namoczoną i wyżętą gąbkę maczałam tak żeby łapała wszystkie pigmenty i nakładałam smugami na płótno. Później wilgotną gąbką rozcierałam. Następnie miejscami nakładałam ciemniejszy kolor i znowu rozcierałam, albo częściowo zmywałam. Czasem drapałam szorstką częścią gąbki.

Wyszło całkiem nieźle, postanowiłam zatem zabrać się za drugie płótno – pamiętacie te trzy kwiaty na beżowym tle (sporo zdjęć robiłam sobie zimową porą z komódką i tym obrazem w tle). Nie chciało mi się zamalowywać płótna ani naciągać drugiego – zaczęłam więc malować na obrazie, zmywając przy okazji stare warstwy, zdrapując później gips (kwiaty były częściowo wypukłe, mazałam je pędzlem maczanym w gipsie). Wyszedł dosyć ciekawy efekt, chociaż za mocno się przyłożyłam do zmywania starej farby i w efekcie obraz wyszedł bardziej “zmyty”. Z bliska widać jednak na nim zarys starych kwiatów, co bardzo mi się podoba – taki efekt starej, podrapanej i wielokrotnie zamalowywanej ściany.

Powiesiliśmy oba płótna na ścianach i zaczęłam się z nimi oswajać. Osobiście męczy mnie bardzo taka sytuacja. Stresuję się ile razy na nie patrzę, albo ile razy ktoś wejdzie do pokoju zastanawiam się co myśli, czy zauważył i tak dalej. Generalnie wolałabym żeby mi je namalował ktoś inny – wtedy byłabym spokojna :)

Hmm miałam w skrócie opisać jak wygląda u mnie proces twórczy jeśli chodzi o dekorowanie a wychodzi tutaj elaborat.

Stanęło na tym, że dodatki będą oliwkowe i pistacjowe (chodzi mi o tę bardziej żółtawą pistację, jeśli to nie jest pistacja to ja bardzo przepraszam :)) Ale wybraliśmy się z dziewczynami (Mama, siostra, Majka i ja) na nową dostawę do znajomego ciucholandu.

W tam rzucili cały worek chust! Właściwie nie wiem nawet czy to chusty bo są ogromne – spokojnie mogłyby robić za bieżnik albo i obrus. Skusiłam się na dwie – w tym jedną z obrzeżem w kolorze fuksji (chyba fuksji). Po powrocie byłam tak zmęczona, że rzuciłam nabytek na kanapę i zległam nieopodal…

…i zdaje mi się, że ta fuksja pasuje do całości! Aż się podekscytowałam cała :) Poleciałam do siostry, ukradłam jej amarantową poduchę i zaczęłam rzucać się po pokoju i żonglować tym co mam. Wyciągnęłam Marcina do Auchana i kompletnie przypadkowo udało nam się kupić szklany wazon o fantastycznym kolorze (szkoda że tylko jeden mieli, ale to i tak cud bo ktoś go chyba odstawił kiedy robiłam koleją rundę wokół regału).

Ktoś pamięta jeszcze, że wszystko co się da miało być białe? No to aktualnie kawałek pokoju (tylko dla takiego kawałka starczyło mi elementów we właściwych kolorach) wygląda tak (bliższa poduszka jest amarantowa, dalsza żółto/zielona):

A z białych kwiatków zostało tyle:

Koncepcja jest mocno mglista, nie mam jeszcze pomysłu jak zapełnić pozostałe ściany. Myślę o dwóch egzemplarzach płócien (jeden na pustą ścianę nad kanapą drugi na przeciwnej ścianie) – o wymiarach mniej więcej 180 cm szerokości i 40 – 50 cm wysokości. Chodzi mi o pasek zieleni, wąski, żeby nie przeładować. Albo pasek z dwóch płócien – jedno szersze (w zieleni ) i jedno węższe ale stanowiące jakby jego kontynuację – w fuksji.

Krytyki “dzieł swoich" nie przyjmuję do wiadomości ;) Żadna to sztuka żeby tu coś oceniać :) Jeśli o coś proszę to wsparcie i porady dotyczące samej koncepcji kolorystycznej. Jeśli o kolory idzie to ja zawsze proszę o burzę mózgów bo wyobraźnia czasem mi szwankuje a co wiele głów to nie jedna :)

Co do fuksji i oliwki – od kilku dni przeczesuję okoliczne sklepy i sieć w poszukiwaniu odpowiedniego odcienia. Makabra po prostu. Nie trafiłam na _nic_ co nawet w przybliżeniu odpowiadałoby tym kolorom. Nawet głupiej świecy w fuksji nie znalazłam. Tylko podstawowe kolory – normalnie sytuacja jak w krajowych włóczkach.

Co dalej?

2009-07-08T09:50:00.001-07:00

Nie tak prosto złapać tę sakramencką czerwień. Mój aparat zdecydowanie nie chce współpracować. Jeśli tak samo będzie podczas sesji to raczej nie będę się uśmiechać na zdjęciach ;). Ta fotka najwierniej (w miarę) oddaje kolor sweterka:

Zdjęcia na manekinie są tragiczne. Kolor przekłamane a sam sweterek wychodzi fatalnie – nie pokażę ani jednego.

Padło pytanie – co dalej? Chociaż prawdziwie wakacyjna aura i nie ma powodu wyskakiwać z kąpielówek - dłubię sobie coś takiego:

W ramach odpoczynku od ryżu wzięłam się za, hmmm, podwójny ryż? Zagadka z rodzaju nietrudnych – nadal męczę Kim, tym razem padło na Ginny z albumu Amber:

Robię ją z bordowo-zielonego Eliana (tego samego, z którego powstał Darcy). Na drutach 3.25. Otóż właśnie okazało się, że jednak zamiast 3mm otrzymałam 3,25 – dopiero niedawno przyszło mi do głowy sprawdzić rozmiar na miarce. Mówi się trudno – 3,25 też się przydadzą.

Za Ginny zabierałam się już jakiś czas temu. Zaczęłam tradycyjnie od rękawa i co się okazało. Rękaw jest prawie tak szeroki jak plecy. Na początku to nawet nie jest takie złe – bufiaste rękawy mnie nie przerażają. Gorzej że niewiele się zwęża na wysokości pachy – a to mi już zdecydowanie przeszkadza. Zaczynam tym razem, jak przykazano, od pleców. Co zrobić z rękawami, zastanowię się “po drodze”. Czy robiłam próbkę? Mniej więcej :) – Sprawdziłam na tym felernym rękawie ile mniej więcej oczek wychodzi, z tym że nie jestem pewna na jakich drutach go robiłam :) Na 99% obstawiam 3,5. Dojdę do talii (to już za parę rzędów i zobaczymy czy rozjazdy są duże (szkoda, że rysunki są tak oszczędne w wymiary).

Na podorędziu leży też morska bawełna na drugą Daisy. Jeszcze się waham ale pewnie i tak spróbuję :)

Jeszcze tylko parę nitek….

2009-07-06T09:16:00.001-07:00

Tak na szybciutko donoszę ciekawym, jak Daisy z sonaty wychodzi na drutach 2,5 mm – otóż wychodzi tak jak trzeba :) Fotek jeszcze nie ma (bo muszę podoszywać guziki, kieszonki i pochować nitki) ale poza tym wszystko pozszywane i przymierzone. Pierwsze wrażenie – dobrze wygląda :)

Daisy to bardzo fajny, grzeczny sweterek na popołudniową herbatkę, czy też do biura. Oby od września nie zaczęły się chłody bo planuję trochę w nim poparadować.

Męczą mnie w mojej wersji nudne (bo zlewające się z włóczką) guziki. Niestety nie mam ciekawszych na podorędziu. Męczy mnie też, z czym tę czerwień zestawiać – na razie obstawiam szarą spódnicę (pewnie w niej całość sfocę). Kusi mnie przypinany kwiatek, ale nie wiem czy w tym samym kolorze jest sens go robić.

Sonata na drutach 2,5 mm wcale nie wychodzi jak zbroja. Po namoczeniu w płynie zmiękczającym bardzo przyjemnie leży na ciele. Mam nadzieję, że przekonałam tych co mieli wątpliwości co do wykorzystania Sonaty przy Daisy. Ci których nie przekonałam muszą poczekać na fotki :)

Idę wykopywać letnie ciuchy z pokrowców ( nóż widelec coś lepszego od szarej spódnicy się znajdzie? )

Pomożecie?

2009-07-04T08:23:00.001-07:00

Właśnie skończyłam Daisy (nie wiem czemu mi w głowie ta nazwa się pokręciła i ciągle nazywam ją Rosie) – leży udeptana, czeka na wyschnięcie i zszycie. “Na oko” rozmiar wyjdzie w sam raz. Na oko wszystko wygląda jak trzeba ale z oblewaniem nowej robótki wstrzymam się do pierwszej przymiarki.

Fiubzdziu – u mnie nie ma kontrastowej nitki. Raz że prócz bieli nie wymyśliłam nic szczególnego. Dwa, że bałam się farbowania. Ta Sonata ma dosyć mocy kolor i przy moczeniu w wodzie puszczała kolor. Obawiałam się, że po pierwszym praniu kontrast zniknie;).

Laura – dokładnie – depresja wakacyjna. kompletnie _NIC_ mi się nie chce.

Agnieszko – dziękuję za interesującego linka :)

Niestety w najbliższym mieście pasmanterii sztuk dwie i mają kompletnie inny asortyment, a szkoda. Bo mnie się te jasne też bardziej podobają. No nic w czerwonej Daisy-Rosie będą czerwone guziki.

Tymczasem wpadłam na pomysł, żeby wykonać sobie jeszcze jedną Daisy. Tak mi ni stąd ni zowąd strzelił do łba taki pomysł ale nie wiem czy znowu za słodko nie będzie (w tym turkusowym/seledynowym Harmony nie czuję się zbyt dobrze, z tym że tamten kolor jest zdecydowanie bardziej rykliwy). Popatrzcie same i powiedzcie co o tym zestawieniu myślicie:

Nie możemy dojść z Marcinem do porozumienia jesli chodzi o to, czy zdjęcie oddaje dobrze kolor tej niebieskości - wstawiam zatem wczesniejszą fotkę włoczki (tak tak, ona ma taki bajeczny kolorek):

Guzik to ten zakupiony wczoraj, a bezowa włóczka do Camilla kupiona kilka lat temu (robiłam z niej pierwszy topik z elementów – nawet raz w mim wyszłam ;)), zostało mi jej akurat tyle, żeby wystarczyć na kieszonki.

Słodkie to zestawienie jak diabli, no mam słabość do tego koloru (nie mówią na to seafoam za wielką wodą?) – spójrzcie na to krytycznie, proszę i wylejcie mi na głowę kubeł zimnej wody? :)

Prawie, prawie na finiszu

2009-07-03T05:38:00.001-07:00

Nie wiem kiedy w końcu się zmobilizuję i zacznę pisać częściej. Ciężko mi się ostatnio za to zabrać. Zwalić mogę na wiele rzeczy łącznie z pogodą, przy której nie chce się kiwnąć palcem – ae to by zajęło zbyt wiele miejsca ;)

W każdym razie drutuję. Nie tak intensywnie jak kiedyś ale regularnie. Przeważnie wieczorem przy Tv. Za dnia jakoś trudno mi się zebrać. Przy takiej pogodzie właśnie. Szkoda mi siedzieć w domu, przed komputerem, przy drutach. Na dworze też za długo nie da rady bo ciepło i duszno że paść można – więc kręcę się niezdecydowanie nie wiem za co złapać i tak wszystko odłogiem leży.

Jakimś cudem jednak dobrnęłam do niemal końca robótki – zostało mi kilka rzędów jednego rękawa i cały drugi. Rękaw jest śmiesznie mały więc wystarczy jeden wieczór (siostra się wczoraj obroniła więc szanse na robótkowanie są znikome, chyba że wyruszy oblewać ten fakt gdzieś “na wieś”. No więc właśnie – wakacje się zaczęły więc w koło ciągle coś się dzieje. Ktoś wpada, w coś angażuje, ktoś wychodzi, ciągły ruch i chwili spokoju). Kupiłam dzisiaj guziki. Jedne czerwone – powinny się wtopić w sweterek. Drugie kontrastowe (bardziej mi się podobają) niestety te które wzięłam są za duże, a mniejszych tego rodzaju mają tylko 5 sztuk (ja potrzebuję sześciu).

W normalnym trybie postępowania pokazałabym sweterek w niedzielę, a tak nie obiecuję bo sama nie wiem kiedy będzie spokój. Na pewno jeden dzień weekendu będziemy mieli zajęty z powodu przeprowadzki siostry – przenosi się z drugim kierunkiem na lokalne uczelnie więc trzeba jej graty zwieźć do domu.

Jeśli o motylka idzie – sprawa nie jest tak prosta i relaksacyjna jak się z początku wydawało. Opis nie określa właściwie ile oczek z przodu i z tyłu powinno być w momencie zakończenia dekoltu (a jedziemy od góry). Założyłam sobie że po równo i przerobiłam tym sposobem do talii – wyszło hum.. no seksownie ;) Poszłam po rozum do opisu i okazało się, że ten dekolt to nie w szpic się łączy tylko w momencie połączenia trzeba jeszcze 10 oczek dorzucić. No więc dorzuciłam i co? Mam z przodu więcej oczek niż z tyłu. Mogę głębiej odetchnąć (i to jest pozytyw) ale za to z podkrojami pach przestaje grać – zsuwa mi się wdzianko jakoś w tył, zjeżdża z biustu (na skąpiej obdarowanych moim zdaniem lepiej to będzie wyglądać)) i zaczyna się marszczyć z przodu przy pachach – bo to co zjedzie gromadzi się właśnie w podkrojach (jestem prawie pewna że nie wiecie o co chodzi bo ja niefachowo piszę). W takim układzie walnęłam robótką w kąt bo nie po to ją robiłam żeby kombinować tylko żeby się zrelaksować ;) Zaczęłam nawet plisę przy dekolcie robić ale tyle tych oczek trzeba nabrać że straciłam cierpliwość – wrócę do tego później ;)

Testowo zrobiłam sobie na szydełku skrzydełka u ramion. Zrobiłam dwie wersje dla porównania:

Bardziej pofalowane robione są dokładnie wg opisu. Mniej pofalowane skrzydełko uzyskamy robiąc z każdego słupka dwa słupki (a nie trzy jak jest w opisie). Wolę wersję drugą chociaż coś pośredniego między tymi dwiema wersjami też by ładnie wyglądało.

Gdyby coś fajnego pokazało się w końcu z w gazetach dajcie mi proszę znać bo ja już nie mam cierpliwości. Któraś gazeta pod rząd a ja nie widzę w niej nic ciekawego :(

Za dwa miesiące Pszczoła kończy dwa lata (za dwa miesiące wracam do pracy ale o tym akurat nie chcę myśleć zbyt często). Ostatnio polubiła gadżety (zegarkiem zawsze można wkraść się w jej łaski). Im brudniejsza tym szczęśliwsza chociaż, jak widać, miewa do nas wielki żal kiedy jej czegoś zabronić:

No i _kocha pisać_. Wszędzie. Ponton to jej druga miłość ale szaleje na nim tylko kiedy sprzątam i psów nie ma w okolicy. W końcu biedne muszą mieć swój jakiś kąt (Pszczoła kocha się bawić z psami, psy nie zawsze kochają bawić się na zasadach Pszczoły):

Częściej bywamy w mieście, oczywiście przy okazji polować ciucholandowych. Karmimy gołębie i pławimy liście w wodzie (na rynku jest taka fontanna z rynnami, którymi płynie woda):

Dzisiaj obejrzał się za Pszczołą pan w samochodzie. Pszczoła obejrzała się za panem i wylądowała w rynnie. Na szczęście pampers nie wchłonął całej wody ;)

Pszczoła mnie dziabnęła

2009-06-24T04:59:00.001-07:00

Nie ta osobista tylko dzika ;) Pszczoła albo osa, trudno powiedzieć bo najpierw strzepnęłam a później dopiero pomyślałam. Właściwie nie ma znaczenia co to było, bo nie wiem na które z nich mam uczulenie. Efekt dziabnięcia zwykle jest taki że puchnie mi pół ręki czy też nogi (w twarz jeszcze przyjemności nie miałam). Spokojnie – na pszczołę/osę nadepnęłam, więc druty dam radę trzymać :) Oczywiście w domu ani Altacetu ani Fenistilu tylko ocet. Obłożyłam sobie stopę i oczekuję pierwszych objawów.

Wszystko przez tę pogodę – od ponad tygodnia klimat iście podzwrotnikowy – leje i ciepło. Dzisiaj była krótka przerwa w opadach tośmy wyszły na światło dzienne. To samo zrobiły pszczoły (bądź osy ;) latało tego tałatajstwa mnóstwo – widać też chciały nadrobić stracony czas. Szczęście że na mnie trafiło a nie na Pszczołę. Tę osobistą.

Pozwoliłam sobie na chwilkę przerwy w dłubaniu Daisy (ta sznurkowata Sonata echh) . Mam plecy i dojechałam z jednym przodem do pachy. Podeszłam do tematu leniwie i beztrosko – żadnych notatek przy plecach w związku z czym mam rozjazdy z przodami. Obliczeniowo rzecz biorąc bo jak przykładam przód do tyłu to wszystko gra – to bardzo podejrzane. Widziałyście wersję Effci na Ravelry? Nic tylko walnąć drutkiem i przerzucić się na książki – ta kobieta wyciągnęła z Daisy wszystko co się dało :) I kolor piękny i kontrastowa nitka idealna i kwiatek boski ech…

Musiałam odpocząć i kupiłam w końcu opis skrzydełkowego wdzianka (zwanego Ms. Marigold). Fajny ten opis – taki dla leniwców :) Nie trzeba robić notatek, fajnie przyrasta, prosto się robi. Porównywalnie do Not-So-Shrunkena.

Robię go z Glorii Aniluxu. Czy któraś z Was miała już z nią poważniej do czynienia? Moją kupiłam wieki temu (czyli jakieś 4 lata wstecz) przy początkach szydełkowych (tak robiłam z niej na szydełku). No ale nie prałam więc nie wiem jaka jest. No i przeważnie nie nosiłam więc tym bardziej. A włóczka mnie intryguje. Bo jest milutka. Nie tak jak bawełna z akrylem ale zaskakująco miękka jak na 100% bawełny. Robótka naprawdę fajnie wygląda (robię na 3.5 mm chociaż pewnie inni wzięliby i 4mm) – jest mięsista i przemiła w dotyku. Kolor też cudny – z tych różów (róży?) które uwielbiam. Zdaje mi się że to ten sam kolor co w Zamotanych. Oczywiście przez tę parę lat odcień mógł się “lekko” zmienić ;).

Liczyłam na to ze wykorzystam na wdzianko 2 motki które mi zalegały w zapasach. Marzenie ściętej głowy ;) Jestem na wysokości pach a zobaczcie na fotce ile mi jeszcze zostało :) Najwyżej z drugiego motka zrobię sobie jakieś bolerko.

Wszystko wskazuje na to że nie spocznę nim skrzydełek nie skończę – to robótka z rodzaju tych wciągających.

Zajrzyjcie na bloga Agnieszki – jest o nas wzmianka w prasie :)

Natchnienie przyszło :)

2009-06-18T07:17:00.001-07:00

Wrzuciłam coś na druty :) Wrzucę więcej niż jedną rzecz ale na razie ta jedna jest nabardziej zaawansowana:

Bystre oko od razu będzie wiedziało co to jest (zwłaszcza, że niektóre z nas też to dłubią) dlatego w tym poście jeszcze nie napiszę co to takiego.

Uśmiejecie się jednak (zwłaszcza Dagmara sie uśmieje) kiedy napiszę na jakich drutkach przerabiam Sonatę (tak to jest ta piękna żylno- czerwona sonata o które pisałam w poście o latających myszach , kolor nie wyszedł mi na ani jednym zdjęciu) – na 2,5 mm :) Wcale a wcale nie wychodzi zbroja :) Tym razem nie rzuciłam się na rozmiar SX tylko dłubię S-kę. Tak bardzo przyzwyczaiłam się do najmniejszych rozmiarów że ciągle zapominam spojrzeć na cyferki w nawiasie. Sonatę przerabia się jak sznurek po tych wszystkich mięciutkich luksusach.

Nabyłam wczoraj opis wdzianka ze skrzydełkami u ramion i zamierzam je zrobić z różowej Glorii (próbka, prawie prawie pasuje). Być może napocznę ją w weekend.

Mam jeszcze na tapecie ciepły, zapinany sweter Kaleidoscope z Mexico ale tutaj tradycyjnie obliczenia mnie zawiodły – na oko wygląda na to że zmieszczę się, ale na czczo i z cienkim topikiem pod spodem ;) Dlaczego ten? bo szukałam czegoś robionego lewymi oczkami pod tę włóczkę a strasznie spodobała mi się wersja Natsuko. Co prawda jej sweterek jest zdecydowanie z cieńszej nitki ale nie można mieć wszystkiego.

Obiecywałam ciucholandowe fotki Pszczoły – bardzo proszę:

Przerzuca, podaje ciuchy i powtarza : ładne? ładne?

Na koniec coś dla miłośniczek kina (i kosmetyków;)) – filmik zrealizowany niczym dobry zwiastun kina akcji – koniecznie oglądać z dźwiękiem!

Ps. Miałam o tym nie pisać, ale ostatnia przesyłka z pędzlami (naocznymi) wysłana została w sobotę a dotarła do mnie dzisiaj :) Prawie jak krajowa ;)

Daję znak życia

2009-06-16T05:32:00.001-07:00

Nic się nie stało u mnie wszystko dobrze. Naprawdę :) Te z nas które miały okazję podziergać na pomniku Adasia miały na to dowód (obfotografowany co widać na fotkach min u Dagmary i Sprężyny – ja to ta chuda co dzierga szydełkiem białą płachtę ;))

Nie piszę tak długo (wolę nie liczyć ile żeby się nie dobijać) bo naprawdę nie mam o czym. Na robótkowym polu martwo. Od przeglądania katalogów i forów głowa boli a nadal nie znalazłam nic co by mnie pofatygowało do koszyczka z drutami. No przecież wiecie jaka to męka więc proszę mi współczuć i trzymać kciuki za rychła zmianę tego stanu rzeczy :)

Najwyraźniej rozpuściłam się jak ten bicz dziadowski bo nie podoba mi się nic co wydano ostatnio w gazetach (z niesmakiem znajduję kolejne powtórki z poprzednich sezonów). Zachód też się ostatnio nie popisuje – od dawna nie trafiłam na nic godnego uwagi. Nadszedł czas szydełkowych ażurów które u mnie w praktyce się nie sprawdzają – owszem dziergać lubię ale nosić nic a nic. Druciane topiki też mnie nie kręcą (zdecydowanie bardziej sprawdzają się u mnie trykoty) a do grubaśnych włóczek pogoda nie nastraja ;)

Jedyna rzecz którą w międzyczasie skończyłam to wieloletni trup szydełkowy – ananasowa bluzka którą prawie wszyscy mają i którą kiedyś też już robiłam tylko dla siebie (a wyszło coś dla kogoś jeszcze chudszego). Białą wersję obiecałam kiedyś cioci i wszystko wskazuje na to że tego sezonu ciocia w końcu będzie miała okazję ją założyć (a ja uszczuplę zapasy Camilli które od dawna zalegały mi szuflady).

Ostatnio częściej myślę o wdzianku ze skrzydełkami u ramion. Mam w domu ze dwa motki Glorii i jeśli się nada to się do niego przymierzę.

Wpadło mi też w oko takie coś:

Szperałam pod kątem kidsilka ale nie do końca jeszcze jestem przekonana. Niemniej rzecz warta uwagi (mimo że brak podkreślonej talii;).

Kto lubi letnie topiki dziergać i później je nosić może wydziergać sobie taką słodką rzecz:

Wzór jest darmowy, to wykonanie i fotka należą do Lingy – jednej z dziewczyn na Ravelry którą namiętnie podglądam. Właśnie sobie uświadomiłam że chyba z tej włóczki usiłuję bezskutecznie zrobić Lotosa więc może jednak się skuszę? ;)

Spójrzcie na tę słodziutką rzecz:

Zdjęcie jak z żurnala, nawet lepsze. I jest to zdecydowanie dla mnie najlepsze wykonanie wdzianka z Phildara (z tych które widziałam) – wykonanie Olesya (na Ravelry) a model: Bolero #471-T6-713 z numeru Phildar № 471 Maille Crochet, Été/Summer 2007 (do dzisiaj nie wiem jak oni to numerują ale zakładam że czytają mnie osoby mądrzejsze ode mnie :))

Gdybym miała cień szansy, że będę nosić szydełkową sukienkę zrobiłabym to (przyznaję, że zaraziłam się tą sukienką na spędzie w Krakowie :))

No i jeszcze jeden topik który mam na oku od wieków – najlepsza wersja na Ravelry to wersja SavannaLight/ Olochka. Fotki są dostępne tylko na Ravelry – nie jestem w stanie wstawić ich tutaj z odnośnikiem do oryginału :(

Owszem, nadal siedzę na wizażu ale powoli odzyskuję spokój ducha. Znalazłam swoje kolory, otrząsnęłam się z odkrycia innych firm mineralnych, dałam sobie radę z jednowieczorową chętką ukręcenia cudownego serum. Mam tyle ile jestem w stanie używać na codzień uspokoiłam się i wystarcza mi świadomość że raz na jakiś czas dorzucę sobie do aktualnego zbioru drobiazg (czy dwa) – więcej nie ma sensu. Nie jestem osobą która będzie miała cierpliwość poświęcić na makijaż więcej czasu (zwłaszcza postawiona przed wyborem – makijaż czy 10 minut snu więcej). W czasie swojej “ciszy medialnej” dokonałam jeszcze zamówienia ale nie wspominałam tu o tym bo mam wrażenie że nie jest to temat dla Was zajmujący.

No tak, zaczęłam buszować po ciucholoandach. Jednym właściwie. To objawienie – mama wskazała mi ciucholand gdzie szuka się przyjemnie, szuka się z efektem. Potrafię wyszperać nawet cuda dla mamy i siostry (tu się dowartościowuję bo nie sądziłam że w ogóle cokolwiek potrafię wyszperać). Największą przyjemność sprawia mi buszowanie w boksach dla dzieci. Naprawdę są tam cudeńka .Zdarza się kupować coś za małego bo a nóż widelec się przyda (musiałaby się zdarzyć dziewczynka bo odbija mi w stronę róży zdecydowanie). Nie wiem kiedy Majka obchodzi te wszystkie sukienki i inne ciuszki.

No i mnie na szczęście czasem też coś do koszyczka wpadnie, ale to już zdecydowanie rzadziej :)

Wypady z mamą co ciucholandów (plus rynek, karmienie gołębi, zapiekanka, market, etc) dodatkowo urozmaicają nasze monotonne “na codzień” i oswajają Pszczołę z otoczeniem liczniejszym niż Pszczoła, Rodzice i Dziadkowie. Liczę na to że w czasie tegorocznego urlopu Marcina będziemy częściej zabierać małą między ludzi.

Na koniec ostatnia niedziela – czyste szaleństwo jeżeli chodzi o mnie – wyrwałam się po 3 latach sama na całą niedzielę :) Nie żałuję i mam ochotę na więcej. Więcej dziergania i gadania niż tego całego zamieszania około spotkaniowego (głównie o transport mi chodzi). Strasznie szybko przeleciał ten czas, ledwośmy się zdążyły spotkać już trzeba było lecieć. Myślę, że nie można czekać do następnego roku. Nic nie stoi na przeszkodzie byśmy spotykały się częściej :)

No tak, nie muszę mieć nic do pisania żeby natłuc tekstu ponad miarę ;) Minus taki, że klepię w klawiaturę zamiast wziąć się za dzierganie ;)

Do przeczytania zatem :)

Rekordowe gadulstwo nie na temat

2009-05-26T05:07:00.001-07:00

Bo jeszcze o minerałach będzie.

Mawiamy sobie z Marcinem, że kiedyś mężowie wszystkich żon wodzonych przeze mnie na pokuszenie zrzucą się na jakiegoś skutecznego snajpera ;) Póki jednak tegonie uczynią zamieszczę jeszcze słów kilka na ten temat.

Jest ku temu okazja albowiem wczoraj w końcu doczekałam się na moją przesyłkę z Everyday Minerals. Wyglądałam jej nerwowo od początku zeszłego tygodnia. Pod koniec było nawet dramatycznie bo awizo wylądowało w skrzynce u rodziców. Wiedziałam że przesyłka jest ale musiałam czekać kolejny dzień. Następnego dnia (piątek) wystrzeliłam z samego rana na pocztę i okazało się, że to nie paczka tylko polecony – do tego z urzędu celnego. Byłam ogromnie rozczarowana, już nawet nie tak bardzo tym, że będę musiała opłacić haracz żeby przesyłkę dostać (Vat bo z cła ponoć kosmetyki są zwolnione) ale że formalności potrwają kolejny tydzień - bo nadawca źle paczkę opisał (nadawca zawsze pisze chyba że to sample a im wartość nie pasowała) bo trzeba wysłać im rachunek bo oni dopiero wtedy naliczą Vat i wyślą. Byłam na dnie czarnej rozpaczy ale dzisiaj rano Marcin pojechał do Urzędu Celnego i okazało się, że całość na szczęście udało się załatwić od ręki. Poczta i cło były drzwi w drzwi tak że wystarczyło (łatwo powiedzieć) odczekać jeszcze “tylko” do powrotu Marcina żeby dorwać paczuszkę.

Paczuszkę ze słoiczkami i pędzelkami bo chociaż psim swędem zamówiłam pędzle na 2 godziny przez wyczerpaniem zasobów i drżałam czy będą w paczce – to były wszystkie :)

Zamierzam teraz rozpisać się na temat zawartości więc uprzedzam, że o robótkach już do końca postu nic nie napiszę.

Już jakiś czas miziam się tymi proszkami (cały czas próbkami które zamówiłam ponad miesiąc temu) i jestem z nich zadowolona. Nie rozróżniam co prawda odcieni podkładów (w słoiczku owszem na twarzy nie bardzo) nie widzę różnicy między formułami (nawet między tą najlżejszą a najbardziej kryjącą) ale ze wszystkich próbek jestem tak samozadowolona. Nie czuję ich na twarzy, czasem zastanawiam się czy w ogóle makijaż widać, ale kiedy oglądam buzię rano w lustrze to różnica jest zasadnicza.

Kwestia matowania – ja po jakimś czasie się świecę w tradycyjnych miejscach. Świecę się w tych miejscach i bez makijażu. Profesjonalistki zapewne stosują na to jakieś bazy albo bibułki matujące – ja przykładam w świecącym miejscu chusteczkę (pewnie barbarzyńska metoda) i problem z głowy.

Kwestia ukrywanie – na pewno wiem, że korektor intensive (ja mam medium bo on ma różne odcienie) na pewno ładnie ujednolica mi spieczony nos, kryje sporo przebarwień na policzkach i łagodzi plamy od słońca.

Na pewno wiem, że korektor Anussie Perk Me Up działa ładnie jak rozjaśniacz pod oczy. Niedawno się nim pomaziałam i Marcin potwierdził że efekt taki sam jak po specyfiku Estee Lauder którą mi pokazywano w perfumerii.

Miętowy korektor będę jeszcze testować, ale po pierwszym teście widzę, że popękane naczynka widać z znacznie mniej (jak zerknę z bliska w lusterko to je widzę ale nie wiem czy nie mam za dużych wymagań i za dużych naczynek ;))

Czy puder na to wszystko potrzebny (tego pudru ryżowego który zamówiłam można uzywać też jako “Primer” – czyli przed podkładem i później jeszcze lekko na) – nie wiem. Ja daję odrobinę bo dodatkowo matuje i chyba ma utrwalać makijaż ale jako zielony szczypion makijażowy nie dostrzegłam różnicy. Myślę, że miziam się nim bo to zawsze kilka pieszczot pędzlem więcej ;) Zastrzegam że nie zamówiłam w końcu pudru Kaolinowego który ma szczególne zdolności absorbowania sebum (pomyślałam że skoro wysusza to i prowokuje skórę do większego wydzielania).

Róże – używałam sporadycznie bez doświadczenia, dlatego ostrożnie z nimi postępuję (pewnie długo jeszcze pojadę na tych próbkach które mam). Od czasu pierwszego zamówienia w Everyday Minerals mam lekkiego kręćka na ich punkcie. Nieodmiennie jednak, jakiego różu bym nie użyła (fakt że kręcę się mniej więcej w tej samej kolorystyce) Marcin wyrokuje, że mam normalny naturalny rumieniec.

Cienie – w dzisiejszej paczce przyszedł do mnie zestaw wiosenny. Bardzo eksperymentalnie zamówiłam bo jest tam zieleń (bardzo delikatna), żółć (jeszcze delikatniejsza) i w zasadzie biel jako rozjaśnienie pod brew – wszystkie lekko połyskujące i delikatne. Na cienie najtrudniej mi się zdecydować bo uważam, że we wszystkich wyglądam źle ale tym daję szansę – wyglądają delikatnie i świeżo. Jeszcze się do tej zieleni przyzwyczajam ale myślę, ze będę nosić. Mimo wcześniejszej niechęci ( do brązów) zainwestuję chyba w przyszłości w jakiś codzienny zestaw neutralnych beży i brązów (akurat jest taki gotowiec w nowościach więc byłoby najłatwiej)

Pudry – mam dwa ryżowe, jeden w kolorze Sunlight, jeden lekko brązujący (nie testowałam) oba transparentne, drugi podobno nie brązuje tylko nadaje lekki ocień więc ryzyka nie ma.

Pędzle – miałam do tej pory do porównania kilkunastoletni pędzel kupiony dlatego, że miał ładny seledynowy kolor więc specjalnie wybredna nie jestem ale i tak się wypowiem :)

Poniżej zebrana przeze mnie kolekcja pędzli (2 kupione pojedynczo przy poprzednich darmowych próbkach (tego cło nie łapie) – od lewej Skunkless Fotptic Brush, Flat Top, Long Handled Kabuki, Angled Brush (do rożu), Eye Kabuki i pędzel do cieni (dorzucany do kompletu wiosennego z różami i cieniami):

Long Handled Kabuki – wydaje mi się, że to niezbędne minimum. Wyczytałam, że można nakładać nim i puder i podkład i róż - tak sobie radziłam do tej pory i było miło. Mięciutki tak bardzo, że przez niego miziam się dłużej niż powinnam.

Flat Top – zaliczyłam jedno nakładanie podkładu tym pędzlem i chyba rzeczywiście kryje mocniej od Long Handled Kabuki (zgodnie z informacją na wizażu). Bardziej zwarty od Long Handled Kabuki, przez to nie taki milusi ale świetny do stemplowania twarzy przed rozcieraniem (że tak trzeba dowiedziałam się z filmów na youtube).

Eye Kabuki – świetny do nakładania cienia na całą powiekę oraz do korektorów (ja nie mam punktowych problemów tylko większe więc nie potrzebuję super precyzyjnych pędzelków) – lubię bo bardzo bo wiem że nie będę miała czasu ani cierpliwości do częstego robienia jakiegoś skomplikowanego makijażu oka (jeśli się tego nauczę w końcu z pomocą filmów na youtube). Najczęściej zapewne machnę tym pędzlem po całej powiece i tyle.

Pędzelek do cieni, który dostałam dzisiaj (jako załącznik do kompletu cieni wiosennych) – nigdy nie miałam więc nie mam porównania. Dosyć twardy i zwarty, pewnie dlatego piszą że precyzyjny i można nim nawet kreskę zrobić)

Pędzel do różu (Angled Brush)– wzięłam do róży delikatniejszych, do mocniejszych wzięłam Skunkless Foptic Brush który budzi ponoć kontrowersje (na tyle, że jego cenę obniżono o połowę) ale ja nie mam uprzedzeń – jest najdelikatniejszy (ma rzadszy włos) – nakładać śladowe ilości proszku dzięki temu można bez ryzyka kłaść nim ciemniejsze róże (przetestowałam). Można też skunksem nakładać podkład i puder jesli chcemy nałożyć minimalną ilość na twarz. To największy pędzel z kolekcji i najdłuższym włosiu na co dziewczyny też marudzą – dla mnie to najmilejszy w dotylu pędzel i to że duży wcale mi nie przeszkadza. Myślę, że przez niego będę dłużej siedzieć rano przy lustrze ;)

Z powodu skunksika pominęłam opis zwykłego pędzla do różu – jest tak samo miękki jak Long Handled Kabuki, jest skośny (dlaczego taki ma być jeszcze nie wiem) nakłada się nim dobrze róż ale wiele więcej nie napiszę – za mało wiem, za mało używałam. Zresztą jak mogę się wypowiedzieć na temat rumieńców które nieodmiennie wychodzą naturalnie?

Aaa dorzucili mi jeszcze gratis ( taka akurat promocja była) balsam do ust (chyba marudzono na niego trochę na wizażu) o miętowo lawendowy. Zabawne uczucie – to taki balsam przy którym wdychając powietrze czujesz odświeżenie jak przy wdechu przy świeżo umytych zębach ;)

Tutaj pozostała część przesyłki (bez 4 pędzli) – proszę nie sugerować się kolorami, kto chce zobaczyć lepiej odwzorowane odsyłam do albumu wizażowego (odnośnik jest na pierwszej stronie wątku do któego podalam linka):

Tutaj cała kolekcja łącznie z poprzednimi darmowymi próbkami (dwiema) i cieniem do brwi – czwórkami w górnym rzędzie korektory za nimi 4 cienie, na końcu kwartet róży, dolna część kartki to podkłady i pudry:

Wychodzi na

Podsumowując – w życiu nie miałam takiego zestawu kosmetyków, że o pędzlach nie wspomnę. Nie licząc pędzli, podkładu i pudru wszystkie proszki to sample. W większości z darmowych próbek, częściowo dorzucane do zamówieni dodatkowo .Sampel kosztuje 2,5 dolara ale jest to spory sampel – uważam, że cienie do oczu spokojnie wystarczą mi w tym rozmiarze ( i pewnie ich nie zużyję). Podobnie zresztą z różami i większością korektorów – zużywać je będę długo. Może kiedyś, kiedy upodobam sobie jeden szczególnie, zdecyduję się na większy pojemnik – ale to w dalekiej przyszłości.

Co jakiś czas pojawia się na wizażu pogłoska jakoby darmowe sample miały zniknąć (darmowe to znaczy płaci się wyłącznie za wysyłkę). Nie trafiłam do tej pory na stronie EDM na takie ogłoszenie ale faktem jest że z początkiem lipca zapowiadane są pewne zmiany i zapewne niektóre z nich będą na naszą niekorzyść.

Jeśli ktoś będzie miał ochotę zabawić się z tymi proszkami odsyłam do wątku na wizażu – podałam linka do ostatniej części (są już trzy)

W pierwszym poście tego wątku jest naprawdę wszystko co należy wiedzieć o tych minerałach i o tym jak zamawiać próbki. Jest o i tym jak płacić. Informacje są obszerne i skierowane do laików więc nikt nie powinien mieć problemu ze zrozumieniem. Są odsyłacze do filmów, są instruktaże obrazkowe – naprawdę dają tam wyczerpujące odpowiedzi na większość pytań.

Czas przesyłki jest zróżnicowany – w moim przypadku próbki szły do mnie 9 dni, jesli zaś chodzi o paczkę – podobnie chociaż trudno mi do końca określić ile bo swoje odleżała w celnym (polecony priorytet z celnego szedł 5 dni >:)) Może iść znacznie dłużej – do 25 dni.

Na najważniejsze pytanie – jaki kolor wybrać podam przepis najprostszy – zrobić sobie zdjęcie (nie musi być cała twarz wystarczy kawałek policzka i szyi w naturalnym świetle) i poprosić w tym wątku o pomoc w doborze podkładu, korektora i różu. Jeśli lokalny guru od doboru (nick Pastereczka) ma czas to bezbłędnie wytypuje nam kolory od których należy zacząć testy. Jeśli Pastereczki nie ma, na pewno pomoże ktoś inny. Można też oczywiście próbować samemu.

Jeszcze jedno – zdarzają się wypadki, że komuś kosmetyki tej firmy nie odpowiadają. Źle się w nich czuje, skóra źle na nie reaguje. Bywa, że trzeba poszukać w kosmetykach innych firm (tutaj jest pełna lista firm z zaznaczeniem kto wysyła próbki). Bywa też, że skóra musi się do tego kosmetyku przyzwyczaić – początkowo reaguje źle później wszystko wraca do normy, co więcej jej kondycja się poprawia. Fachowe wyjaśnienie zjawiska oczywiście na wizażu.

Warto wspomnieć, że istnieje też możliwość dołączenia się do zakupów zbiorowych – koszty wówczas dzielą się na kilka osób i są zdecydowanie niższe niż zamówienie indywidualne. O ile się orientuję nie zamawia się w ten sposób próbek darmowych (tylko jeden darmowy komplet może przypadać na jedno zamówienie). Zamówienia zbiorowe znajdują się w tym wątku.

Skoro przy kosztach jesteśmy – firm oferujących kosmetyki mineralne jest mnóstwo, ta wyróżnia się darmowymi próbkami (na razie) oraz bardzo ciekawą ofertą jeżeli chcemy kupić zestaw kosmetyków. Dowolnych 6 produktów w zestawie kosztuje 35 dolarów (może to być na przykład 6 pędzli po 10 dolarów każdy albo 6 pudrówpo 14 dolarów każdy), Dowolnych 12 produktów w zestawie kosztuje 50 dolarów (na tym zestawie bazują zamówienia zbiorowe o których przed chwilą pisałam). Zestawy za 50 dolarów mają zostać zlikwidowane albo uszczuplone bo żerują na nich sprzedawcy ebay (to oficjalne zeznanie EDM;)) Tak więc, jeśli potrzebujemy wyprawki w postaci pudru/pudrów, pędzla/pędzli, podkładu/podkładów i nazbiera nam się tego 6 sztuk to lepiej brać kita za 35 dolarów, jeśli mniej chcemy lepiej dołączyć się do zamówień zbiorowych.

Jeśli chodzi o Vat (bo z cła kosmetyki są zwolnione) – to kwestia szczęścia, nie wszystkie paczki są łapane (e tym roku łapanki są częstrze widać mamy większa dziure w budżecie), ale niektórzy mają pecha i dorzucają im Vat zawsze. Vat to 22 procent z kwoty – wartość paczki + przesyłka. Przy kwocie 64 dolarów naliczyli Vat + obsługę (taa za to też się płąci) 50 złotych – całość kosztowała mnie zatem jakies 250 złotych. Wydaje się , że dużo. Ale z drugiej strony za dobry podkład w sklepie płaci się ponad stówę i to lekko licząc a w paczce miałam 4 pędzle, 2 pełnowymiarowe pudry, jeden pełnowymiarowy podkład, 3 pełnowymiarowe cienie (cienie mają rozmiar sampla), sampel różu , sampel korektora no i oczywiście dorzuciłam sobie darmowe próbki podkładów (3 podklady, róż i korektor) – policzcie sobie ile by to kosztowało gdyby kupować osobno i gdyby kupować to u nas w sklepie.

UDATE: Znalazłam coś takiego odnośnie Vat. Czy dobrze rozumiem, że do 22 Euro Vatem nas nie obłożą?

Warto przed zamówieniem zaczekać na jakąś interesującą promocję (wyświetlane są w opcji Specials) czasem to zniżka, czasem coś dorzucają.

Do orientacji w temacie przydałoby się przebrnięcie przez wszystkie 3 części wątku który podałam na początku. Przyprawia to o ból głowy i nie jest wykonalne na jeden raz więc podaję linka do opinii wizażowych na temat wybranych produktów. Warto się z nimi zapoznać chociażby dlatego, żeby dowiedzieć się, że nie wszystkie pędzle Everyday Minerals nadają się do produktów prasowanych.

Nadubałam chyba rekordowo długi post ale mam wrażenie że nie o wszystkim jeszcze napisałam. Zainteresowanym polecam lekturę wizażu.

Ps. W zeszłym tygodniu zamówiłam próbki Lumiere :)

Ps 2. Trochę po łebkach potraktowałam ostatnio punkt o marzeniach a przecież mam takie całkiem konkretne :)

Znać Lao Jia Yi Lu jak Chen Xiaowang (na filmie jest oczywiście malutki kawałek formy)

Być wokalistą Led Zeppelin, głównie o Kashmir mi chodzi :)

Być wokalistą starego Marillion ;) a realniej (akurat) zaliczyć koncert starego Marillion :)

zatanczyc z Genem Kelly ;) A realniej umieć chociaż mikron tego co on potrafił ech…

Takich skromnych marzeń mam jeszcze parę ale akurat zebrały się cztery :)

Ps 3. (jeżeli ktoś tutaj jeszcze dobrnął) – nałożyłam dzisiaj makijaż rano oblatałam ciucholand (z Majką), targowisko, miasto w pełnym słóncu i po powrocie stwierdzam że lekko mi się nosek świeci (to ja go chusteczką). Cienie na oczach subtelne trzeba się przyjrzeć ale jednak widać że coś się przy nich majstrowało.

Łancuszek

2009-05-24T06:02:00.001-07:00

No dobrze, zostałam ustrzelona przez Laurę, to dobra okazja , żeby dać znak życia. Żyję, ale od czasu clapotisa nie dotknęłam drutów. Nie potrafię znaleźć nic, co bym chciała wydziergać/co bym chciała wydziergać mając dodatkowo na to włóczkę. Przeglądanie w te i we wte Ravelry i zabiorów przyprawia mnie już o ból głowy postanowiłam zatem rzecz przeczekać. Może wena nie proszona sama przyjdzie i stuknie mnie mocno w głowę?

Otrzymałam w międzyczasie kilka miłych komentarzy od nowych (chyba) czytelników – bardzo za nie dziękuję, jestem pełna podziwu dla wszystkich którym chce się przekopywać przez archiwum ( osobiście nie mam zdrowia nawet do ponownego przeczytania aktualnego posta). Mam wyrzuty sumienia, że nic nie dziergam ale co na to poradzić. Wiem, że jak wezmę się za cokolwiek na pewno nie będę tego nosić.

Przejdźmy teraz do obowiązku :)

4 miejsca w których mieszkałam:

Jastrzębie Zdrój, Palowice i to by było na tyle;)

4 miejsca do których lubię wracać:

nad morze, najlepiej ciepłe chociaż za niepowtarzalnym klimatem naszego Bałtyku też tęsknię :)

do domu

4 ulubione potrawy:

nie jestem dobra w tej dziedzinie (tj jedzeniu) ale

fasolka po bretońsku

mielone

krokiety

kilka sałatek robionych od święta

4 potrawy, których nie znoszę:

owoce morza

kopytka

mięsa podejrzane o chociażby gram tłuszczu a na te trzęsące się nawet patrzeć nie mogę

chyba galaretki z mięsem (nie miałam w ustach bo to podejrzewam)

4pasje,hobby:

dzierganie

gry (komputerowe i konsolowe)

książki

urządzanie wnętrz

4 miejsca, które zwiedziłabym, gdybym miała okazję:

Australia

Nowa Zelandia

Kazimierz nad Wisłą

półwysep Indochiński

4 seriale, programy, które lubię (tu mam przeciwnie do jedzenia, mogę wymieniać bez końca):

“Noce i dnie” , “Rodzina Połanieckich”, Chłopi”, “Lalka” i tym podobne,

“Lost” (po wielkiej niechęci wielkie zamiłowanie)

“07 zgłoś się”, “SOS” (ten ostatni uwielbiam ale boje się oglądać )

“Dexter”

4 miejsca pracy:

od początku w jednej firmie informatyczne której nie będę reklamować ;)

4 rzeczy, które chciałabyś zrobić, przeżyć:

generalnie chciałabym żyć intensywniej (niewiele trzeba żeby żyć intensywniej ode mnie) ale przeszkadza mi brak wyobraźni i lenistwo.

4 ulubione filmy (tak jak w przypadku seriali):

“Pociąg”, “Pingwin” (właśnie leci na Kino Polska!), “Niewinni Czarodzieje”, “Pamiętnik znaleziony w Saragossie” i wiele wiele innych tego rodzaju,

“Zapach zielonej papai”, “Schyłek lata”, “Chunking Express”, “Happy Together”, “Upadłe Anioły” – i wiele innych tego rodzaju,

Wiele filmów Felliniego, wiele filmów Bergmana, wiele filmów Kurosawy wiele filmów Allena wiele filmów innych reżyserów których nie uporządkuję podług ważności ( bo się nie da) ani nie zmieszczę w jednym poście (bo nie dam rady) – jesteśmy z Marcinem maniakami pod tym względem. Ile razy mam wymienić cierpię bo wiem że kogoś pominę chociaż go uwielbiam.

4 ulubionych wykonawców:

Jak wyżej, nie potrafię ograniczyć się do 4

Marillion, Dire Straits, Pink Floyd, Supertramp, Led Zeppelin

Gotan Project, Masiive Attack, Portishead

Bielizna, Abraxas

Chopin, Bach, Debussy (no dobra to nie wykonawcy), w kółko Amerykanina w Paryżu (no właśnie – film też uwielniam)

Bebel Gilberto, Joao Giberto i tym podobne co mi przypomina, że uwielbiam film Czarny Orfeusz i kończę bo będę sobie co chwilę jakiś film przypominać

Aaaa jeszcze uwielbiam film Avalon (mimo słabej gry większości polskich aktorów)

4 rzeczy, które robię po wejściu na internet:

poczta

blogi

ostatnio wizaż w poszukiwaniu nowości mineralnych

ostatnio szperanie po sklepach mineralnych , wcześniej osinka i niuchanie za nowymi gazetkami robótkowymi

4 osoby, które zapraszam do zabawy:

Pewnie wszyscy których znam już zostali ustrzeleni a ja strzelać nie lubię :)

Naprawdę nie mam pojęcia kiedy mnie wena na dzierganie natchnie dlatego nie wiem kiedy i o czym będzie najbliższy post. Życzę wszystkim miłej, słonecznej niedzieli :)

Clapotis

2009-05-11T06:19:00.001-07:00

Jak obiecywałam – nie na mnie. Kolory są zbliżone ale najdokładniej odwzorowałam kolor włóczki na zdjęciu motka. Dzisiaj czerwienie kompletnie mi nie wychodziły. Ostatnio było samo gadanie, dzisiaj przewaga fotek:

Zdjęcia robiłam zarówno na lewej jak i prawej stronie – każda ma swój urok.

Nie udało mi sie tego pokazać na manekinie więc prezentuję na kolanie co można robić z szalem naciągając go w odpowiednim kierunku (lewa strona szala nie mniej atrakcyjna od prawej):

Szal jest mięciutki i delikatny, będę go nosić chyba cały rok (kiedy opanuję sztukę motania w stopniu zadowalającym). Najchętniej z bielą, żeby bardziej było go widać ;) Oczywiście sugestie innych zestawień kolorystycznych mile widziane :) Kolor Ruby Zephyra (czyli kolor mojej Scheherazade) jest w porównaniu z tą czerwienią kolorem zgaszonym.

Marudziłam, że szal jest krótki a okazuje się, że niewiele krótszy od szala celtyckiego. Za to jest dużo lżejszy zatem nie będzie tak ciążył i da się dużo lepiej udrapować.

A motka zostało mi tyle:

Ps. Dementuję informację jakoby pędzle Everyday Minerals miały dożywotnią gwarancję. Tak wyczytałam w informacjach wizażowych, ale w trakcie wgryzania się w wątek trafilam na przypadek odmowy wymiany pędzla.

UPDATE: dowód ma to, że szal mozna spokojnie nosić jako szalik i nie bedzie za szeroko i za duzo pod szyją:

Cierpienie, cierpienie, cierpienie ;)

2009-05-10T11:22:00.001-07:00

Kto by pomyślał, że sztrykowanie szala może być takie emocjonujące. Niby prosty kawałek, tym samym wzorem przez dwa metry lecieć to sama nuda – ale nie w przypadku Clapotisa (tym bardziej robionego z tak boskiej włóczki jak Manos Silk Blend). Na początku czysta rozkosz – mięciutka włóczka sunie bez żadnego oporu po ślicznych błyszczących drutkach. Wiedziałam, że mogę ten szal robić bez końca i nie znudzi mi się - będę wzdychać co kilka oczek “jaka cudna włóczka”, “jakie boskie drutki” . Później pruję kila razy początek (niewiele) bo drukarka nie działa (a raczej tusz) a ja w polskim tłumaczeniu się gubię – za dużo tekstu. Zerkam na sieć, na oryginalny opis – jedna linijka (niecała) tam a u nas kilka. Rezygnuję i próbuję oś z tuszem zrobić. Udało się, więc z dużą ulgą lecę już bez problemów dalej. Najpierw rożek (mmm jakie cudne kolory) później niecierpliwie do pierwszego spuszczonego oczka. Mam taki sprytny plan (bo tylko dwa motki) żeby zapamiętać dokładnie w którym miejscu opisu skończył się pierwszy motek – wtedy będę wiedzieć na ile drugiego mi starczy.

Szal składa się jakby z pięciu etapów: Początek, rozszerzanie, część prosta, zwężanie i zakończenia. Stosuję się do zaleceń dziewczyny, która mnie na ten szal natchnęła – jedno zwiększenie mniej w drugiej sekcji. Motek kończy się po 6 powtórzeniach w sekcji trzeciej – nawet mnie łatwo policzyć że to połówa szala, zrobię jeszcze 6 powtórzeń i zaczynam zwężać. No to zwężam, dochodzę do końca zwężania i zaczynam się stresować. Przewrotnie stresować bo włóczki kłębku jakoś _za dużo_! A ja sobie wymyśliłam, że muszę tę cud włóczkę zużyć do końca.

Z niewesołymi myślami kładę się spać i śni mi się prawda straszna – nie mogę po prostu wrócić do sekcji 3-ciej szala bo te sakramenckie oczka mam już spuszczane (nie musiałam oczywiście spuszczać ich do samego końca ale ciekawe czy jest ktoś kto się powstrzymał). Zatem albo zostawię szal taki jaki jest, albo muszę spruć cały i ryzykować – bo nie wiem na ile szala tej włóczki mi jeszcze zostało.

Takie to emocje targały mną podczas produkowania Clapotisa. Dzisiaj go skończyłam- włóczki mi zostało. No i z jednej strony cieszę się ogromnie bo włóczka jest tak cudna, że szal cudny tez musiał wyjść. Z drugiej czuję niedosyt i smutek lekki bo wymarzyłam sobie wykorzystanie włóczki w tym szalu do ostatniej nitki. Szal ma wymiary ok 195 cm x 50 cm (gdy leży i jest jeszcze mokry) i wydaje mi się, że są to wymiary wystarczające (za długi szal celtycki nie jest zbyt wygodny w noszeniu i motaniu). Nie mam pojęcia na ile wystarczyłoby mi włóczki która została, 2 – 4, a może 6 motywów? Czy warto pruć całość? Ciągle mi to jeszcze po głowie chodzi :) Fotki już dzisiaj nie pokażę, ale jeśli pogoda dopisze zrobię to jutro (oczywiście nie na sobie) Motać się jeszcze nim artystycznie nie potrafię, ale nauczyć się muszę albowiem mam ogromną chęć nosić ten szal jak najczęściej :)

Ps. To chore, jakby mi włóczki brakło to byłby dramat , trzeba by na mur beton wszystko pruć a ja tutaj takim bzdetem zawracam głowę!

Każdemu życzę takiego poranka

2009-05-05T04:57:00.001-07:00

Zakupy na sieci dają podwójną radość. Pierwszą kiedy kupuję, drugą kiedy dostaję paczkę. Spodziewałam się w okolicach środy przesyłki albo z włóczką i drutkami albo z kosmetykami. Dzisiaj rano doszły obie :) Włóczka i druty z Anglii szły 6 dni, próbki z Everyday Minerals 9 dni. Jeszcze się wszystkim nie nacieszyłam ale już obfociłam i lecę się chwalić.

Na zakupy w Get Knitted przepuściłam swoje świąteczne zaskórniaki. Chomikowałam je długo, w końcu zaczęły mi się rozchodzić między palcami. Postanowiłam w końcu je wydać na coś wyjątkowego nim zupełnie znikną.

Oto mamy:

Dwa motki włóczki Manos Silk Blend (na kolor nie patrzcie, dokładniejsze fotki będą niżej) oraz cienizna z Knit Picks (jedno opakowanie jeszcze z etykietą Knit Picks ): druty 2 mm, 2.5 mm, 3 mm (te są do wymiennych żyłek), łączniki do żyłek (nie robię takich wielkich rzeczy ale były niedrogie więc za jednym zamachem dorzuciłam do paczki) oraz dwie dodatkowe żyłki 80 i 100 cm.

Paczka była zapakowana fantastycznie, druty tak dokładnie opakowane i usztywnione, że nic nie było w stanie im zaszkodzić (ciekawe co oni tam słyszeli o naszej poczcie;))

Teraz włóczka fotografowana w plenerze przy zmiennej pogodzie:

Wydaje mi się, że kolory zostały odwzorowane niemal dobrze. Włóczka jest jeszcze ciemniejsza, ale to już przy tej pogodzie trudno mi dokładnie na zdjęciu podrasować. Włóczka jest miękka, przyjemna, ma perłowy połysk. Kojarzy mi się na pierwszy rzut oka kolorystycznie i splotem z Aztecą, której fotki kiedyś tu na blogu pokazywałam:

Kojarzy się mniej więcej oczywiście, ale gdyby ktoś chciał uderzać w odcienie czerwieni (Azteca ma jeszcze dodatek fioletu, ciemniejszego niż na zdjęciu, którego w Manos Silk Blend nie ma, no i jest grubsza, za to miękka i przyjemna) to Azteca powinna mu przypaść do gustu. Myszoptica robiła z niej Clapotisa więc na pewno się nada :)

Mam ochotę tego Manosa wstawić sobie za szybkę i nic z niego nie robić bo każdy projekt nie będzie godny takiej cud włóczki. No ale Clapotisa zrobię – ma największe szanse być najczęściej noszony.

To było moje ostatnie szaleństwo włóczkowe przed powrotem do pracy. Źródełko się wyczerpało definitywnie i dopóki nie zacznę zasilać budżetu pensją będę musiała przekopywać się przez dotychczasowe zapasy albo też posilać się wyprzedażami :)

Jeżeli na pozostałe włóczki są jeszcze chętni, ale mają zastrzeżenia co do ceny, jestem otwarta na propozycje mailowe.

Teraz druga przesyłka, już mniej w temacie wiodącym bloga –z Everyday Minerals. To druga paczka z samplami + coś jeszcze:

5 darmowych próbek plus pędzel i dwa sample, których nie można dorzucić do darmowych próbek. Jak tylko wyślę tego posta idę na pięterko się tym mazać. Mazać i dumać który kolor w końcu mi pasuje. Przebrnęłam przez 1/4 wątku o tych kosmetykach na wizażu i niedługo zaczną mi się te nazwy śnić. No ale jestem mądrzejsza na przykład o to, że do zestawu za 35 dolarów można wrzucić dowolnych 6 przedmiotów – na przykład 6 pędzli z których każdy jest wart 7- 10 dolarów :) Pędzle mają fantastyczne opinie nie tylko na wizażu, są dedykowane do kosmetyków mineralnych nie wszystkie zatem sprawdzają się przy prasowanych. Mają dożywotnią gwarancję. Na razie testowałam wyłącznie podkłady zatem trudno mi jeszcze cokolwiek powiedzieć na temat trwałości takiego makijażu. W tej paczce doszły pudry które mają podobno zapobiegać świeceniu i to mnie ciekawi najbardziej.

Na razie jestem w stanie powiedzieć, że makijaż zrobiony tymi proszkami jest bardzo dyskretny. Zastanawiam się, czy mam go w ogóle na twarzy dopóki nie zmyję wszystkiego i przypominam sobie jak naprawdę wyglądam bez czegokolwiek. Do tej pory nakładałam go jakimś starym pędzlem do pudru więc efekt nie był jeszcze taki jak należy.

Podkreślam, że jestem w tym temacie całkowitym laikiem co do makijaż nakładał od najwiekszego dzwonu. Nie jestem w stanie wyjaśnić dlaczego mnie ten temat nagle wciągnął i dlaczego akurat te proszki. Może to magia darmowych próbek :) A może to się niewiele różni od bzika na punkcie włóczek? Bo i tu i tam mnóstwo kolorkówi chciałoby się mieć je wszystkie? Jak sobie czytam wątek na wizażu to widzę, że to kompletnie ten sam bzik ;)

Ps. No to chyba już wiadomo, któr robótka będzie następna :)

Ps2. Bardzo dziękuję ArtDeco za przemiłe wyróżnienie:) Ogromnie mi miło :)

W końcu zabieram się za porządki włóczkowe

2009-05-03T04:12:00.001-07:00

Za motywację bardzo dziękuję Herbimanii, gdyby nie ona zabierałabym się za nie jeszcze ze dwa miesiące. Część włóczek jest nowa, część nowa ale ze śladami robienia próbek (większych lub mniejszych) – zaznaczam to w uwagach pod opisem włóczki. Koszt wysyłki poleconej wg cennika poczty polskiej zależny od wagi zakupionej włóczki. Zainteresowanych proszę o kontakt na maila (podany z pułapką antyspamową na blogu zaraz obok “About me”.

SPRZEDANA

włóczka: Evelyn firmy Elian w kolorze ciemnoczerwonym ze sreberkami (3630)
skład: skład: 70% akryl, 20% wełna, 10% poliester,
zalecane druty nr 5-5,5,
szydełko nr 5,5
motek 50g - 93m,

ilość motków: 4 (200 gr) – 372 metry.

cena całości: 15 zł

Uwaga: w dwóch motkach fragment około 2 metrów został przerobiony na próbkę i spruty.

SPRZEDANA

włóczka: Tweed firmy Inter-Fox (lub Vlnap) beżowy melanż (bardzo jasny)

skład: 100% akryl super soft
długość włóczki w motku (50 gr): 250 m
ilość: 6 motków (300 g) – 1500 metrów.Z dwóch motków zrobiłam wdzianko dla pszczoły (w dwie nitki na drutach 3,5 mm)

cena całości: 8 zł

Uwaga – w jednym motku brak banderolki

SPRZEDANA

Włóczka: Tęcza kolor melanż w odcieniach zieleni, włóczka nie układa się w pasy.

skład: 100% akryl
długość włóczki w motku (100 gr):300 m
ilość: 4 motki (1200 g)

cena całości: 24 zł

Uwaga: Jeden motek przerobiony i spruty – w całości

Włóczka: Silver Chain, kolor – czarny ze złotem.

skład: 50% rayon, 50% lurex
długość włóczki w motku (50 gr): 155m
ilość: 2 motki (100 g) – 310 metrów

cena całości: 12 zł

Uwaga: w jednym motku brak banderolki.

SPRZEDANA

Włóczka: Oliwia, Inter-Fox, kolor śliwkowy (ciut ciemniejszy niż na fotce). Jeśli się nie mylę z tego koloru Zdzid zrobiła słynne wdzianko z warkoczowym karczkiem w galerii Inter-Fox

skład: 25% wełna 75% akryl

długość włóczki w motku (100 gr): 250m
ilość: 5 motków (500 g) – 1250 m.

cena całości: 40 zł

Włóczka: Merino, Inter-Fox (moje egzemplarze są z vlnapu ale do dokładnie ta sama włóczka), kolor zielony(14783) . Z tej włóczki robiłam Manona.

skład: 50% wełna merino 50% akryl

długość włóczki w motku (50 gr): 140m
ilość: 2 motki (100 g) - 280m.

cena całości: 14zł

Włóczka: Samara super angora, kolor beżowy (najlepiej widać go na zdjęciu zbiorowym włóczki w Kolorowym motku, gdzie ja kupowałam).

skład: 60% Moher 40% Akryl

długość włóczki w motku (100 gr): 500m
ilość: 3 motki (300 g) – 1500 m

cena całości: 20zł

Osobiście nic z niej nie robiłam, bo mnie gryzła ale Dagmara robiła z niej często.

Uwaga: Włóczka bez banderolki (jeśli komuś szczególnie zależy mogę spróbować jeszcze przekopać się przez zbiory banderolek), dwa motki częściowo przerobione i sprute (na próbki).

Włóczka: Bolero, Red Heart super angora, kolor: melanż biało- zółto – beżowy (011). Karbowana. Lepiej kolory widać na tym zdjęciu:

skład: 55% wiskoza 45% akryl

długość włóczki w motku (100 gr): 240m

Druty 2 – 3 mm
ilość: 6 motków (600 gr) - 1440m

cena całości: 50 zł

Uwaga: Jeden motek bez banderolki.

Kordonek Perle 5 Madam Tricote, kolor biały (0000)

Skład: 100% Egipska Bawełna Merceryzowana

długość włóczki w motku (50 gr): 210m

Szydełko 1,75 - 2 mm, druty nr: 2,5 mm
ilość: 3 motki (150 gr) - 630m

cena całości: 15 zł

NotSoShrunken i Scheherazade

2009-05-01T03:11:00.001-07:00

Proszę, oto spora część zaległych fotek z wkładką mięsną. Na pierwszy ogień Not So Shrunken Cardigan, z włóczki Austral (6,5 motka), druty 3,5 mm:

Moje modyfikacje:

– krótszy raglan (zawsze staram się zrobić mniej więcej wysokość 19,5 cm – w tym sweterku swobodnie można mierzyć i dopasować go sobie idealnie).

- większe wcięcie w talii (o ile pamiętam dodałam jedno zmniejszenie)

- dłuższy sweterek: dokładnie tyle dodań oczek ile wcześniej odjęłam, później zrobiłam taką długość, żeby wykończyć motek :))

- guziki: 9 guzików co 11 – 12 rzędów. Mogłam dać jeszcze jeden na samym dole. Nie dałam bo wątpiłam czy zapinałabym go, teraz wydaje mi się, że zapięty “od stóp do głów” też wygląda dobrze.

Jak widzicie sweter robiony kompletnie na czuja, bez notatek i bez wyliczeń. Oczywiście mogłabym taki sobie sama wyliczyć ale jestem leniwiec więc wolałam skorzystać z gotowego opisu.

Uwagi: w rozpiętym sweterku falbanki zawijają się do środka widać zatem tylko jedną. Sweter wygląda tak samo dobrze zapięty od samej góry do dołu.

Podsumowując – to zdecydowanie dobrze wydane 5 dolarów ;) Oczywiście mogłabym to wszystko sobie sama wyliczyć i mieć podwójną satysfakcję, ale leniuch ze mnie straszliwy no i potrzebowałam relaksacyjnej robótki :)

Teraz szal – Scheherazade, włóczka Jaggerspun Zephyr w kolorze Ruby (niecałe 2 motki), druty 3 mm. Jak wygląda dokładnie wzór możecie zobaczyć w podanym linku. Tyle fotek bo nie mogłam się zdecydować:

Żadnych modyfikacji oczywiście :) Wzór, jak wcześniej pisałam nie tyle trudny ile żmudny. Dobrze jest policzyć sobie wcześniej prawe oczka na schemacie i wpisać je w kratki – znacznie przyspiesza to dzierganie i oszczędza oczy. Włóczka Jaggerspun Zephyr jest cudowna – miękka i delikatna. Zdecydowanie muszę z niej zrobić sweterek - mgiełkę

Wszyscy prują Joy’a ;)

2009-04-30T06:41:00.001-07:00

Pruję i ja! Mogłam jakoś dawkować emocje ale to najświeższy news i właściwie mnie bawi :) No bo czego Katarzyna mogła się spodziewać biorąc do większego rozmiaru mniejsze drutki? Pojęcia nie mam co sobie wyobrażała wiem natomiast co uzyskała – owszem sweterek jest tak samo obcisły jak był – ale za to jeszcze krótszy :) Nie musicie mnie żałować bo jakoś wcale mi smutno nie jest. Zastanawiam się tylko czy trzeci raz robić Joya z Australa (chciałabym, tylko w który rozmiar teraz uderzyć? ;) czy czekać na inną włóczkę (chcę z Australa Joya mieć!). Niezmienne pozostaje jedno – pierwsze rękawy w rozmiarze S są idealne :)

Pusto się zrobiło w moich robótkach prawda? Dwa marne paseczki, na których ukończenie pomysłu nie mam. Pszczele coś nie zostało sprute tylko właśnie schnie:

Nie wiem kiedy z Pszczołą zaprezentujemy nasze wdzianka na ciele – ja wybitnie nie mam nastroju, jej zapytam kiedy się obudzi (sypia ostatnio jak suseł).

Pojęcia nie mam też co dalej – może wezmę się za bary z niedźwiedziem ale z drugiej strony pomysłu ciągle nie mam co z nim zrobić więc może nie będę sobie psuć długiego weekendu? :)

Ps. W przyszłym tygodniu być może dotrze włóczka na Clapotisa

Nowości :)

2009-04-28T06:20:00.001-07:00

Po pierwsze i najważniejsze – dzisiaj został otwarty sklepik internetowy Laury:

Zachęcam do eksplorowania nowego źródła włóczek i kordonków :)

Długie ostatnio robię sobie przerwy miedzy kolejnymi postami, głównie za sprawą pogody, która każe wyjść na dwór i zająć się zewnętrznymi sprawami :) Nie bez znaczenia jest również fakt, że sezon grzewczy ma się powoli ku końcowi (trzeba oszczędzać opał bo kto wie jaką cenę osiągnie w tym sezonie) i na dworze jest zdecydowanie cieplej niż w domu :)

Jeśli już zaglądam na sieć to pochłania mnie mój nowy nałóg – strona Everyday Minerals. W kwestiach makijażowych jestem niemal kompletną ignorantką, ale jakiś czas temu wybrałam się do jednej z lokalnych perfumerii na konsultację w kwestiach makijażowych (takie spontaniczne szaleństwo). Panie kusiły kosmetykami z wyższych półek i chętnie bym im uległa gdyby nie to, że większość zaskórniaków przeznaczyłam na włóczkę (notabene w końcu mają ją na stanie i właśnie dziś dostałam informację, że wysłali). Zamiast kompletu tapetowego kupiłam tylko podkład a po powrocie zagłębiłam się w sieci w poszukiwaniu opinii na temat tego co kupiłam.

No i przypadkiem wpadłam na temat kosmetyków mineralnych (na Wizażu) – czytałam, czytałam, wyczytałam o darmowych próbkach (płaci się za przesyłkę). Zamówiłam sobie te próbki, przetestowałam sobie te próbki. Zapragnęłam więcej próbek – zamówiłam kolejne i czekam. W międzyczasie maziam się tymi proszkami i jestem zachwycona bo niby makijaż jest ale go nie ma. Nie ma maski a człowiek czuje się jakiś taki ładniejszy. Przez pierwszy dzień chodziłam i zastanawiałam się czy faktycznie róż widać czy tylko sie zarumieniłam ;) Nie kierujcie się proszę, moją opinią w tej kwestii – lepiej zerknijcie sobie na obszerne wątki na wizażu (kto wygugla „everyday minerale” temu w pierwszych linijkach powinny się tematy wizażowe pojawić) tam wypowiadają się te, co do niejednego słoiczka zaglądały i mają z czym porównywać. Mnie podoba się to, że makijażu nie czuję (jestem z tych co czują wszystko, nawet krem). Ale na pełne testy trzeba mi Bedzie jeszcze sporo czasu, warunków ekstremalnych i kolejnych próbek :)

Skończyłam Not-So-Shrunkena :) Przed chwilą doszyłam guziczki (planowałam białe ale pod ręką były tylko srebrne a do pasmanterii dzisiaj mi nie po drodze). Do pełnego TADAM! potrzebne jest jeszcze blokowanie bo sweterek nieco pomięty jest. A falbanki wyszły wybujałe oj wybujałe :) Wczoraj zastanawiałam się czy nie będą wyglądać przesadnie ale chyba nie – wszystko leży jak trzeba, nic nie jest za ciasne, nic się nie rozłazi – w sam raz!

Jedyne ale jakie mam to ostatni (najniższy guzik) – miał być niemal przy samej krawędzi (nie wg opisu tylko wg mnie) – usunęłam bo nigdy takich guzików nie zapinam – lubię jak dół jest rozpięty. „Ale” jest takie, że kiedy zakładam sweterek na siebie to na dół (sama końcówka) tak nie przylega tylko falbana go lekko wykręca. Może po blokowaniu problem (nie taki znowu wielki) zniknie.

Not-So-Shrunkena robi się od początku do końca relaksacyjnie. Można sobie pozwolić na swobodę modelowania, można sobie zrobić pachę większą czy mniejszą. Można po drodze przymierzyć, podpruć lekko kiedy za długie. Wykończenie też jest bardzo przyjemne – zarówno podszywanie plis (czego się bałam) jak i falbanki to przyjemna robota w sam raz do TV.

Szkoda, ze miałam motki Australa z wiązaniami w trakcie motka – trudno przewidzieć, że będzie, wypada taki w środku rządka i trzeba go będzie teraz jakoś przyszyć, żeby się na prawą stronę nie wysuwał. Szkoda, że gładki prawy nie wyszedł mi taki równy jak w innych robótkach – mam nadzieję, że blokowanie cos tutaj poprawi.

Pomarudziłam sobie, żeby było jak zawsze ale prawda jest taka, że sweterek wyszedł idealnie taki, jak chciałam. Będę w nim chodzić chyba na okrągło i zrobię sobie chyba jeszcze co najmniej takie dwa :)

Kocurku – bardzo dziękuję za przyznane wyróżnienia. Niezmiernie mi miło :)

Update: Zapomniałam napisać, że na sweterek zużyłam mniej więcej 6,5motka Australa (na drutach 3,5 mm).

No nie mam pomysłu na tytuł

2009-04-22T05:18:00.001-07:00

Nie idzie mi to zużywanie Australa, oj nie. Liczyłam, że ten sweterek będzie mniej kusy, zużyję więc prawie wszystko z zachomikowanego Australa (do tej pory zostawały mi po dwa, trzy motki). Tymczasem na to, co mam wyprodukowane na dziś zeszły całe 3 motki i tyle czwartego ile widać:

Pociągnę jeszcze do samego dołu manekina i zabiorę się za rękawy. Wydaje mi się, że rozmiarowo trafiłam w 10-tkę. Leży idealnie chociaż podwijające sie krawędzie mocno utrudniają przymiarki. Wiadomo, że cały efekt zobaczę dopiero po zrobieniu falbanek, więc muszę uzbroić się w cierpliwość.

Ten sweterek to czysta przyjemność, gdyby program TV dopisał miałabym pewnie więcej – a tak odsypiałam weekendowe szaleństwo malarskie (które zaowocowało nowym tłem fotek ).

Akcja - malowanie dużego pokoju przebiegała zdecydowanie lżej od wcześniejszych. Byłoby zupełnie relaksacyjnie gdyby nie to, że po nałożeniu drugiej warstwy farby, wymyciu podłogi i mebli i wyniesieniu folii okazało się, że jednak potrzebna jest trzecia warstwa (nie rozumiem tego, do tej pory dawaliśmy radę dwiema warstwami). Zaczynam podejrzewać, że do kwestia techniki nakładania farby na wałek. Nakładamy pędzlem, żeby było równomierniej – ale też warstwa kładziona w ten sposób jest cieńsza.

Tak czy inaczej – malowanie mamy za sobą, pokój teraz jest czysty i łysy. Okna bez firan i żaluzji czekają na narodziny nowej koncepcji.

Ja zaś mam nową miłość, która ma na imię Meteor 2. W końcu, po 11 latach bodajże zdecydowałam się na ten krok. Poprzedni, Daewoo, niesamowity i jedyny w swoim rodzaju. Lekki zwinny, z włącznikiem i sterowaniem mocy w rączce. Do dzisiaj twierdzić będę że nie ma takiego drugiego. Niestety lata zaczęły dawać o sobie znać (jego lata) . A to worki przestali produkować, nowe trzeba było uzdatniać za pomocą nożyczek. A to organizm zaczął szwankować a części zamiennych brak. Mimo wszystko wiedziałam jednak że jest jedyny i nie chciałam innego. Do czasu kiedy u mamy zobaczyłam Meteora 2! Mama była nim zachwycona (a mało co ją zachwyca), babcia była nim zachwycona (jw.) Zachwycona jestem i ja. Lekki, silny (!), bez oporu sunie po podłodze, ma nasadki schowane w obudowie, teleskopową rurę, jest nowiutki i błyszczący. Kocham nim odkurzać i czekam niecierpliwie na chwile, kiedy psy wnoszą piach z podwórka. Uwielbiam odkurzać nim psie legowisko – mniam, jak on pięknie wsysa wszystkie włosy! Nie wiem czy będzie trwały i szczerze mówiąc guzik mnie w tej chwili obchodzą złe opinie na sieci na temat rodzimej produkcji - co sobie będę psuć tak harmonijne pożycie ;)

Pragnę podziękować Joasi, Anty-malgo, Laurze, Yarnferred, Fanaberii (mam nadzieję, że nikogo nie pominęłam) za miłe wyróżnienie:

Już się łamałam, żeby wymienić te same blogi co zwykle ale Wy przecież wiecie, że wszystkie ciągle szpiegujemy wzajemnie po swoich blogach. Zaczynamy od tego dzień, często na tym kończymy. Zbliża nas to do siebie i dobrze o tym wiemy i bez nagród. Przyznaję wyróżnienie wszystkim, których dowiedzam, których komentuję i z którymi czuję się związana.

Not-So-Shrunken Cardigan

2009-04-17T09:26:00.001-07:00

Miałam wczoraj odpoczywać od drutów, ale ręce mnie świerzbiały. Odpoczęłam zatem, ale od żmudnego wpatrywania się w schematy – zabrałam się za Not-So-Shrunken Cardigan.

Nie wiem jak będzie dalej (oczywiście nie czytałam całego opisu) ale jak do tej pory dzierganie jest czysto relaksacyjne. Nie trzeba nic liczyć, rozpisywać, o markerach zapomniałam po kilku rzędach – po prostu samo sobie leci i się dzierga. Bardzo przyjemny projekt (tym bardziej, że nie będzie zszywania). Z rozmiarem trochę sobie strzelam (co tam najwyżej spruję). Mam za cienką nitkę, robię na drutach 3,5 zamiast zalecanych 4 mm, zabrałam się zatem za drugi rozmiar zamiast tradycyjnie pierwszego. Póki co nie mam jeszcze powodów do niepokoju:

Sweterek dłubię z “pistacjowego” Australa. Chcę osiągnąć coś tak dopasowanego, oraz jeszcze dłuższego od tej wersji. Mam podejrzenie, że Austral może być zbyt miękki na taki projekt, ale zobaczymy “w praniu”. Tymczasem od jutra rana akcja malowanie największego pokoju w domu – dobry sen w ten weekend murowany ;)

Ps. Kiedyś ktoś prosił mnie o materiały dotyczące sweterka z elementów. Długo to trwało, ale w końcu trafiłam na nie w swoich zbiorach i udostępniłam je na Picassie.

Scheherazade

2009-04-16T05:25:00.001-07:00

Rzeczywiście udało mi się skończyć Scheherazade. Projekt ciągnący się chyba najdłużej, głównie z powodu długiego leżakowania. No i problem – nie umiem go dobrze obfocić:( Tańczę i tańczę z aparatem a szal nie wygląda jak trzeba. Póki co trzeba zadowolić się tym co jest. Planowałam sesję w weekend, ale zapowiadają deszcz a my zabieramy się za malowanie dużego pokoju (masakra). Zdjęcia na ludziu zatem będą, ale w bliżej nieokreślonej przyszłości. Tymczasem proszę:

Niestety nie widać nawet połowy efektu, ale odsyłam do fotek na Flicku lub Ravelry (przede wszystkim fotek Jagienki) – na nich widać całą urodę szala, której mnie się nie udało uchwycić.

Bo szal jest piękny. Lekki, miękki, delikatny – otula jak pajęczynka. Nie wierzyłam, że wełnę można nosić latem – tę zdecydowanie można. Mięciutka i niesamowicie przyjemna w dotyku. Kiedy go dzisiaj zblokowałam i przymierzyłam – od razu pomyslałam o Herbatce – to szal stworzony dla niej, szalenie orientalny :) Bardzo fajnie wygląda lekko nasuniety na głowę i omotany wokół szyi.

Sam szal nie jest trudny a raczej żmudny w wykonaniu (wzór można zakupić tutaj). Zdecydowanie przyspiesza pracę policzenie sobie prawych oczek i wpisanie ich w schemat. Szal zaczyna sie od środka i wykonuje dwie identyczne części w każdym kierunku. Obawiałam się, że druga część będzie mi się strasznie dłużyć ale tak nie było. Przesadziłam tylko z ostatnim dniem dziergania, kiedy zrobiłam tyle ile w poprzednie trzy dni – zdrętwiał mi od tego kark i rozbolała głowa.

Blokowanie szala zrobiłam domowym sposobem – szpilek mam za mało, drutu do blokowania nie mam, podprowadziłam zatem Marcinowi jakiś drut do uszczelniania ogrodzenia. Przewlekłam go przez boki szala, dzięki temu zużyłam mniej szpilek. Drut nie był zbyt prosty więc trochę się z nim namęczyłam i krawędzie nie są idealnie równe – ale wg mnie dobrze jest jak jest. Nie blokowałam szala zbyt mocno, zależało mi na tym, żeby nie był zbyt firankowy. Pięknie się układa, łatwo go udrapować na najróżniejsze sposoby.

Na szal zużyłam mniej więcej 1,75 motka Jaggerspun Zephyra w kolorze Ruby robiąc szal na drutach 3 mm. Mniej więcej, bo wyciągałam nitkę że środka motka wiec trudno ocenić dokładnie. Jeden motek wystarcza na pół szala i jedną stronę drugiej połowy (i jeszcze parę linijek drugiej;)).

Dla wszystkich ciekawych “co dalej” – dzisiaj zamierzam odpocząć od drutów, zdecydowanie mi się należy :)

A jednak natycha

2009-04-10T01:55:00.001-07:00

Ponieważ wypstrykałam się na amen ze środków na włóczki nie szukałam specjalnie modeli do kolejnych dziergań. Zwłaszcza, że Scheherazade zajmie mi jeszcze z tydzień. Później cokolwiek zacznę, rzucę to w kąt jak tylko przyjdzie włóczka na Clapotisa. No ale samo jakoś wpada w oko.

Od jakiegoś czasu mam ochotę na Not-So-Shrunken Cardigan. Nie wygląda na pierwszy rzut oka zachęcająco, ale na przykład w tym wykonaniu jest już bardzo urokliwy. Gdyby jeszcze go wydłużyć, zaznaczyć talię, rozszerzyć na dole wyszedłby z tego całkiem ładny żakiecik :) Zrobię próbkę z “pistacjowego” Australa chociaż tak po kolorze to mi bardzo pasuje do Kashmiru, z którego YarnFerret zrobiła swojego Szeptanego :)

Kolejny pomysł na Kidsilka: Shirley sweater, realizacji na Ravelry niewiele ale ta mi się podoba. Z tym pomysłem jednak odczekam, bo mam wątpliwość czy z taką szarfą pod dekoltem będę się dobrze czuła (kiedyś nie cierpiałam takich rzeczy).

Update dla tych co nie mogą na Ravelry – jedyna fotka sweterka jaką znalazłam poza Ravelry.

Ms. Marigold – to też taki trochę rewolucyjny pomysł, bo te skrzydełka przy ramionach tak do mnie pasowały do tej pory jak i falbanki w Rosa ale może warto zaryzykować bo tutaj tak urokliwie wyglądają:)

No i ostatnie natchnienia najświeższy Vogue Knitting. Nie spodziewałam się zbyt wiele a jednak coś mi wpadło w oko :) Po pierwsze ta cudna bluzeczka:

Robiona jest z jakiejś cienizny podwójną nitką. Muszę spróbować zrobić próbkę z Zephyra – a nóż się nada?

Mam słabość do podkreślonej talii, więc oczywiście wpadł mi w oko taki top:

I ten sweterek, jeśli tylko da się do zrobić w wersji symetrycznej:

Ten model kusi mnie głównie fikuśnym wykonaniem, Nie czytałam jeszcze opisu dokładnie ale myślę, że będzie to coś, czego jeszcze nie robiłam:)

Oczywiście podobają mi się też te cudeńka:

Poprzestanę na wzdychaniu do zdjęcia bo po pierwsze nie mam gdzie w tym paradować po drugie nie mam takich słodkich szortów do kompletu (jeśli ktoś wie, gdzie takie można zdobyć błagam o informację!)

Połowa Scheherazade gotowa :)

2009-04-08T06:05:00.001-07:00

Dzisiaj będzie mało tekstu za to parę fotek. Rzucam się po tematach strasznie, a robótkowy tasiemiec (Scheherazade) minął co prawda półmetek ale to nie robótka z tych co po drodze mogą zachwycić. Dopiero po zblokowaniu zacznie to jakoś wyglądać, a na razie prezentuje się tak:

Nie będę w najbliższym czasie robiła Rosy. Zbyt wiele wątpliwości budziły we mnie zestawienia kolorystyczne. Najpierw napaliłam się straszliwie na róże. Później bardzo spodobało mi się zestawienie wrzosu z kidsilkiem w kolorze Smoke. Szczęśliwie/nieszczęśliwie złożyło się jednak, że miałam w domu zarówno próbkę Smoke (dzięki Basi/Fanaberii) oraz Cashsoftu we wrzosowym kolorze (od Joasi/Kocurka). Na zdjęciu gotowego sweterka zestawienie wygląda cudnie. We mnie budziło wątpliwości bo było dosyć smutne. Ostatecznie popełniłam szaleństwo wydając zaskórniaki na włóczkę na clapotisa (dokładnie taką włóczkę na takiego clapotisa). Do tego zamówiłam brakujące mi drutki i teraz będę sobie czekać dłuższą chwilkę bo włóczkę dopiero będą mi sprowadzać. A na Rosę sobie poczekam aż mi się wszystko w głowie wyklaruje.

Co poza tym? Jestem w trakcie odnawiania jednego z krzeseł po babci (wyniuchałam na strychu u rodziców):

Docelowo krzesło będzie miało jeszcze warstwę farby i poprawione obicie siedziska (to mój pierwszy raz więc wyszło krzywawo). Nie wiem czy rzecz jest w dobrym guście ale mnie się podoba i uważam, że to najsłodsza rzecz jaką do tej pory zrobiłam (dosłownie;)). Dlaczego kwiaty? Pojęcia nie mam. Impuls i tyle (poza tym materiałem niczego w kwiatki w domu nie mam). Z tego samego materiału, którym obiłam siedzisko zamierzam uszyć (dużo powiedziane) bieżnik na stół do jadalni. Wielkie słowo “szycie” oznacza że podwinę wszystkie krawędzie i tyle. Coś mi się ten skandynawski minimalizm wymyka z rąk;)

Z malarstwa meblowego zamierzam jeszcze przemalować szafki w Pszczelim pokoju. Widziałam świetną komódkę (zdjęcie na sieci ale malutkie więc nie dam rady wstawić) – białą z namalowanymi dużymi liśćmi). Pszczoła ma szafki z odzysku które i tak czekają na malowanie więc nie zmasakruję żadnego nowego mebelka. Ale to wszystko po świętach, kiedy zabierzemy się za przemalowywanie Pszczelego pokoju.

Stempelkowo wyżyłam się w zeszłym tygodniu po otrzymaniu dłutek do linorytu. Szaleństwo ilościowe to nie było bo miałam zaledwie kilka gumek, z czego większa cześć okazała się zbyt krucha. Pokażę jednak co mi wyszło (osobiście za najbardziej udane uważam bordowe listki, w reszcie niestety krawędzie są mocno postrzępione).

Wszystko wskazuje na to, że w tym roku nie będziemy musieli smażyć się na naszym tarasie. Wczoraj Marcin wziął dzień wolnego i zamocował konstrukcję pod naszą niby-pergolę. Niby- bo pierwotnie miała być klasyczna pergola z winobluszczem. Zrezygnowaliśmy jednak deseczek na “dachu” na rzecz białej plandeki, którą będziemy rozpinać sobie zależnie od potrzeb (rozwiązanie to podejrzałam u cioci i strasznie mi się spodobało). Winobluszcz puścimy po kratownicy jako jedną ze ścian pergoli. Plandeka powinna dotrzeć do nas w przyszłym tygodniu (w marketach budowlanych mają tylko niebieskie) – nie mogę się doczekać :)

Kość słoniowa

2009-04-02T05:01:00.001-07:00

Kiedy byłam mała i mieszkaliśmy w mieście, w niedzielne popołudnia wybieraliśmy się z rodzicami na spacer po dzielnicach domków jednorodzinnych. Nie pamiętam co ja wtedy robiłam, ale rodzice chodzili po uliczkach, zaglądali przez ogrodzenia, do okien i snuli plany o władnym domu. Do teraz mama widząc dom potrafi rozrysować w myślach układ pokoi. Widać nie jest odosobnionym przypadkiem :)

Mój dom ma wiele okien. Zbyt wiele, powiedziałabym, chociaż ostatnio zmieniam zdanie – kuzynka wybudowała dom, w którym okna są ogromne, właściwie zajmują całe ściany od podłogi aż po sufit. Takie nowoczesne domy – akwaria są teraz chyba w modzie. Bardzo długo nie miałam w domu firan i zasłon z prawdziwego zdarzenia. Koleżanki z pracy zdumiewały się, że mnie to nie krępuje. W tej chwili w części okiem na parterze (od strony drogi dojazdowej zwanej przez nas miedzą) mam rolety, w pokoju dziennym drewniane żaluzje (z powodów praktycznych – słońce świeci prosto w telewizor) ale jest sporo pokoi gdzie w oknach nie wisi nic (na przykład w łazience na piętrze :))

Tylko w jednym pomieszczeniu jest dywan. Kiedyś, kiedy w domu nie było Pszczoły i psów - leżały u mnie białe dywany. Później, kiedy pojawiły się psy – białe dywany zostały wyniesione na piętro, na dole pojawił się puszysty, gruby, brązowy dywan. Do pierwszej psiej wpadki, kiedy to dywan miał zostać zawieziony do czyszczenia (to duży dywan, którego do osobowego chyba nie zmieścimy) – Marcin zwlekał ze znalezieniem odpowiedniego punktu usługowego, w końcu okazało się, że psy przywlekają z podwórka codziennie tyle piachu i ziemi, że praktyczniej jest zostawić podłogę bez dywanu.

Rozwiązanie jest bardzo praktyczne, chociaż mało przytulne. W tej chwili skłaniam się do tego, żeby w części pomieszczeń zawiesić miękkie półprzejrzyste zasłony w celu ocieplenia wnętrza. Prosiłyście o zdjęcia kości słoniowej – nie wiem jak bardzo będzie ona przypominała oryginał na Waszych monitorach ale proszę, starałam się uchwycić tak, żeby było porównanie z białym sufitem (na górnym lepiej widać odcień):

Znowu wygląda jak świeżo po wybudowaniu się ;)

Jak widać, nad oknami są otwory do przykręcania karniszy – jadalnia to jedyne pomieszczenie gdzie wiszą firany. Stół czeka obrus, który uszyję kiedy w końcu się tego nauczę :) Poza tym jest pusto, jak wszędzie ostatnio – odkąd Pszczoła zaczęła biegać i sięgać. Kwiaty podłogowe też pożegnały się z parterem bo Pszczoła lubi wygarniać ziemię. Poza tym stół w jadalni zajęty jest na codzień w połowie przez przewijak – najwygodniejsze miejsce na parterze, a trudno mi biegać za każdym razem z Pszczołą na piętro, gdzie mieści się jej pokój.

Trochę to chaotycznie opisuję ale wnioski są jedne – ciągle brak mi ciepła i przytulności, które widuję na zdjęciach żurnalowych. Mam pokaźny zbiór zdjęć wnętrz, w których czułabym się dobrze ale nie udało mi się do tej pory pogodzić inspiracji z praktyką. Lubię biele, jasne wnętrza, białe dywany i tapicerki. To na ogół nie idzie w parze z dziećmi i zwierzakami (chociaż perfekcyjna twierdzi, że białe grube obicia bawełniane świetnie się sprawują przy odplamianiu ;))

Dumam intensywnie nad dodaniem ciepła i ożywiającego koloru do tego pomieszczenia. Dumam nad rozmieszczeniem ram na ścianach (mamy ich bez liku i mgliste plany co do ich powieszenia). Stworzyłam sobie nawet taki kolaż zdjęć, które kolorystycznie mi odpowiadają, żeby się czegoś trzymać:

Podoba mi się też to zestawienie, kolorystyczne, chociaż wolę górne jako cieplejsze:

Same “biele” też mogą być ciepłe (u mnie nieosiągalny efekt bo mam meble w brązie – zbyt nowe żeby je malować na biało ;) ):

Jeżeli Was to interesuje mogę za jakiś czas zeskanować kilka wnętrz, które wyszperałam w gazetach i być może nimi też się zainspiruję – akurat temat po raz kolejny jest znowu u mnie na tapecie ;)

Dziękuję Wam wszystkim za troskę – zapewniam, że nie lekceważę niepokojących sygnałów, jakie daje mi organizm, oszczędzam nadgarstek jak tylko się da (między innymi wieczorne sesje drutowania zamieniłam na wieczorne sesje Heroes of Might and Magic, co spowoduje zapewne nadwyrężenie prawego nadgarstka) i jeśli do weekendu mi nie przejdzie na pewno w poniedziałek wybiorę się do lekarza.

Ps. Właśnie odebrałam zestaw dłutek do linorytu – na razie miałam czas przetestować tylko najcieńsze – piękna cienka kreska która otwiera przede mną wiele możliwości nieosiągalnych za pomocą radełka :)

Update: Jeśli ktoś jest ciekawy jak to samo pomieszczenie wyglądało w żółciach to proszę tutaj są fotki tak bardzo archiwalne, że nie pamiętam co to są za firany ;).

Trochę oszukuję

2009-04-01T07:40:00.001-07:00

W tym swoim oszczędzaniu lewej ręki. Rację miała Basia powątpiewając w to, że podczas malowania jej nie nadwyrężę. Nie pomyślałam, że niektóre miejsca trzeba malować lewą ręką, nie pomyślałam też, że szorowanie po malowaniu też wymaga obu rąk ;) Przyznaję rację ale upieram się, że nie to jest główną przyczyną problemu :)

Niestety smarowanie maścią nic nie daje, coś tam w środku wyraźnie haczy przy skręcie nadgarstkiem i to powoduje ból i niefajne chrupnięcie. Na razie smaruję dzielnie i jedyny efekt jaki zaobserwowałam to wysypka ;) Albo na maść albo na któryś ze specyfików które ostatnio stosowałam (może to wczorajszy płyn do prania tapicerki?).

Jak to pokątnie chwaliłam się tu i ówdzie – w ten weekend pomalowaliśmy jadalnię i kuchnię. Kość słoniowa jest w wydaniu Duluxowym cudownym kolorem. Chociaż obawiałam się jej bardzo, zdecydowanie bardziej podoba mi się od chłodnego ecru. Chodzę sobie teraz, wzdycham z zadowoleniem i cieszę się nagłym napływem światła do obu pomieszczeń. Przy okazji szorowania po malowaniu udało mi się wygarnąć resztki kurzu i oczyścić pomieszczenia z przypadkowych “dekoracji”. Wygląda teraz trochę, jak po świeżym wprowadzeniu się, ale ileż to nowych możliwości aranżacyjnych się pojawia :)

Wracając do oszukiwania – ruszyłam druty. Staram się z umiarem i powoli (chrupanie mi w tym pomaga, jak tylko się zagalopuję słyszę ostrzegawcze “chrup” i zaczynam uważać). Ruszyłam druty nawiązując do akcji porządkowania – zabrałam się za leżakującą od dawna Sheherazade:

Połowa szala rozrysowana jest na 6 kartach A4 (poziomo). W tej chwili przerobiłam 4. Jeszcze dwie i będzie półmetek (nie licząc wykończenia krótszych boków). Pewnie gnałabym sobie dziarsko (ale i ostrożnie) do przodu gdyby nie to, że znienacka nam się wiosna pełną gębą zrobiła. Wyszłyśmy sobie dzisiaj z Pszczołą tradycyjnie w kurteczkach i poligonowych kombinezonkach a tutaj gorąc :) Cudownie zrzucić z siebie ciężkie ubrania i wygrzać się porządnie na słońcu:) A jak pięknie widać widać ile do zrobienia w ogródku ;)(wszyscy sąsiedzi wylegli na posesje i grzebią w ziemi ile wlezie). Nie mam pojęcia skąd wezmę dodatkowy czas na działalność podwórkową. Będę musiała poczytać co na ten temat mówią moi dwaj Niemcy :)

Tym razem uprzedzam

2009-03-27T06:57:00.001-07:00

Najbliższy wpis może nieco odsunąć się w czasie. Zainaugurowaliśmy wczoraj sezon malarski (to znaczy Marcin napoczął sufity w pierwszym pomieszczeniu). Tajfun ma w planach objąć prawie cały dom, w związku z czym raczej nie będę miała siły na większe drutowanie wieczorami. Zaraz biorę się za pierwsze ściany (póki Pszczoła śpi).

Dodatkowo muszę zwolnić z dzierganiem bo strajkuje mi lewe przedramię. Może nie całe, tylko fragment za nadgarstkiem, ale złośliwie okazuje się, że właśnie tę lewą rękę nadwyrężam przy drutowaniu bardziej. Bo ból odczuwam od pół roku ale dopiero po ostatnich maratonach z Harmony dał mi się mocniej we znaki. W każdym razie mam stosować maść, zwolnić z robótkowaniem, a jak nie pomoże będziemy prześwietlać.

W Joyu pozostało mi podjechanie z prawym przodem od pachy do końca, zszycie całości i wykończenie dekoltu. Co później – nie wiem. Albo zamówię w końcu włóczkę na Rose, albo wezmę się za leżakującą Sheherazade. Albo zmienię zdanie i zrobię coś jeszcze innego ;)

Książki o szyciu, które kupiłam to Modne i proste szycie, oraz Szycie krok po kroku. Obie spełniły moje oczekiwania. Żadna z nich samodzielnie by tego nie zrobiła. Pierwsza wyjaśnia mi całą terminologię, podstawy a prócz tego właściwie dotyczy szycia wyłącznie ubrań (czego nie planuję w najbliższym czasie), druga zaś jest bardzo łopatologiczna, zdjęciowa i zawiera przepisy na te wszystkie najprostsze rzeczy które chcę uszyć w pierwszej kolejności – na przykład pokrowce na krzesła. Nawet do takich projektów muszę mieć wszystko łopatologicznie napisane – tak czuję się bezpieczniej :)

Dodatkowo trafiłam na fajnego bloga min o szyciu, którego podczytuję sobie od wczoraj i z którego na pewno zaczerpnę pomysł uszycia filcowych fasolek dla Pszczoły. Spodobał mi się też pomysł zdobienia na poduszkach. A kiedyś, kiedy będę już bardzo doświadczoną… szwaczką?? Wtedy uszyję sobie coś takiego ;)

Drugi zestaw tuszy został rozwinięty z folijki i przetestowany na dwóch nowych stempelkach :

Wiem już na pewno, że stempelki wciągną mnie na dłużej. To jest jak nałóg – wieczny głód świeżych gumek ;)

Update: Jak się robi takie supełki jak na poduszkach ładnie na zdjęciach pokazano tutaj – nawet ja rozumiem!

Nie zamierzam pisać codziennie ale lecz…

2009-03-25T11:26:00.001-07:00

Miał to być tydzień odpowiedniej dawki płynów każdego dnia, będzie zaś tygodniem dostarczanych przesyłek :)

No chyba, że te przesyłki, które miały dotrzeć w tym tygodniu dotrą w przyszły, wówczas będę musiała wszystko odwołać ;)

Dotarła do mnie przesyłka Dagmary z kolejnymi próbkami bawełny (tymi od Pani Anny). Niestety ani zdjęć ani próbek nie zdążyłam jeszcze zrobić, dlatego napiszę o nich później. Dagmaro, jeśli tylko mam coś, czego byś chciała dotknąć to wiesz ;)

Druga przesyłka była bardzo tajemnicza – był to polecony, na którym zamiast Katarzyny była Karolina, nazwa nadawcy kompletnie mi się z niczym nie kojarzyła (polecony z resztą też, ja zamawiam wyłącznie priorytety). Po dokładnym obmacaniu koperty doszłam do wniosku że to tusze. Rozerwałam nieelegancko (bo w afekcie) i niespodzianka – jeden zestaw taki, jak zamawiałam, drugi inny. Nawet ładny ten drugi zestaw (a który tam nie jest ładny) no ale jednak miały być róże. Naskrobałam do sklepu, sklep szybko przeprosił i obiecał wymianę na swój koszt ale… no ale właśnie tak patrzę na ten drugi zestaw i patrzę i widzę, że też go chcę :) Więc naskrobałam raz jeszcze do sklepu z pytaniem czy już coś w tej sprawie robili, bo jeśli nie to niech zostanie jak jest. Mam nadzieję, że szybko odpiszą bo bym już chciała i drugiemu tuszowi rozerwać koszulkę :)

Teraz czas na zdjęcia (akurat wyszło słońce więc są). Najpierw Rain Forest:

Nierozpakowany jeszcze Wood Grain:

I pierwsze (naprawdę pierwsze) stempelki moimi pierwszymi (też naprawdę pierwszymi) stempelkami:

Dłubane tylko radełkiem do skórek, testowane na mazakach, wychodzi więc, że jeszcze sporo do poprawienia bo widzę, że zbyt płytko dłubałam. Do tego nie każda gumka się nadaje. Przykładowo kwiatek i ptaszek były na gumkach super tanich, które kruszą się podczas rzeźbienia stąd rozmazane kontury.Listek zaś i owad są dłubane na gumkach z wytłoczeniami, dlatego wzór nie odbija się równomiernie. Chyba sprawię sobie komplet dłutek do linorytu (cena kompletu na allegro dorównuje cenie wysyłki) tylko jeszcze powęszę, czy na pewno będą podobnego kalibru co zachodni Speedball.

Co mnie trochę zaniepokoiło – spodziewałam się, że gąbki będą ociekały tuszem. W każdym razie na fotkach reklamowych tak to wygląda – przesuwa się gąbeczką po papierze i zostaje mokra smuga. U mnie jest zaledwie efekt cieniowania. Tusze są zapakowane, tak że nie da się ich otwierać bez naruszenia foliowej osłonki więc chyba nie przeschły? Niestety nie znalazłam w krajowych sklepach uzupełnień do tuszy, sprowadzenie ich z zachodu będzie dużo droższe. Oby ten temat był mocno odległy w czasie :)

Spodziewam się jeszcze w tym tygodniu książek o szyciu oraz żywołownej myszołapki (miałam się tym nie chwalić, coby się ludzie ze mnie nie śmiali ale jestem niekonsekwentna – nie potrafimy przyłożyć ręki do śmierci zwierza, mamy plan wynieść go żywego na kompostownik gdzie będzie miał łakoci pod dostatkiem. Poza tym Marcin cieszy się, że już cieplej i mysz na dworze nie zmarznie).

O ile poranek zirytował mnie kolejną porcją śniegu o tyle po południu po bieli zostało zaledwie wspomnienie. Słońce grzało przyjemnie, było dużo cieplej wybrałyśmy się zatem (4 dziewczyny bo jedyny facet wracał dzisiaj później do domu) ponownie na łąkę. Uwielbiam te wyprawy bo Pszczołę interesuje na nich wszystko, nie ma niebezpiecznych miejsc, przestrzeń jest ogromna, można ja puścić samopas a samemu przycupnąć w słońcu i zanurzyć się w rozmyślaniach. Psy kopią dziury w poszukiwaniu gryzoni…

Maja zachwyca się każdym patykiem i trawką…

… a ja się relaksuję. Kogo zastanowi gustowne wdzianko Pszczoły wyjaśniam – to strój poligonowy, w którym można się wytarzać we wszystkim nie przyprawiając matki o zawał serca ;)

Zdjęcia są z początku marca, ale co za różnica – raz śnieg jest za chwilę nie ma – kto by za tym nadążył ;)

Ps. Dzisiaj wysprzątałam kotłownię. Mam najgłupszą kotłownię pod słońcem. Kiedy budowaliśmy dom olej opałowy był znacznie tańszy. Wykafelkowaliśmy zatem wszystko na biało, a kotłownia jest przed piwnicami (idąc od części mieszkalnej) do tego bez okien. Stał sobie elegancki biały piecyk wyglądający jak większa pralka. Olej poszedł w górę (węgiel też zresztą idzie) trzeba było zmienić piec i efekt taki, że zaraz z klatki schodowej wchodzi się do kotłowni a za nią są dopiero piwnice. Mamy zapyloną klatkę schodową, zapylone piwnice i wszystko co w nich stoi, a jak się wynosi popiół nie ma jak wywietrzyć bo nie ma okna (no chyba że otworzymy piwnice wtedy dopiero wszystko tam leci). W każdym razie zapakowałam popiół do wiader, odkurzyłam całość, wymyłam te białe kafelki i siedzę cicho i się cieszę bo Marcin myśli, że wieczorem będzie musiał to sprzątać ;)

Próbki Cashsoftu i Cashcottonu

2009-03-24T07:06:00.001-07:00

Tak na szybciutko, póki słoneczko świeci, obfociłam próbki Cashsoftu ( kolor Monet -po lewej) i Cashcottonu (kolor Rose - po prawej): Jeszcze raz cała grupa w towarzystwie Kidsilka w kolorze Ice Cream:

I jak? Zgodzicie się, że próbka po prawej wygląda apetyczniej i bardziej luksusowo ?

Kidsilka trochę mało widać więc jeszcze jedna fotka:

Do tego różu będę musiała trochę opalenizny złapać, ale warto bo kolor jest idealny. Kidsilk w tym kolorze też idealnie do niego pasuje. Joasia trafiła w dziesiątkę :)

Przy okazji ogłaszam dumnie, że akcja “pralnia” została zakończona:) Podłoga wyszorowana, miejsca tyle się zrobiło że można grać w ping-ponga ;) Nawet pralkę dopucowałam :)

Brahdelt – jeśli będziesz coś zamawiać w tym sklepie z tuszami daj znać jak przebiegła transakcja. U mnie strasznie się to ślimaczyło chociaż na moje pytanie, czy wszystko gra dostałam błyskawiczną odpowiedź. Zakładam, że rzeczywiście były obiektywne trudności, bo od momentu wpłaty czekałam tydzień na informację, że przesyłka została wyekspediowana (czyli do dzisiaj).

Czeremcho – w podobny sposób prostuję włóczkę, tylko z użyciem sokownika. Tym razem jednak od razu po zaprezentowaniu sweterka sprułam go i zaczęłam robić od nowa. Nie chciało mi się prostować bo dziewczyny czasem wspominały, że później po namoczeniu wszystko i tak się samo prostuje. To tylko kwestia dyskomfotu w trakcie robótki ;) Wiele razy zastanawiam się jakim cudem ludzie trafiają na mojego bloga (bo to jak ja trafiam na ich blogi to po części łancuszek linków, ale często też przypadek.

Persjanko – dla mnie kość słoniowa brzmi strasznie zachowawczo, dlatego usprawiedliwiłam się trochę tą pastelową orchideą ;) Ale kolor jest ładny, akurat taki na jaki teraz mam ochotę:)

Tak mnie trochę zniosło

2009-03-23T07:48:00.001-07:00

Tak, to prawda – nadal akcja “sprzątanie”. Nie przez cały tydzień równie intensywnie, ale po kilku dniach spokoju chęci znowu wróciły. Żeby było śmieszniej poddasze-pralnia nadal nie została uprzątnięcia całkowicie ale tak to jest jak się sprzata na raty. Pierwsza akcja obejmowała to co widoczne na wejściu, druga szafki, trzecia – to co we wnęce (spooorej) za szafą. Za kazdym razem wygarniecie nowej partii rzeczy powodowało powrót do stanu wejściowego w części “na pierwszy rzut oka”. Dzisiaj wyniesiemy grupę “mama chce przygarnąć ale odwleka moment przygarnięcia” i w końcu temat zostanie zakończony.

Po drodze rozprawiłam się definitywnie z tematem “generalne porządki w kuchni”. Przyzwyczajenie się do kilku zmian w lokalizacji przedmiotów nie trwało długo. Znacznie trudniej przyzwyczaić się do blokad antypszczelich, które zamontowaliśmy we wszystkich dolnych szafkach i szufladach. Pszczoła nie rezygnuje i sprawdza każdą szafkę codziennie :)

Poza tym znosi mnie ostatnio trochę z tematów druciarskich w inne strony. Sporo czasu wędrowałam po blogach – wędrówki końca nie miały ledwo zobaczy się jeden, z niego mnóstwo odnośników do kolejnych miejsc.

Zaczęło się od Oli Smith i jej cudowności filcowo-magnesowo-stempelkowych. Są to takie obszary rękodzielnictwa, do których z jednej strony mnie ciągnie, z drugiej zaś waham się, bo trudno mi przyporządkować do nich odpowiednio praktyczne zastosowanie. Nie przeszkodziło mi to w wyprodukowaniu kilku stempelków z użyciem radełka do skórek i gumek do ołówków. Zdjęcia będą jak tylko marzec przestanie sobie z nami pogrywać (nie wiem jak u Was ale my tu od rana znowu mamy zmierzch).

Na razie testuję stempelki za pomocą mazaków ale dziś mają zostać wysłane do mnie te dwa cudne tusze (podobały mi się prawie wszystkie zestawy ale wydałabym majątek:()

Mam też zachomikowane szkiełka w celu wyprodukowania magnesów chociaż odrobinę zbliżonych do tych cudeniek, które stworzyła Ola.

Śladem stempelków, w właściwie bardziej po sznurku, który wystawiła Ola Smith zawędrowałam na bloga Geninne. Tam już całkiem zachorowałam na stempelki a do tego wsiąkłam na dobre w całego bloga chłonąc zdjęcia pięknych akwareli, architektury i wnętrz. Nie tylko zresztą tego. Zatęskniłam za stylem życia, optymizmem i pogodą ducha jaka bije z tego bloga. Podobnie było zresztą z tym blogiem, który wczoraj przewertowałam od deski do deski . W większości oglądałam tylko zdjęcia, czasem liznęłam nieco tekstu ale powiem jedno – zazdroszczę i też tak chcę. Może za wcześnie, może należy jeszcze się wczytać nim się człowiek zdecyduje. Ale to co widzę wygląda mi na życie w zgodzie z sobą, aktywne, pełne i szczęśliwe. Nieczęsto widuję takie blogi a chyba zacznę częściej takie czytać bo może będzie z nimi tak jak z Perfekcyjną? Może mnie na dłużej zainspirują? Oderwą od kanapy i telewizora ?

Nie skończyłam jeszcze generalnych porządków a już mi się zachciało malowania. To zapewne na fali remontu Brahdelt. Weszliśmy co prawda w tryb oszczędzania, ale Marcin po tygodniu moich wzdychań (nie wzdychałam do niego, w ogóle, tak tylko w eter wzdychałam) w końcu zrozumiał, że ta chwila nadeszła i nie ma sensu jej odwlekać. Malowanie będzie trwało dosyć długo (najwięcej damy radę zrobić w weekendy jeśli Pszczołę oddamy na przechowanie), będziemy musieli robić je etapami (na koniec zostawiamy salon i klatkę schodową – największe zmory do malowania). Tym razem wracam do bieli i jej pochodnych. Zakupiliśmy na początek “świeże ecru” i “kość słoniową”, która wygląda identycznie jak “pastelowa orchidea” (wszystkie Duluxu).

Co jeszcze… sami widzicie, że chaos mam w głowie i chaos wprowadzam do domu ;) Wyjęłam w końcu swoją maszynę do szycia i uszyłam pierwsze dwa woreczki na zabawki dla Pszczoły! Za nic ich nie pokażę :) Nauczyłam się wiele – przede wszystkim tego, że nic nie umiem i potrzeba mi łopatologicznych wskazówek w jakiej kolejności co robić, a do tego gdzie chować te miliony nitek :) Pszczole i Marcinowi woreczki się podobają i dobrze, bo w najbliższym czasie tylko oni będą moją radosną twórczość oglądać ;) Zamówiłam dzisiaj fachową literaturę, żeby chociaż zacząć slangiem odpowiednim gadać. Na razie na nic poważnego nie będę się porywać – trenuję na ciucholandowych prześcieradłach kupowanych na obrazy :) Minus kupna maszyny jest taki, że teraz rozczulam się nad każdą szmatką, którą normalnie bym wyrzuciła, bo przecież to może być materiał do trenowania ;)

Na koniec (wreszcie) robótkowo :) Kto patrzy na suwaczki (a wiem że są tacy) widzi, że Joya dłubię. Zatrzymałam się wczoraj na pachach więc większość gotowa. Nie wiem czy będę poprawiać rękawy żeby wzory się zgadzały. Na początku bardzo nie to raziło, teraz chyba wolę mieć je dłuższe, niż kuse ale zgodne wzorami. Joy robiony drugi raz prutego Australa nie wygląda najlepiej – z pofalowanej włóczki wzór wychodzi dosyć nierówno. Mam nadzieję, że długa kąpiel mu pomoże.

I najświeższa wieść – próbki :) Kocurkowi udało się zmusić moją lokalną pocztę do dostarczenia przesyłki w moje osobiste łapy :) Zatem nie musiałam czekać aż mama sobie przypomni, że coś tam dla mnie u niej leży i mam, cieszę się i nawet zdążyłam zrobić próbki z Cashcottonu (z którego Joasia robi sobie Rose), z Cashsoftu (z którego zaleca się robić Rose) i Kidsilka z którego Joasia będzie sobie robić do Rose falbanki.

Od wyjęcia próbek z koperty od razu wpadł mi w oko Cashcotton (chociaż mimo opinii Joasi trzymałam się tego,żeby kupićdo Rose Cashsofta). Po prostu wygląda szlachetniej. Nie traktujcie tego zbyt dosłownie ale Cashsoft trochę mi przypomina z wyglądu naszą Florę/Florię. Oczywiście to porównanie na wyrost, bo Flora to przecież czysty akryl, ale taka myśl przyszła mi do głowy. Ma lekki połysk, za to Cashcotton jest matowy, ale ma więcej puchatości – włoski angory wyglądają na nim fantastycznie. Kolor Cashcottonu jest cudowny – taki róż, który uwielbiam( obie też widzimy w nim nutkę wrzosu). Miziam się nim po szyi i nie czuję, żeby coś mnie gryzło. Cashsoft zaskoczył mnie odcieniem – myślałam że to będzie baardzo blady i mdły fiolet, a w rzeczywistości jest mocniejszy – chociaż nada mnie nie porywa. Kolor Kidsilka Joasia dobrała perfekcyjnie – zestawienie ogromnie mi się podoba. Zdjęć też nie robiłam bo kolory absolutnie przy tej aurze nie wyjdą. Podsumowując – w tej chwili odrzucam Cashsofta na rzecz Cashcottona (kiedy robiłam próbki zastanawiałam się czy nie Rose nie wyszłaby z Australa ;))

Zapewne zapomniałam o kilku sprawach, o których chciałam napisać – ale jak widać za dużo na raz bym chciała, a z tego zawsze chaos wynika. Muszę się jakoś zdyscyplinować ale to może od jutra ;) Dzisiaj jeszcze poszperam i się poinspiruję :)

Joy i …

2009-03-15T08:00:00.001-07:00

Jak to jest, że jak sobie zaplanuję sesję i fotograf jest to słońca nie ma? Od rana leje i pochmurno. Czekać mi się nie chciało kolejnego tygodnia, zwłaszcza że kolej na rozbiórkę Joy’a - więc lecę hurtowo. Kolory traktujcie umownie chociaż o dziwo sama włóczka nienajgorzej się odwzorowała.

Obiecany Joy:

Jak widzicie wszystko gra, tylko jak się naciągnie sweterek, żeby guziki ładnie wyrównać to się z przodu robi lekka firanka.

W ramach bonusa Harmony:

Rozmiar wyszedł idealny. Jedyne co muszę poprawić to podszyć lekko dziurki guzików bo trochę są za duże i je widać. Z szyciem francuza poradziłam sobie jak umiałam. Nie jest idealnie, ale szycie metodą taką jaką stosuję prze lewych oczkach podobało mi się mniej.

Na Harmony zeszło mi 7,5 motka Mississippi. Robiłam rozmiar xs bez żadnych zmian. Blokowałam tylko korpus – jak to wszystko namokło zrobiło się ciężkie jak cegła i niemiłe w dotyku. Po udeptaniu w ręcznik zrobiło się płaskie. Na szczęście po wyschnięciu odzyskało strukturę i miękkość. Nic się nie rozciągnęło. Nie zdążyłam zamoczyć korpusu na dłużej dlatego oczka nie miały czas popracować. Guziki przyszywałam chwilę przed sesją. Nad zestawieniami kolorystycznymi nie miałam czasu się już zastanowić więc wzięłam to co najbezpieczniejszego było pod ręką.

Apropos bezpiecznego – Fanaberio dokładnie tego słowa brakowało mi odnośnie czerwonych butów. Są bezpieczne (trąci nudą;) ale dzięki temu będę mogła założyć je do większej ilości zestawień niż planowałam.

Ps. Na misiu ustawialiśmy balans bieli, zapomniał biedak umknać przed serią fotek. W profesjonalnej sesji brała również lampa garażowa, dzieki której sesja wogóle była możliwa ;)

Seledyn a może lazur ?

2009-03-14T06:35:00.001-07:00

Wypady do miasta są strasznie męczące :) Zawsze żal mi tracić przedpołudnie (zwłaszcza kiedy słońce w końcu wychodzi zza chmur) ale musiałam. Udało się kupić wszystko co planowałam :)

Po pierwsze należało kupić guziki do Harmony. Przysiadłam fałdów przez ostatnie dwa dni i skończyłam korpus. Byłby i rękaw, ale posiadana przez nas wersja Chłopców z Ferajny jest niestety z napisami więc robiłam w wyjątkowo żółwim tempie. Guziki do Harmony kupiłam takie:

Całkiem nieźle wyglądał też z guzikami w kolorze szarawego piasku, ale mam tylko taki jeden, a w pasmanterii trudno by było znaleźć podobne.

Przy okazji otrzymałam zaległy prezent od Marcina – szal, który z powodu koloru dawno temu wpadł mi w oko. Prawda, że bardzo w klimacie Harmony?

Może sobie padać ile chce, ja kolorystycznie siedzę już od dawna w lecie i tego będę się trzymać.

Znacznie więcej od guzików kosztowały mnie buty – poszła na nie lwia część zaskórniaków przeznaczonych na włóczkę. Czerwień jest zdecydowanie bledsza niż stronie Baty. Jakby lekko spłowiała i ceglasta. Brąz natomiast był kompletnie do bani – jakiś taki blady, niezdecydowany. Zupełnie mi nie podszedł. Zdjęć dzisiaj nie będzie bo po zimie moje nogi nie nadają się do pokazania.

Update: Obiecałam, że będę marudzić i zapomniałam, tak mnie te zakupy skołowały. Kto ma oczy wypatrzy jaki mi ten garter/francuz nierówny wychodzi. Najbardziej to widać z boków, gdzie sa dodawane oczka, ale i na równym “rozstępy” wychodzą. Boję się tego wszywania rękawów jak ognia ale – pomyślę o tym jutro!

Harmony - plisa

2009-03-11T06:28:00.001-07:00

Ktoś jest ciekawy, jak wygląda plisa Harmony ? Oto połowa:

W wersji napiętej na manekinie wygląda tak:

Taka trochę Flinstonka z tymi ząbkami wychodzi ;) Całość dłubię na drutach 4mm (zalecane 4,5) bo życie nic mnie nie nauczyło i wolę iść w stronę dopasowanego niż luźnego ;) Na oko wszystko będzie grało (niech mi ktoś przypomni, czy bawełna po praniu się kurczy czy przeciwnie i czy ta sama zasada dotyczy bawełny z akrylem?) – 6 motywów przeznaczonych jest zarówno dla rozmiaru xs jak i dla s.

Wzór plisy przerabiany jest dwustronnie (niestety) ale nie jest tak uciążliwy, jak się tego obawiałam. Filmu bym przy tym nie obejrzała, ale szybko to idzie, liczę że dzisiaj powinnam dobrnąć do końca. A później już nudy – sam francuz :) Obawiam się trochę zszywania francuza, zwłaszcza tak grubą nitką – będę musiała poszperać trochę za teorią, żeby to jakoś wyglądało.

A po buty najprędzej w piątek, a najpewniej w sobotę niestety :(

Cały weekend nie ruszyłam drutków

2009-03-10T05:15:00.001-07:00

Szydełko owszem – powstał pierwszy różowiutki koszyczek.

Ostatnio rzadziej się odzywam, z wiadomych powodów, lecz plan robót na najbliższą przyszłość mam jasny i przejrzysty :) Przed chwilą dostałam przesyłkę z Inter-Fox’u z resztą Mississippi na Harmony. Za tę robótkę zabiorę się w pierwszej kolejności.

Jeżeli jutro słońce dopisze, postaram się obfocić Joy’a – ta robótka będzie druga w kolejności po Harmony.

Plan na dziś jest taki, żeby zabrać się za niego drutami 3,5, zrobić rozmiar większy (tylko korpus, rękawy są dobre), do tego zrobić go bezszwowo. To będzie improwizacja, nie mam pojęcia, czy większy rozmiar na mniejszych drutach da mi jakiś dodatkowy luz :) Miałam wielką ochotę zrobić Joya z bawełny Adriafilu, po pierwsze nie jestem jednak pewna czy jest ona grubsza, po drugie na zamówienie będę musiała trochę poczekać, do tego czasu mogę się z niecierpliwości wziąć za wersję z Australa ;)

Wieści Kocurka na temat Cashsoftu nieco ostudziły mój zapał do kupowania włóczki na Rosa, co nie jest pozytywne, albowiem środki nie wydaje na włóczkę mają tendencje do rozchodzenia się na jakieś bzdury i bycia podbieranym przez rodzinę gdy brak gotówki pod ręką. Poza tym wpadły mi w oko buty i inwestycja włóczkowa jest mocno zagrożona ;)

Jeśli już przy inwestycjach jesteśmy – nie widać tego jeszcze ale czeka mnie chudszy okres zakupowo-włóczkowy. Może nie będzie to aż tak zauważalne, ponieważ zapasów nagromadziłam sporo ale świadomość istnieje. Jeśli chce się jechać na wakacje trzeba to wziąć pod uwagę :)

Przed okresem chudym jednak wybraliśmy się do Ikei. Cel był zbożny – mieliśmy kupić blokady do szuflad i szafek (Pszczoła z coraz większym zapałem eksploruje otoczenie). Nim jednak dotrze się do blokad mija się mnóstwo innych pokus. Mieliśmy listę więc nie kupiliśmy nic nadmiarowego (no dobrze, nie kupiliśmy zbyt wiele nadmiarowego) mimo wszystko jednak wróciliśmy obładowani dobrem wszelakim.

Zbyt wiele ścian zbyt długo pozostawało pustych, mamy zamiar wybrać kilka zdjęć, wywołać je i zawiesić na ścianach. Kupiliśmy do nich piękne białe ramki. Szczególnie przypadły nam do gust głębokie, kwadratowe. Przytargałam też sporo segregatorów na czasopisma (wnętrzarskich mam całe 8 segregatorów), białe kubki i kilka białych doniczek (ukłon w stronę minimalizmu;)) . No i nadmiarowo i całkiem nieplanowo podkładki. Bo okrutnie mi się podobały, mam jeszcze takie i prezentują się świetnie, chociaż nie nadają się do każdego zastosowania bo są ażurowe. W końcu kupiliśmy i zawiesiliśmy półkę pod prysznicem. Podsumowując – z zakupów jestem ogromnie zadowolona.

Prace porządkowe postępują. Ponieważ rozpoczął się tydzień roboczy i jestem sama z Majką przeszłam na system półkowo/szufladowy. Jednorazowo miewam pół godziny/ godzinę na wysprzątanie czegoś – biorę się zatem za mniejsze jednostki. Wyznaczam sobie szufladę/półkę lub szafkę, wyciągam z niej wszystko i robię porządek. Jeśli dobrze zaplanuję rozmieszczenie przedmiotów i będą one wracały na swoje miejsce niedługo powinnam mieć porządek w większości szafek.

Akcja jest zaraźliwa, do porządków włączył się Marcin – przedziera się przez stosy papierów, rachunków i innych dokumentów – przy okazji prostuje wszystkie zaległe sprawy. Udało nam się znaleźć na stronie gminy punkt bezpłatnie odbierający niepotrzebną/niedziałającą elektronikę. W sobotę udało nam się wywieźć wszystkie stare obudowy, monitory (zalegały piwnicę od paru lat), cały niepotrzebny sprzęt i ogromne pudło starych kaset i dyskietek. Niemal fizycznie czuję powiększającą się wokół mnie przestrzeń (chociaż do piwnicy opróżnionej z gratów jeszcze nie wchodziłam).

Zapomniałam, że przy okazji zakupów wypatrzyliśmy pisaki dla Pszczoły :) Akcja rysowania odbyła się od soboty kilkakrotnie – Pszczoła podchodzi do sprawy bardzo poważnie, a mnie przestało już walić serce ilekroć zjedzie mazakiem na stół, ubranie, twarz czy też wsadzi je sobie do ust – faktycznie da się je bez problemu zmyć.

Pszczoła ubrudzona mazakami zachowuje się jak Lady Makbet – ciągle przygląda się dłoniom i pociera nimi próbując je wyczyścić:

Całą sesję wrzuciłam do Pszczelego katalogu na Picassie i tam odsyłam amatorów tego typu rozrywki.

Upiekłam drugi raz ulubiony chleb Liski. Tym razem zdjęć nie ma bo chleb znikł. To chyba oznacza, że się udał :)

Na dzis już koniec, niedługo czeka mnie wyprawa na szczepienie Pszczoły. Dzisiaj będę wbijane dwie igły więc spodziewam się, że w okolicznych domach mogą pęknąć szyby.

No i zapomniałabym jeszcze więc mały dopisek – zakochałam się wczoraj w tych butach i kombinuję jak koń pod górkę jak je mieć i czy je wogóle mieć!

Są jeszcze brązowe, rozsądek podpowiada, że brązowe byłyby nawet uzasadnione, ale serce wyrywa się w kierunku czerwieni!